Iranian Journal of Surgery 1735-4099 34 Spring 2026 05 22 Using the intramedullary nails with just one interlocking screw with wonderful outcomes استفاده از نیل‌های اینترامدولری با تنها یک پیچ اینترلاک و نتایج آن 56 63 736416 EN AR Ahmadi Abdashti Orthopedic Surgeon and Researcher at Musculoskeletal Injuries Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences Reza Zandi Associate Professor of Orthopedic Surgery, Musculoskeletal Injuries Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences Mohamad Rahmanian General Physician, Musculoskeletal Injuries Research Center, Shahid Beheshti University of Medical Sciences Journal Article <strong>Background and Objective</strong><strong>:</strong><strong> </strong><strong>Distal tibial fractures, particularly those involving the diaphysis-metaphysis junction, represent a significant challenge in orthopedic trauma management, typically resulting from high-energy axial and rotational forces. Intramedullary nailing (IMN) has gained prominence as a standard treatment modality due to its associated benefits, including lower rates of wound complications, reduced operative duration, and accelerated postoperative rehabilitation. While the utilization of two or more distal interlocking screws is the conventional standard for achieving adequate construct stability, this is frequently precluded in distal fractures by restricted bone stock. This report evaluates the clinical feasibility and efficacy of IMN fixation utilizing a solitary distal interlocking screw in cases where additional screw placement is anatomically limited.</strong><br><strong> </strong><strong>Materials & Methods</strong><strong>:</strong><strong> </strong><strong>We present the case of a 38-year-old male who sustained a spiral fracture of the distal tibia accompanied by an associated proximal fibular fracture. The patient underwent surgical stabilization via an intramedullary nail secured by a single distal interlocking screw. Clinical and radiographic outcomes were assessed throughout a 6-month follow-up period to evaluate fracture healing and functional recovery.</strong><br><strong>Results:</strong><strong> </strong><strong>Clinical and radiographic assessments during the 6-month follow-up revealed no evidence of implant failure, fracture displacement, malunion, nonunion, or limb-length discrepancy. The patient achieved excellent functional outcomes, evidenced by an American Orthopaedic Foot & Ankle Society (AOFAS) score of 85 and a Visual Analog Scale (VAS) pain score of 1–2.</strong><br><strong>Conclusion:</strong><strong> </strong><strong>In simple, non-comminuted distal tibial fractures, the use of an intramedullary nail with a single distal interlocking screw constitutes a viable and safe therapeutic strategy when anatomical constraints preclude standard multi-screw fixation. While this approach benefits from the inherent advantages of intramedullary nailing, these findings should be corroborated by further prospective, comparative studies to establish definitive clinical guidelines for such complex scenarios.</strong> <strong><span lang="FA">زمینه و هدف</span></strong><strong><span lang="FA">: </span></strong><strong><span lang="FA">شکستگی‌های دیستال تیبیا به‌ویژه در ناحیه دیافیز - متافیز، از جمله آسیب‌های چالش‌برانگیز ارتوپدی محسوب می‌شوند و معمولاً به علت وارد آمدن نیروهای محوری و چرخشی ایجاد می‌گردند. درمان این شکستگی‌ها با استفاده از نیل اینترامدولری</span></strong><strong> </strong><strong><span dir="LTR">(IMN)</span></strong><strong> </strong><strong><span lang="FA">در سال‌های اخیر به دلیل مزایایی مانند عوارض زخم کمتر، زمان جراحی کوتاه‌تر و توانبخشی سریع‌تر، رایج‌تر شده است. درحالی‌که قرار دادن دو یا سه پیچ اینترلاک دیستال برای تثبیت مناسب نیل توصیه می‌شود، در برخی موارد به‌ویژه شکستگـی‌های بسیار دیستال، فضای کافی برای این امر وجـود ندارد. ارزیابی امکان‌پذیری و اثربخشی استفـاده از یک پیچ اینتـرلاک دیستال در فیکساسیون شکستگی ساده دیستال تیبیا با استفاده از </span></strong><strong><span dir="LTR">IMN</span></strong><strong><span lang="FA">، در شرایطی که قـرار دادن پیچ‌های بیشتر امکان‌پذیر نیست</span></strong><strong><span dir="LTR">.</span></strong><br><strong><span lang="FA">مواد و روش‌ها</span></strong><strong><span lang="FA">: </span></strong><strong><span lang="FA">یک بیمار مرد ۳۸ ساله با شکستگی اسپیرال دیستال تیبیا و شکستگی پروگزیمال فیبولا، تحت درمان با نیل اینتـرامدولری و تنها یک پیچ اینتـرلاک دیستال قرار گـرفت. بیمار به مدت ۶ ماه پیگیـری شد و نتایج رادیولـوژیک و بالینی بررسی گردیدند</span></strong><strong><span dir="LTR">.</span></strong><br><strong><span lang="FA">یافته‌ها</span></strong><strong><span lang="FA">:</span></strong><strong> </strong><strong><span lang="FA">در مدت پیگیری، هیچ‌گونه عارضه‌ای مانند جابجایی، بدجوش‌خوردن، عدم جوش‌خوردگی یا کوتاه شدن اندام مشاهده نشد. بیمار با نمره</span></strong><strong> </strong><strong><span dir="LTR">AOFAS</span></strong><strong> </strong><strong><span lang="FA">معادل 85 و</span></strong><strong> </strong><strong><span dir="LTR">VAS</span></strong><strong> </strong><strong><span lang="FA">برابر با 1</span></strong><strong><span lang="FA">–</span></strong><strong><span lang="FA">2، عملکرد و رضایت‌مندی مطلوبی را گزارش کرد</span></strong><strong><span dir="LTR">.</span></strong><br><strong><span lang="FA">نتیجه‌گیـری</span></strong><strong><span lang="FA">: </span></strong><strong><span lang="FA">در شکستگی‌های ساده و غیر چندتکه دیستال تیبیا، استفاده از نیل اینترامدولری همراه با تنها یک پیچ اینترلاک دیستال، در صورت محدودیت فضای استخوانی، می‌تواند روشی مؤثر و ایمن باشد. با توجه به مزایای چشم‌گیر روش</span></strong><strong> </strong><strong><span dir="LTR">IMN</span></strong><strong> </strong><strong><span lang="FA">نسبت به دیگر روش‌ها، این رویکرد می‌تواند به‌عنوان یک گزینه درمانی در شرایط خاص مدنظر قرار گیرد. انجام مطالعات وسیع‌تر و مقایسه‌ای جهت تعمیم این نتایج ضروری است</span></strong><strong><span dir="LTR">.</span></strong> https://ijs.ir/article_736416_3bd5c907dd2c82d2c2278016ed460adc.pdf