Iranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923Methods Used in Controlling Liver Hemorrhage; A Review Articleروشهای مورد استفاده در کنترل خونریزی کبدی؛ مقاله مروری110730472ENSNouriMRSharifAssociate Professor of Pediatric Surgery, Trauma Research Center, Kashan University of Medical Sciences, Kashan, IranJournal ArticleAppropriate and fast hemostasis in parenchymatous organs is hard to achieve, especially in controlling hemorrhage of the liver. The main problem is to stop the oozing bleeding from the sinusoidal structure, where the vessels are too small to be ligated. The number of liver resections is on the increase for effective oncological therapies and metastectomies. However, effective control of hemostasis during hepatic resection is difficult, especially in cirrhotic patients, and in case of trauma, where uncontrollable hemorrhage can occur. Furthermore, morbidity associated with adverse events is still relatively high because of the amount of blood loss combined with the length of the operation. Therefore, controlling liver bleeding still remains a big challenge for surgeons. Many different surgical and non-surgical techniques have been developed to control liver bleeding. In this study, we survey ways of controlling liver bleeding.برقراری هموستاز سریع و مناسب در ارگانهای پارانشیمی، خصوصاً در بافت کبدی کار بسیار دشواری میباشد. مشکل اصلی در کنترل خونریزی کبد، توقف تراوش خون از ساختار سینوزوئیدال بافت کبد میباشد که دارای عروق بسیار کوچکی میباشد و در نتیجه بستـن عـروق بسیار مشکل میباشد. برداشتن قسمتی از کبد در زمینه درمان سرطانها و برداشت متـاستازها در حال افزایش می-باشد، با این حال کنترل مؤثر خونریزی در حین ایجاد برش بر روی کبد کماکان یک کار دشوار خصوصاً در بیماران سیروتیک و همچنین در موارد تروما میباشد که میتواند منجر به خونریزی غیرقابل کنترل شود. علاوه بر این، حجم بالای خون از دست رفته و همچنین مدت زمان بالای نیاز برای کنترل خونریزی در اتاق عمل، عوارض نسبتاً بالائی به بیمار تحمیل میکند. بنابراین کنترل خونریزی کبد کماکان یک چالش بزرگ برای جراحان میباشد. تکنیکهای جراحی و غیر جراحی متعددی برای کنترل خونریزی کبد به کار میرود. در این مطالعه به بررسی راههای کنترل خونریزی کبدی میپردازیم.https://ijs.ir/article_730472_42669bc70c964f2b9234f8e9f91a1741.pdfIranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923Review of Patients with Splenic Abscess who were Admitted to Loghman Hospital from 1998 to 2013بررسی بیماران بستری با تشخیص آبسه طحال در سالهای 1377 الی 1392 در بیمارستان لقمان1117730473ENMTassallibakhshResident of General Surgery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences and Health Services, Loghman Hospital, Tehran, IranEHaji NasrollahRYeganehHPeivandiAKhoshkarSHMirhashemiMSouriJournal ArticleIntroduction & Objective: Splenic abscess is an uncommon disease. Because of the increase in immunocompromised cases it is thought that its prevalence is growing up. Due to its nonspecific presentations, the diagnosis of splenic abscess can be difficult and in case of fever, chill, LUQ pain and leukocytosis, specially in immunocompromised patients, it must be considered. Materials & Methods: During a 16-years period, 12 patients with splenic abscess, who were admitted to Loghman hospital, were analyzed epidemiologically and their clinical and paraclinical findings were studied. Results: The most common clinical finding was abdominal pain that was present in all patients and the most common paraclinical finding was leukocytosis and anemia. The most common underlying factor for splenic abscess was immunodeficiency (IV drug addiction). Conclusions: Considering nonspecific signs and symptoms, including fever and abdominal, pain in immunocompromised patients and applying appropriate imaging studies like CT scan can lead to on-time diagnosis and treatment.