Iranian Journal of Surgery 1735-4099 34 Spring 2026 05 22 Predicting Ostomy Adjustment Based on Spiritual Well-Being in Patients with an Intestinal Ostomy پیش‌بینی سازگاری با استومی بر اساس سلامت معنوی در بیماران دارای استومی روده‌ای 39 50 736413 EN Mohadeseh Hadi-Foroushani Iranian Cancer Control Center (MACSA),Isfahan University of Medical Science, Isfahan, Iran Ladan Naseh 2Operating and Nursing Department, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran Mostafa Roshanzadeh Operating and Nursing Department, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran Journal Article <strong>Background and Objective</strong><strong>:</strong><strong> </strong><strong>After ostomy surgery, patients experience many changes in their appearance and body function which they have to accept these changes and adjust with an ostomy and a new lifestyle.Religion and spirituality play an important role in people's well-being, adaptation, acceptance of treatment and lifestyle afterwards.</strong><strong> The present study was conducted to evaluating the relationship between spiritual well-being and psychosocial adjustment with ostomy.</strong><br><strong> </strong><strong>Materials & Methods</strong><strong>:</strong><strong> </strong><strong>This descriptive–analytical study was conducted in four surgical outpatient clinics affiliated with Isfahan University of Medical Sciences. A total of 130 patients were recruited using convenience sampling. Data were collected using a researcher-developed demographic–clinical questionnaire, Paloutzian and Ellison (1982) Spiritual Well-being (SWB) questionnaire, and Ostomy Adjustment Inventory (OAI-23) developed by Simmons et al. (2009). Data analysis was performed using SPSS software (version 17) and included both descriptive and inferential statistics(independent t-tests, ANOVA, regression analysis, Mann–Whitney and Kruskal–Wallis). The level of statistical significance was set at p<0.05.</strong><br><strong>Results:</strong><strong> </strong><strong>The mean score of the spiritual well-being and Psychosocial adjustment were 97.40 ± 14.819 and 47.83 ± 17.211 respectively.The multiple linear regression model showed that the dimensions of spiritual well-being explained approximately 59.5% of the variance in ostomy adjustment (R = 0.772, R² = 0.595, adjusted R² = 0.586). Within this model, religious well-being had the strongest contribution to ostomy adjustment (β = 0.772, p = 0.018).</strong><br><strong>Conclusion:</strong><strong> </strong><strong>Based on these findings, nurses as the main providers of health care, need to pay more attention to patient’s spiritual needs and try to improve their spiritual wellbeing, as a source for psychosocial adjustment with ostomy, by providing appropriate nursing support, training and counseling.</strong> <strong><span lang="FA">زمینه و هدف</span></strong><strong><span lang="FA">: </span></strong><strong><span lang="FA">پس از انجام جراحی استومی، بیماران با دگرگونی‌های قابل‌توجهی در ظاهر و عملکرد بدن مواجه می‌شوند و ناگزیرند این شرایط جدید را پذیرفته و خود را با استومی و سبک زندگی متفاوت پس از آن سازگار کنند. دین و معنویت از عوامل مؤثر بر سلامت، توان سازگاری، پذیرش درمان و مدیریت سبک زندگی بیماران به شمار می‌روند. از این‌رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی همبستگی بین سازگاری روانی اجتماعی و سلامت معنوی در بیماران دارای استومی انجام شد</span></strong><strong><span dir="LTR">.</span></strong><br><strong><span lang="FA">مواد و روش‌ها</span></strong><strong><span lang="FA">: </span></strong><strong><span lang="FA">این مطالعه</span></strong><strong> </strong><strong><span lang="FA">توصیفی ـ تحلیلی در 4 درمانگاه جراحی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان اجرا شد. <br>تعداد ۱۳۰ بیمار به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل یک پرسشنامه اطلاعات دموگـرافیک ـ بالینی پژوهشگر ساخته، پرسشنامه سلامت معنوی پولوتزین و الیسون (1982) و مقیاس سازگاری با استومی سیمونز و همکارانش (2009) بود. تجـزیه‌ و تحلیل داده‌ها به کمک نرم‌افزار</span></strong><strong><span dir="LTR">SPSS</span></strong><strong> </strong><strong> <span lang="FA">نسخه ۱۶ و با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (تی مستقل، آنالیز واریانس، آنالیز رگرسیون، کروسکال والیس و من ویتنی) انجام شد. سطح معناداری تمامی آزمون­ها 05/0 در نظر گرفته شد</span></strong><strong><span dir="LTR">.</span></strong><br><strong><span lang="FA">یافته‌ها</span></strong><strong><span lang="FA">:</span></strong><strong><span lang="FA"> میانگیـن نمره سلامت معنوی و سازگاری به ترتیب 40/97 و 83/47</span></strong><strong> </strong><strong><span lang="FA">بود. مدل رگرسیون خطی چندگانه نشان داد که ابعاد سلامـت معنـوی حدود 5/59% از واریانس سازگاری با استومی را توضیح می‌دهند (772/0</span></strong><strong><span lang="FA">=</span></strong><strong><span dir="LTR">R</span></strong><strong><span lang="FA">،</span></strong><strong> </strong><strong><span lang="FA">595/0</span></strong><strong><span lang="FA">=</span></strong><strong><span dir="LTR">R²</span></strong><strong><span lang="FA">؛</span></strong><strong> </strong><strong><span lang="FA">586/0</span></strong><strong><span lang="FA">=</span></strong><strong><span dir="LTR">R²</span></strong><strong><span lang="FA"> تعدیل شده). در این مدل، بعد سلامت مذهبی بیشترین نقش را داشت (032/0</span></strong> <strong><span dir="LTR">β</span></strong><strong> </strong><strong><span dir="LTR">=</span></strong><strong> <span lang="FA">و 902/0</span></strong><strong><span dir="LTR">.(</span></strong><strong><em><span dir="LTR">P</span></em></strong><strong> </strong><strong><span dir="LTR">=</span></strong><strong> </strong><strong> </strong><br><strong><span lang="FA">نتیجه‌گیری</span></strong><strong><span lang="FA">: </span></strong><strong><span lang="FA">بر پایه این یافته‌ها، ضروری است پرستاران به‌عنوان ارائه دهندگان اصلی مراقبت، توجه بیشتری به سلامت معنوی بیماران داشته باشند و از طریق ارائه حمایت، آموزش و مشاوره مناسب، در تقویت سلامت معنوی آنان به‌عنوان عاملی مؤثر در ارتقای سازگاری روان‌اجتماعی با استومی نقش‌آفرینی کنند</span></strong><strong><span dir="LTR">.</span></strong> https://ijs.ir/article_736413_46da5a5e8c32998a12a9fa08d750f1b6.pdf