نام كاربري
كلمه ورود
درخواست عضویت
کلمه ورود را فراموش کرده ام

صاحب امتیاز:جامعه جراحان ایران
مدیر مسئول:دکتر ایرج فاضل
سردبیر: دکتر مصطفی جابـرانصاری
مدیر اجرایی:دکتر شیوا گلشنی

آدرس:تهران - دفتر مرکزی جامعه جراحان ایران-خیابان میرداماد- شماره 175-
کد پستی:1919913961
تلفن:30-26401420
دورنگار:22271119
پست الکترونیک:info@ijs.ir

صفحه نخست :: بخش مدیریت نشریهصفحه قبل

عنوان شماره: تابستان 98
عنوان به فارسی: بررسی تأثیر ژل قابل جذب ضد چسبندگی در کاهش چسبندگی های روده باریک دسروزه ترمیم نشده و پس از ترمیم در موش های آزمایشگاهی

فایل PDF این مقاله:
از صفحه: 20 تا صفحه: 26      

خلاصه به فارسی:
زمینه و هدف: چسبندگی¬های داخل صفاقی در اکثر موارد، به واسطه جراحی¬های شکمی ایجاد می¬شوند و یکی از مهمترین عوارض جراحی و از مهمترین علت¬های مرگ و میر می¬باشد. این چسبندگی¬ها مکرراً باعث عوارض مهمی می¬شوند از قبیل دردهای مزمن شکم و لگن، انسداد و ایلئوس روده باریک، آبسه¬های شکمی، ناباروری در زنان، طولانی شدن و آسیب ارگان¬ها در جراحی¬های بعدی. روش¬ها و مواد مختلفی برای کاهش یا پیشگیری از این چسبندگی¬ها معرفی شده است. یکی از این مواد ژل قابل جذب ضد چسبندگی Oxiplex-AP می¬باشد. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر ژل Oxiplex/AP در کاهش چسبندگی¬های ناشی از دسروزه شدن روده ها بعد از عمل در موش¬ها می¬باشد. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت تجـربی ـ مداخله¬ای روی 40 موش آزمایشگاهی انجام شده است. این موش¬ها به 4 دسته 10 تایی بر اساس تصادف تقسیم شدند. در گروه اول در حین لاپاروتومی، از ترمیم ساده با بخیه¬های لامبرت در محل دسروزاسیون روده باریک استفاده کردیم. در گروه دوم علاوه بر ترمیم با بخیه لامبرت از ژل قابل جذب ضد چسبندگی در محل آسیب استفاده کردیم. در گروه سوم دسروزاسیون روده باریک بدون ترمیم و بدون استفاده از ژل در شکم رها شد. در گروه چهارم پس از استفاده از ژل در محل آسیب، روده¬ها وارد شکم شدند. یافته‌ها: در این مطالعه از 40 عدد موش در چهار گروه استفاده شد. میزان جسبندگی¬های داخل صفاقی در هر چهار گروه، دو هفته پس از جراحی اولیه بر اساس معیارهای نیر (Nair) ارزیابی شد. نتایج بدست آمده در هر چهار گروه به این صورت بود که چسبندگی نوع سوم (شدید) در گروه اول بیشترین (10 مورد) و در گروه چهارم کمترین (5 مورد) می¬باشد.این مطالعه نشان داد که بطور کلی اختلاف معنی¬دار آماری براساس درجه چسبندگی بین گروه¬های درمانی وجود دارد (مقدار احتمال = 05/0). این اختلاف بین گروه¬های اول و چهارم بطور معناداری اثبات شد و بین گروه اول و سوم اختلاف، نسبتاً معنادار بود نتیجه‌گیـری: در این مطالعه تأثیر ژل قابل جذب ضد چسبندگی Oxiplex/AP بررسی شد که از لحاظ آماری معنادار شده است. اطلاعات به دست آمده کاهش میزان چسبندگی در گروه چهارم (استفاده از ژل قابل جذب ضد چسبندگی بدون ترمیم با بخیه) را نسبت به بقیه گروه¬ها نشان داده شده است و در گروه سوم (بدون ترمیم با بخیه و بدون استفاده از ژل)، نسبت به گروه اول (ترمیم با بخیه) کاهش میزان چسبندگی را نشان داده است. می¬توان نتیجه گرفت که ژل مورد نظر ممکن است باعث کاهش میزان چسبندگی¬های ناشی از دسروزاسیون روده باریک بعد از جراحی ¬شود و همچنین می¬توان نتیجه گرفت که در نبود این ژل، دسروزاسیون¬های کمتر از یک سوم قطر روده، بهتر است بدون ترمیم در شکم رها شوند و این شیوه نسبت به ترمیم با بخیه¬های لامبرت بدون افزایش شانس پرفوراسیون روده، میزان چسبندگی کمتری را ایجاد می¬کند.


کلمات کلیدی به فارسی:
ژل قابل جذب، چسبندگی، روده باریک دسروزه، ترمیم شده، ترمیم نشده


نویسندگان این مقاله:
دکتر محمد علیخانینویسنده اصلی
دکتر محمد صحافینویسنده فرعی
دکتر زهرا شایاننویسنده فرعی
خانم زهرا قهرمانینویسنده فرعی
خانم سارا زمانینویسنده فرعی
دکتر شاهین محسنینویسنده فرعی
دکتر شهرام پایدارنویسنده فرعیpaydarsh@gmail.com




بالای صفحه
صفحه اصلی  |  تماس با ما  |  آرشیو مجله  |  نقشه سایت  |  عضویت  |  ارسال مقاله  |  پیگیری مقاله

استفاده از مطالب این سایت با ذکر نام سایت مجاز می باشد   -   Copyright © 2007, 2009 - Last Update 5-11-2009
Powered By www.itpco.net    www.itpco.ir
( ITPCO ) شرکت توسعه انفورماتیک ایران
تولید کننده سیستم های تخصصی مدیریت نشریات و همایش ها و مورد تائید کمیسیون نظارت بر نشریات پزشکی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی کشور