زمینه و هدف: آبسه طحالی بیماری نادری میباشد که با توجه به افزایش شیوع موارد نقص ایمنی بروز آن در حال افزایش است. به علت تظاهرات غیراختصاصی آن تشخیص این بیماری میتواند دشوار باشد و باید در بیماران دچار تب، لرز، درد ربع فوقانی چپ شکم و لکوسیتوز بخصوص در حضور نقص ایمنی آن را در نظر داشت. مواد و روشها: در این مطالعه 12 بیمار که در فاصله زمانی 16 ساله با تشخیص آبسه طحالی در بیمارستان لقمان بستری شده بودند، مورد بررسی اپیدمیولوژیک قرار گرفتند و یافتههای بالینی و پاراکلینیک آنها بررسی شد. یافتهها: شایعترین یافته بالینی درد شکم بود که در تمام بیماران وجود داشت و شایعترین یافته پاراکلینیک لکوسیتوز و آنمی بود. شایعترین عامل زمینهای ایجاد آبسه طحالی نقص ایمنی، اعتیاد تزریقی بود. نتیجهگیـری: مشاهده علائم غیر اختصاصی شامل تب و درد شکم در بیماران دچار نقص ایمنی و انجام بررسی رادیولوژیک مناسب مانند سیتی اسکن میتواند باعث تشخیص به موقع و عدم تأخیر در درمان شود.https://ijs.ir/article_730473_7afe5d11b954b1f9bcca364715c788e6.pdfIranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923Evaluation of Diagnostic Value of Needle Aspiration of Abdomen with Open Peritoneal Lavage in the Patients with Abdominal traumaبررسی ارزش تشخیصی آسپیراسیون سوزنی شکم با لاواژ باز پریتوئن در بیماران با ترومای شکم1826730475ENMEskandarkouAssistant Professor of General Surgery, Hamedan University of Medical Sciences and Health Services, Beasta Hospital, Hamadan, IranSSarebaniJournal ArticleIntroduction & Objective: Trauma is the most common cause of death in the first three decades of life. An Important way to decrease mortality rate in traumatic patients is the quick diagnosis of organic injuries. Abdominal paracentesis and diagnostic peritoneal lavage are effective techniques for rapid diagnosis of primary injury, before the appearance of clinical signs and symptoms. This study aimed to analyze the diagnostic value of needle aspiration of abdomen with open peritoneal lavage in the patients with abdominal trauma. Materials & Methods: This study was a randomized clinical trial on 55 patients with abdominal trauma who were admitted to hospital, and had indications of DPL and TAP, without any contraindications of DPL. All patients first tolerated TAP and then DPL and we compared the results through surgical findings. Data from questionnaire was processed with, SPSS version 16, and were presented with tables and descriptive statistics. Results: Fifty five patients with multiple traumas were studied. Forty seven of them were male with ages between of 70 to 76 years old. In five patients, intra abdominal hemorrhage was reported in the diagnostic TAP, consistent with surgical findings. In 47 patients, TAP was negative, but DPL was positive and consistent with surgical findings. In 2 patients, DPL and TAP were apparently negative, but microscopic examination of DPL was consistent with surgical findings. Sensitivity and specificity of diagnostic TAP in this study were 9.25% and 100% respectively, with negative predictive value of 2%. Conclusions: In patients with multiple traumas suspected for intra abdominal injuries, diagnostic TAP is not reliable and is not recommended. Open Peritoneal Lavage is a fast, safe, and reliable method for diagnosis of injured viscus in patients with various trauma and abdominal trauma.زمینه و هدف: تروما شایعترین علت فوت در سه دهه اول زندگی به شمار میرود. یکی از نکات مهم در کاهش مرگ و میر بیمـاران تـرومایی تشخیـص سریع و به موقع صدمات ارگانیک میباشد. هر دو روش پاراسنتز شکمی و لاواژ تشخیصی صفاقی، تکنیکهای مؤثری برای تشخیص اولیه بیماری قبل از آن که علائم بالینی آشکار شوند، هستند. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارزش تشخیصی آسپیراسیون سوزنی شکم با لاواژ باز پریتوئن در بیماران با ترومای شکم انجام شد. مواد و روشها: در یک مطالعه تحلیلی، 55 نفر از بیمارانی که به دلیل انواع ترومای شکمی به بیمارستان مراجعه کرده بودند و بر اساس نظریه پزشک معالج و اندیکاسیون انجام آسپیراسیون سوزنی و لاواژ تشخیصی پریتوئن به منظور تشخیص و برنامه درمانی بودند و منعی برای انجام لاواژ تشخیصی پریتوئن نداشتند، وارد مطالعه شدند. تمامی بیماران ابتدا آسپیراسیون سوزنی پریتوئن و سپس لاواژ تشخیصی پریتوئن شده و نتایج آنها با یافتههای ضمن جراحی مقایسه شدند. اطلاعات پرسشنامهها و فـرمها پس از استخراج توسط نرم افزار SPSS ویرایش 16 آنالیز شد. نتایج با استفاده از آمار توصیفی و جداول بیان شدند. یافتهها: 55 نفر با ترومای متعدد مورد مطالعه قرار گرفتند. 47 بیمار مرد با محدوده سنی 6-70 سال بودند. در 5 بیمار نتیجه آسپیراسیون سوزنی پریتوئن بیانگر خونریزی داخل شکم بود که با لاواژ انجام شد. و با نتیجه جراحی هم خوانی داشت. در 47 مورد آسپیراسیون سوزنی پریتوئن منفی، ولی لاواژ تشخیصی پریتوئن مثبت و با یافته ضمن جراحی نیز همخوانی داشت. در 2 بیمار لاواژ تشخیصی پریتوئن و آسپیراسیون سوزنی به صورت ظاهری منفی، ولی در مطالعه میکروسکوپی نتیجه لاواژ تشخیصی پریتوئن با یافته ضمن عمل همخوانی داشت. حساسیت روش تشخیص آسپیراسیون سوزنی پریتوئن در این مطالعه 25/9% و ویژگی آن 100% و ارزش اخباری منفی آن 2% بود. نتیجهگیـری: در بیماران ترومای متعدد که مشکوک به صدمات داخل شکم میباشند، استفاده از آسپیراسیون سوزنی پریتوئن دارای ارزش تشخیصی قابل اعتماد نبوده و توصیه نمیشود. لاواژ باز پریتوئن روش تشخیصی سریع، سالم و قابل اعتماد برای تشخیص ضایعات تروماتیک در بیماران با ترومای متعدد و تروما به شکم میباشد.https://ijs.ir/article_730475_d492a353833b6c1ddb8fee6caf467bc5.pdfIranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923Outcome Assessment between Ferguson Hemorrhoidectomy vs. Hemorrhoidectomy with Ligasureمقایسه پیامدهای هموروئیدکتومی فرگوسن و هموروئیدکتومی با لیگاشور2733730476ENMGhorbanpoorADerakhshanfarAssociated Professor of General Surgery, Hamedan University of Medical Sciences and Health Services, Besat Hospital,
Hamedan, IranANiayeshNFarnooshARSianaki HosseiniJournal ArticleIntroduction & Objective: Hemorrhoids are a common cause of perianal complaints. The aim of this study was to compare Ferguson hemorrhoidectomy and hemorrhoidectomy with ligasure. Materials & Methods: Sixty eight patients with symptomatic grade II, grade III and IV hemorrhoids were randomly allocated to undergo either Ferguson hemorrhoidectomy (34patients)or hemorrhoidectomy with Ligasure (34patients).The patients were compared for the difference between techniques in operative time, postoperative pain incontinence, urinary retention, bleeding, local infection, anal stenosis, and time of hospitalization. Results: The patients were matched with respect to age, gender, and chief complaints. At discharge time, there was no statistically significant differences in the frequency of postoperative complications like pain and urinary incontinence between the two groups except for postoperative pain which was more frequent in the group A. Operative time in group B was shorter than group A, and this difference was significant statistically. There were no significant differences between other complications at discharge time, one week and one month after the operation. Conclusions: We recommend hemorrhoidectomy with ligasure for patients with symptomatic grade II, Grade III and IV hemorrhoids in comparison with ferguson hemorrhoidectomy.زمینه و هدف: هموروئید شایعترین علت شکایت بیماران از بیماریهای پری آنال است. هدف ما در این مطالعه مقایسه پیامدهای دو روش جراحی هموروئیدکتومی فرگوسن و هموروئید کتومی با لیگاشور است. مواد و روشها: تعداد 68 بیمار با هموروئید علامتدار درجه دو و هموروئیدهای درجه سه و چهار به طور تصادفی در دو گـروه قرار گرفتند. برای هر گروه یکی از روشهای هموروئیدکتومی فرگوسن و هموروئیدکتومی با لیگاشور در نظر گرفته شد. بیمـاران در هنگام ترخیص یک هفته و یک ماه بعد از عمل از نظر مواردی چون طول مدت زمان جراحی، طول مدت زمان بستری و عـوارضی مانند خونریزی، درد بعد از عمل، بیاختیاری گاز و مدفوع، تنگی مقعد، احتباس ادراری و عفونت محل عمل مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. یافتهها: بیماران از نظر سن و جنس یکسانسازی شدند. میانگین سن در گروه تحت انجام هموروئیدکتومی فرگوسن (گروه A) 15±8/44 و در گروه هموروئیدکتومی با لیگاشور (گروهB ) 14±6/45 بود. در زمان ترخیص بیماران تفاوتی در عوارض بین دو گروه مذکور وجود نداشت، به جز درد بعد از عمل که به طور معنا داری در گروه A بیشتر از گروه B بود. مدت زمان عمل جراحی در گروه B به طور معناداری کمتر از گروه A بود. از نظر سایر عوارض در فواصل زمانی یک هفته و یک ماه بعد از عمل تفاوت معناداری گزارش نگردید. نتیجهگیـری: مطالعه ما هموروئیدکتومی با لیگاشور را برای درمان هموروئید علامتدار درجه دو و هموروئید درجه سه و چهار در مقابل هموروئیدکتومی فرگوسن پیشنهاد میکند.https://ijs.ir/article_730476_9f647da1c54b25efeec664dcca5c4a9e.pdfIranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923The Imbalance of Shoulder Strength and the Range of its Motion is an Effective Factor in Recurrent Shoulder Dislocationارزیابی دامنه حرکتی و قدرت چرخش داخلی و خارجی شانه به عنوان فاکتور مؤثر در دررفتگی مکرر قدامی شانه3542730477ENARSadeghifarAssistant Professor of Orthopedic Surgery, Kerman University of Medical Sciences and Health Services, Bahonar Hospital, Kerman, IranHDashtbaniMSahebozamaniJournal ArticleIntroduction & Objective: The glenohumeral joint becomes dislocated more than any other major joint because it involves a wide range of motion, and its stability is inherently weak. The most common complication following acute initial shoulder dislocation is recurrent dislocation or chronic instability. The imbalance of strength and range of motion in individuals with anterior dislocation can be a contributing factor in recurrent shoulder dislocation. Materials & Methods: This case-control study consisted of 24 individuals with a mean age of 24.29±4.33 years, and a mean dislocation rate of 5.37±3.62 times. Isometric cuff strength was measured by using a handheld dynamometer, and for range of motion, the Leighton flexometer was used for the internal and external rotational motions of both upper extremities SPSS 18 and Independent t-test was used for data analysis. Results: The internal and external range of motion of the injured glenohumeral joint was less than the uninjured joint (Pزمینه و هدف: مفصل شانه به دلیل داشتن دامنه حرکتی وسیع و ثبات ضعیف استخوانی، بیشتر از هر مفصل بزرگ در بدن دچار دررفتگی میشود. شایعترین عارضه به دنبال دررفتگی حاد اولیه شانه، تکرار دررفتگی یا بیثباتی مزمن آن میباشد .از آنجایی که بیشتر موارد دررفتگی شانه در جهت قدامی یا قدامی ـ تحتانی رخ میدهد، توجه به مکانیسم آن بسیار ضروری است. دررفتگی قدامی شانه معمولاً در نتیجه چرخش خارجی، دور شدن و بازشدن اتفاق میافتد. مواد و روشها: در این مطالعه مورد - شاهدی نمونههای تحقیق 24 نفر با میانگین سنی 33/4 ± 29/24 سال و میانگین تعداد دررفتگی 62/3 ± 37/5 بودند. برای اندازهگیری قدرت ایزومتریک از دینامومتر دستی و برای اندازهگیری دامنه حرکتی از انعطاف سنج لیتون در حرکات چرخش داخلی و خارجی هر دو اندام فوقانی استفاده گردید. از نرم افزار 18 SPSS و آزمون T مستقل برای تحلیل دادهها استفاده گردید. یافتهها: دامنه حرکتی داخلی و خارجی مفصل شانه آسیب دیده کمتر از شانه سالم بود (.(P ≤0.001 به علاوه، نتایج مؤید آن است که قدرت چرخش داخلی و خارجی مفصل شانه آسیب دیده کمتر از شانه سالم بود (P ≤0.001). نتیجهگیـری: عدم تعادل قدرت و دامنه حرکتی در افراد با دررفتگی قدامی میتواند به عنوان یک عامل در ایجاد آسیب در دراز مدت و افزایش عود دررفتگی معرفی شود و مستلزم ارائه برنامه تمرینی و توانبخشی برای این افراد میباشد.https://ijs.ir/article_730477_b5027d1d5f296726aea3b084b0afaa58.pdfIranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923Seroma Formation Assessment after Axillary Node Dissection using Ligasure versus Cautery in Mehrad Hospital during 2012-2014بررسی میزان سروما پس از رزکسیون غدد لنفاوی زیر بغل با استفاده از دستگاه لیگاشور در مقایسه با کوتری در بیمارستان مهراد طی سالهای 91-13934349730478ENFSiratiShAttarianPlastic and Rexonstructive Surgery, Valiasr Hospital, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, IranJournal ArticleIntroduction & Objective: Axillary lymph node dissection (ALND) is an integral part of breast cancer treatment, and about 40 to 50 percent of these patients suffer from malignant cells. The placement of drain in axilla after operation is a current surgical practice. Low surgical complication programs increase operation efficacy and reduce medical care costs without compromising. Ligasure is a new hemostatic device that uses bipolar energy to seal vessles. The aim of this study is to determine whether axillary dissection with ligasure reduces the time of wound drainage, the duration of surgical intervention and volume of drainage after treatment. Materials & Methods: This study is a prospective randomized control trial. A total of 120 women with breast cancer who needed axillary dissection, were randomly distributed into ligasure and Conventional groups. Level І - ІІ node Dissection was performed. A closed suction drain was placed in the axilla and was removed after 7 days, or when seroma amount was less than 60 cc. Results: There was a significant difference between Ligasure and conventional groups. The total amount of lymphocele and seroma formation duration was significantly reduced in ligasure group, while total complication rate of hemorrhade. Nerve injury infection and surgery time, was less in ligasure group. Conclusions: This study and review articles led us to suggest that more assessment is needed in order to confirm the use of this devise in axillary dissection for breast cancer.زمینه و هدف: دیسکسیون غدد لنفاوی ناحیه زیر بغل یک جزء اساسی از درمان سرطان پستان میباشد که در حدود 40 تا 50 درصد بیماران این ناحیه توسط سلولهای بدخیم درگیر میباشد.کارگذاری درن در ناحیه آگزیلا بعد از عمل جراحی جزء معمول این عمل میباشد. برنامههای کاهش عوارض جراحی باعث بهبود مراقبتهای بعد از عمل و کاهش هزینه بیماران خواهد شد. لیگاشور یک وسیله هموستاتیک با سیستم انرژی بای پولار برای انعقاد عروق میباشد. هدف این مقاله استفاده از این وسیله در کاهش عوارض بعد از عمل مثل سروما و همچنین کاهش زمان جراحی و کمک به بیماران است. مواد و روشها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی آیندهنگر میباشد. مجموع١٢٠ بیمار مبتلا به سرطان پستان که نیاز به دیسکسیون غدد لنفاوی زیر بغل داشتند بطور تصادفی در دو گروه لیگاشور و معمول قرار گرفتند. دیسکسیون سطوح یک و دو غدد لنفاوی صورت پذیرفت. درن برای تمام بیماران به مدت 7 روز گذاشته شد و در نهایت در صورتی که حجم ترشح کمتر از 60 سی-سی بود، کشیده میشد. یافتهها: تفاوت معنیداری بین گروه لیگاشور و معمول وجود داشت. میزان کلی سروما و مدت ترشح آن به طور معنیداری در گروه لیگاشور کم شده و همچنین میزان خونریزی پایینتر بوده است و عارضه عصبی و عفونت وجود نداشت و مدت زمان جراحی در این گروه کاهش یافت. نتیجهگیـری: نتیجه این مطالعه و بررسی متون ارزیابی بیشتر استفاده از این وسیله را در دیسکسیون غدد لنفاوی آگزیلا مؤثر میداند.https://ijs.ir/article_730478_164a01f9d986fa6c5dd73a7273094fee.pdfIranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923Evaluating the Quality of Life (QoL) in Blind War Veterans, Using Rasch Modelبررسی کیفیت زندگی جانبازان نابینا با استفاده از مدل راش5058730479ENMSalehiAssistant Professor of Biostatistics, Health Management and Economics Research Center, Department of Biostatistics, Faculty of Public Health, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran0000-0001-9485-8371NVahabiMRGohariAAzarbarJournal ArticleIntroduction & Objective: Quality of life can be an important index for determining the social status and performance evaluation of presented services. As the quality of life cannot be measured directly, it can be spot as a latent variable. In this article, Rasch model is used as a latent trait model for evaluating the quality of life. Materials & Methods: This was a cross-sectional study. The population under study included all 71 blind war veterans, that their data was collected in 2011 from SF36 questionnaire with assistance of the Foundation of Martyrs and Veterans Affairs. The quality of life and the difficulty of items were estimated, using Rasch model and Winsteps. Results: The mean (± SD) age and blindness duration range of veterans were 48.97 (± 10.655) and 25.74 (± 3.692), respectively. They also averagely suffered from 2 other ulcers which accompanied their blindness. Comparison of estimated QoL, using RM, and those from SF36 showed that as far as physical, mental and total correlation is concerned, there is a direct and positive correlation between these two. But the standard error of Rasch estimation in physical and total dimensions was lower than those from SF36. Conclusions: Rasch model gives more precise estimations than SF36 measurements, and it also gives an estimation of the difficulty parameters with statistical modeling.زمینه و هدف: کیفیت زندگی میتواند به عنوان شاخصی برای ارزیابی وضعیت یک جامعه و نیز بررسی اثربخشی خدمات ارائه شده در آن جامعه باشد. از آنجا که کیفیت زندگی به صورت مستقیم قابل اندازهگیری نیست، بنابراین میتوان آن را به عنوان یک متغیـر نهفته در نظر گرفت. در مقاله حاضر از مدل راش به عنوان یک مدل متغیر نهفته برای بررسی کیفیت زندگی استفاده شده است. مواد و روشها: پژوهش حاضر مطالعهای مقطعی است که بر روی 71 جانباز نابینا در سال 1390 انجام شد. جامعه آماری مورد بررسی شامل کلیه جانبازان نابینا است که دادههای مربوط به آن توسط پرسشنامه SF36 با همکاری بنیاد جانبازان و امور ایثارگران استان تهران جمعآوری شد. مقدار کیفیت زندگی افراد و میزان دشواری سئوالات با استفاده از مدل راش و نرم افزار Winsteps برآورد گردید. یافتهها: میانگین (± انحراف معیار) سنی و طول مدت جانبازی افراد مورد مطالعه به ترتیب برابر (655/10±) 97/48 سال و (692/3±) 74/25 سال بود و هر جانباز به طور متوسط از دو مجروحیت دیگر علاوه بر نابینایی خود رنج میبرد. مقادیر برآوردشده کیفیت زندگی حاصل از مدل راش در هر سه بعد جسمی، روانی و کل همبستگی مستقیم و معنیداری با مقادیر به دست آمده از پرسشنامه SF36 داشتند (P< 0.001)، ولی میزان خطای معیار برآوردهای حاصل از مدل راش در دو بعد جسمی و کلی، کمتر از برآوردهای حاصل از پرسشنامه بود. نتیجهگیـری: مدل راش کیفیت زندگی را به طور دقیقتری برآورد نموده و برای هر سئوال پرسشنامه، برآوردی از مقدار دشواری هر فعالیت نیز ارائه میدهد.https://ijs.ir/article_730479_81e3b31867a0d4e0a39cf79b3ccc65ef.pdfIranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923Autoimmune Nasal Destruction and Deformity, Total Reconstruction, Case Reportبازسازی کامل بینی پس از تخریب به علت گرانولوماتوز وگنر5965730480ENF.HafeziAssociate Professor of Plastic Surgery, Iran University of Medical Sciences and Health Services, ST Fatima Hospital,
Tehran, IranBNaghibzadehAKazemi AshtianiAHNouhiMREbadiJournal ArticleNasal deformity is a common disorder in Wegener granulomatosis (WG), which is produced by polyangitis of medium-sized vessels. This process may cause necrosis and destruction of the nasal mucosa and osteocartilagenous framework. At this time, there is a lack of published data on nasal deformities associated with WG. We present a 53-year-old female with completely necrotized nasal lining and osteocartilage. The patient had a history of granulomatosis with polyangitis that was currently in remission. We reconstructed the patient’s nose with fifth and sixth rib cartilage through a minimal 2 cm incision over 3 successive surgeries over a 2-year period. During the three-year follow-up period, neither infection nor significant cartilage graft resorption was observed, and the aesthetic result was acceptable both to the patient and her physicians. In spite of contamination to the nasal lining and immune-compromising medications, nasal reconstruction is usually successful when considering these factors. Access to strong and abundant fifth or sixth rib cartilage presents an opportunity to reconstruct nasal destruction due to iatrogenic or autoimmune processes.تغییر شکل بینی یکی از عوارض ضایع در گرانولوماتوز وگنر است که علت آن درگیری عروق سایز متوسط میباشد. این بیماری میتواند منجر به نکروز و تخریب مخاط بینی و اسکلت استخوانی غضروفی شود. در حال حاضر دادههای منتشر شده کمی در مورد دفورمیتیهای بینی همراه با گرانولوماتوزوگنر موجود است. بیمار خانم 53 ساله که مخاط بینی و اسکلت استخوانی غضروفی او به طور کامل نکروز شده است. بیمار سابقه گرانولوماتوزیس با پلی آنژئیت داشت که در زمان مراجعه در فاز بهبودی بود. بینی بیمار با غضروف دندههای پنجم و ششم که ازطریق یک برش کوچک 2 سانتیمتری برداشته شده بود طی 3 مرحله عمل جراحی در یک بازه زمانی 2 ساله بازسازی نمودیم. طی یک پایش 3 ساله, عفونت و جذب گرافت غضروفی قابل توجهی مشاهده نشد و نتایج زیبایی و تنفسی برای بیمار و هم برای پزشکان قابل قبول بود. علیرغم آلودگی مخاط بینی در این بیماری و نیز مصرف داروهای تضعیف کننده ایمنی، معمولاً بازسازی بینی مخاطرهآمیز نمیباشد. دسترسی به غضروفهای دنده پنجم و ششم که مقدار کافی گرافتهای غضروفی قوی بدست میدهند، امکان بازسازی بینیهای تخریب شده به علت ایاتروژنیک و یا اتوایمیون را امکانپذیر میسازد.https://ijs.ir/article_730480_16e461a065d85cbb941336f8d15b2a0d.pdfIranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923A Case Report of Pancoast Tumorگزارش یک مورد تومور پان کوست6671730481ENMRAsghariAssistant Professor of Thoracic Surgery, Gilan University of Medical Sciences and Health Services, Razi Hospital, Gilan, IranMAghajanzadehHHematiMSEsmaeilie DelshadJournal ArticleIn this article, a 66-year old man with a history of anterior chest wall, and shoulder and upper arm pain, was presented. Investigations revealed that a tumor was located in the right upper costovertebral groove that involved right apical lung, posterior sections of first three ribs, spinous process of first three thoracic vertebra, and second thoracic vertebral body. Surgery was performed without any complications. He was discharged with good general condition second week after the surgery. As superior sulcus tumors of non-small cell histology account for fewer than 5% of all bronchogenic carcinoma and most superior sulcus tumors are peripherally located, and pulmonary symptoms are rare, and the treatment of this kind of tumor is challenging, the report of this case is noteworthy.در این مقاله آقای 66 سالهای معرفی میگردد که با شکایت درد نواحی قدام قفسه سینه، خلف شانه و بازوی راست مراجعه کرده بود. بعد از بررسیهای به عمل آمده، تشخیص تومور در ناحیه شیار مهرهای – دندهای فوقانی راست داده شد که به قسمت خلفی سه دنده اول و زوائد عرضی سه مهره قفسه سینهای اول و جسم مهره قفسه سینهای دوم تهاجم کرده بود. بیمار تحت عمل جراحی قرار گرفت و بدون هیچ عارضهای در هفته دوم بعد از عمل با وضعیت عمومی خوب مرخص شد. از آنجا که تومورهای شیار فوقانی با بافت-شناسی غیر سلول کوچک، کمتر از 5% از سرطانهای ریه را تشکیل میدهند و اکثریت آنها در محیط ریه واقع هستند و علائم ریوی در آنها نادر است، لذا تشخیص آنها مشکل است و با توجه به اینکه درمان آنها نیز چالشبرانگیز است گزارش این مورد میتواند مورد توجه قرار گیرد.https://ijs.ir/article_730481_cc7cc0476d14b51588ef506e73404eae.pdfIranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923A New Way of Using Glasses after Rhinoplastyراهکاری نوین جهت استفاده از عینک پس از جراحی بینی7277730482ENASharifianAssistant Professor of the Academy of Medical Sciences, Tehran, IranMNorouziniaAHLotfiJournal ArticleRhinoplasty indications are: septal deviation, breathing problems, and aesthetic condiderations. Post operative care is very important for patient cure and satisfaction. Patients who are wearing heavy eyeglasses should not use it in early post-operation period. Furthermore, some cases can not use contact lenses for some reasons like dry eye and etc. Surgeons have done some jobs in order to prevent direct pressure over operated nose. In our newly designed eyeglasses, we attached special handle to ordinary eyeglasses. This handle rests over cheek bones and releases direct pressure over nose. Using and adjusting this new eyeglasses is very easy, and because of it’s design, it can be fitted in front of the eyes without any angle correction.اندیکاسیونهای انجام جراحی زیبایی بینی عبارتند از: انحراف تیغه بینی، مشکلات تنفسی و ملاحظات زیبایی. مراقبت بعد از عمل در بهبودی و رضایتمندی بیمار بسیار مهم است. در دوره پس از عمل، بیماران نباید از عینکهای سنگین استفاده نمایند. روشن است که بعضی از بیماران نیز نمیتوانند به دلایلی چون خشکی چشم و یا علل دیگر، از لنزهای تماسی استفاده نمایند. جراحان مختلف به منظور جلوگیری از اعمال فشار مستقیم بر بینی عمل شده از روشهای مختلفی استفاده کردهاند. در عینکهای جدیدی که طراحی کردهایم، بازوی ویژهای را به عینک وصل نمودهایم تا فشار عینک بر روی استخوان گونه وارد شده، از اعمال فشار مستقیم بر روی بینی پرهیز شود. استفاده و تنظیم این عینک به سبب طراحی ویژه آن بسیار ساده است و میتوان آن را به سادگی و بدون تغییر زاویه دید در مقابل چشم قرار داد.https://ijs.ir/article_730482_d174ed043aa1b5d4d5803f50496999d3.pdfIranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923Letterباید به پزشکان احترام گذاشت7878730483ENMMHafiziGeneral SurgeryJournal Articleاین روزها به هر محفل و مجلسی که قدم بگذاریم، بحث اعلامیههای مختلف متولیان امر پزشکی و درمان نقل محافل می-باشد که همزمان با اعلان طرح تحول نظام سلامت، بطور مکرر شماره تلفنهایی را در رسانهها اعلام کردهاند، به پزشکان هشدار میدهند و بیماران را ترغیب به پیگیری میکنند، نه تنها این موضوع در مجالس پزشکی مورد گفتگوست بلکه بین مردم عادی و بیماران عکس العملهای مختلفی را باعث شده و ظاهراً نیز امیدهایی را آفریده است.https://ijs.ir/article_730483_76166cdfe9160cfadef84b761f6fd49e.pdfIranian Journal of Surgery1735-409922Autumn20140923Research in Surgeryپژوهش در جراحی: اتاق عمل به عنوان یک آزمایشگاه8980730484ENS.A.MirmalekAssistant Professor of General Surgery, Azad University of Medical Sciences and Health Services, Boali Hospital,
Tehran, IranJournal Articleجمعآوری و سندیت بخشیدن به اطلاعات بدست آمده از بیمارانی که تحت درمان همزمان جراحی قرار میگیرند، یکی از بهترین اما کم استفادهترین روشهای تحقیـق بالینی جراحی محسوب میشود. مزیتهای تحقیق بالینی در حین جراحی، چه به صورت مطالعه همگـروهی توصیفی و چه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده، روشن است. استفاده بالینی از تکنیکهای جـدید جـراحی و مستنـدسازی مزایای این تکنیکها قبل از انجام عمل جراحی ارائه شده به سرعت افزایش یافته است. به عنـوان مثال، استفاده از القـای فلج قلبی از طریق خون در جـراحی قلب در مؤسسه ما، از حدود 10% در سال 1980 به تقریبـاً 100% در سال 1995 افـزایش یافت. این افزایش در استفـاده از القـای فلج قلبی از طریق خون در پی مستندسازی مزایای عملکـردی و متابولیکـی این روش در جریان عمل جریان جراحی و کاهش میزان مرگ و میر و ناتوانی ناشی از آن، صورت پذیرفت.https://ijs.ir/article_730484_f38ec5109a05f7abd281dd776ec01482.pdf