Iranian Journal of Surgery1735-409928Winter20201221Damage Control Conception: Chose the Best Priorityتفکر کنترل آسیب: انتخاب بهترین اولویت120730982ENHAbdolrahimzadeh FardShBolandparvazHRAbassiShPaydarAssociate Professor of General Surgery, Shiraz University of Medical Sciences and Health Services, Shahid Rajaie
Hospital, Trauma Research Center, Shiraz, IranJournal ArticleDamage control surgery (DCS) represents a staged surgical approach to the treatment of critically surgical approach to the treatment of critically injured trauma patients. Originally described in the context of hepatic trauma and post injury induced coagulopathy, the indications for DCS have extended to the management of extra abdominal trauma and non traumatic acute abdominal emergencies. Significant progress in trauma based resuscitation techniques had le to improved outcomes and a reduction in the DCS requirement.جراحی کنترل آسیب برخورد مرحلهای در درمان بیماران بدحال ترومایی میباشد. این روش در ابتدا در مورد آسیب کبدی و کواگولوپاتی بعد از تروما استفاده گردید و سپس اندیکاسیونهای استفاده از آن در درمان تروماهای خارج شکمی و سایر اورژانسهای جراحی غیر ترومایی نیز گسترش یافـت. پیشـرفت واضـح در زمینه تکنیـکهای احیـاء بیماران ترومایی سبب بهبـود پیش آگهی بیماران آسیب دیده و کاهش نیاز به جراحی کنترل آسیب شده است.https://ijs.ir/article_730982_ee1d32d82ab9dff943a211f64bc951f3.pdfIranian Journal of Surgery1735-409928Winter20201221Comparison of Short-Term, Mid-Term, and Long-Term outcome of Hinge Craniotomy and Decompressive Craniectomy in Patients with Malignant Intracranial Hypertension; the Preliminary Result of a Prospective, Randomized Controlled Studyمقایسه پیش آگهی یک ماهه، سه ماهه، شش ماهه و یک ساله درمان بیماران مبتلا به افزایش بدخیم فشار داخل مغزی به وسیله شیوه های دکامپرسیو کرانیوتومی و کرانیوتومی هینج (لولا) در بیمارستان سینا در سال های 1395-13962139730983ENMMHarifiAMortazaviAssistant Professor of Neurosurgery, Tehran University of Medical Sciences and Health Services, Sina Hospital,
Tehran, IranAAmirjamshidiKKarimi YarandiJournal ArticleIntroduction & Objective: Reducing mortality and disability are the main objectives of cranial decompression in patients with malignant intracranial hypertension. Hinge craniotomy (HC) is an alternative technique to decompressive craniectomy (DC), this study is designed to compare efficacy of these 2 procedures in the management of patients with malignant intracranial hypertension. Materials & Methods: Prospective, randomized, controlled trial including 38 adult patients undergoing cranial decompression who were randomly assigned to a decompressive craniectomy (n=19) or hinge craniotomy group (n=19). Postoperative variables such as ‘Intracranial pressure (ICP) therapeutic index’, duration of mechanical ventilation, duration of the admission in Intensive Care Unit (ICU), length of hospital stay were assessed. Radiographic outcomes were assessed by comparing preoperative and postoperative Computed Tomography (CT) scans. Postoperative complications such as infection, need for reoperation due to the lack of ICP control, wound healing problems, bone infection, etc. were recorded. Functional neurologic outcome was monitored by using the Modified Rankin Scale and Glasgow Outcome Scale in 3, 6, and 12 months after operation. Results: There was no significant difference in preoperative demographic variables between the two groups. The mean duration of mechanical ventilation, ICU admission, and hospital stay was 29±26.27, 32.79±26.30, and 47.16±27.28 days in the DC group and 24.21±30.21, 27.84±30, and 38.53±35.41 days in the HC group which showed no significant difference. There was no significant difference in the preoperative brain CT analysis between two groups. The mean Rotterdam score was 4.53±0.84 and 4.58±0.6 in the DC and HC group respectively, indicating no significant difference. The ratio of the largest craniotomy diameter to the largest anterior-posterior diameter of the skull was 0.76±0.05 in the DC and 0.76±0.04 in the HC group. The brain expansion percentage was 10.22% in DC and 8.69% in HC patients without a significant difference. Conclusions: It seems that HC can be a suitable alternative to the DC because of less complications rate and similar short-term and long-term outcome. By performing HC, a major surgery (cranioplasty) is reduced and the financial burden is removed from the patient and the health system.زمینه و هدف: کاهش مرگ و میر و ناتوانی هدف اصلی کرانیال دکامپرشن در بیماران با افزایش بدخیم فشار داخل جمجمه به علتهای متفاوت از جمله آسیب تروماتیک مغزی، انفارکتوس ایسکمیک و غیره میباشد. در حال حاضر روش متداول جهت کرانیال دکامپرشن انجام دکامپرسیو کرانیوتومی میباشد که اثر مثبت آن روی کاهش فشار داخل جمجمه و پیش آگهی بیماران نشان داده شده است. در این مطالعه پیش آگهی کوتاه مدت و طولانی مدت بیماران مبتلا افزایش بدخیم فشار داخل جمجمه را در دو گروه دکامپرسیو کرانیوتومی و هینج کرانیوتومی با هم مقایسه میکنیم. مواد و روشها: در این مطالعه که به صورت کارآزمایی بالینی و تصادفی کنترل شده انجام شد، 38 بیمار با تشخیص افزایش بدخیم فشار داخل جمجمه به دلیل اثر فشاری ناشی از علتهای انفارکتوس ایسکمیک، آسیب تروماتیک مغزی و خونریزی ایدیوپاتیک داخل مغزی و نیاز به انجام کرانیال دکامپرشن داشتند، به صورت تصادفی در دوگروه دکامپرسیو کرانیوتومی و کرانیوپلاستی هینج (لولا) قرار گرفتند. یافتهها: در این مطالعه 38 بیمارمعیارهای ورود به مطالعه را داشتند که 19 بیمار تحت دکامپرسیو کرانیوتومی و 19 بیمار کرانیوپلاستی هینج (لولا) قرار گرفتند. میانگین تعداد روزهای تحت ونتیلاسیون، بستری دربخش مراقبتهای ویژه و بستری در بیمارستان در گروه دکامپرسیو کرانیوتومی به ترتیب 27/26± 29، 30/26±79/32 و 28/27±16/47 و در گروه کرانیوپلاستی هینج (لولا) به ترتیب 21/30±21/24، 30±84/27 و 41/35±53/38 بود که از نظر آماری تفاوت معناداری نداشتند. میزان مرگ و میر در طول یک سال برای هر گروه 3/26% بوده است. 9 بیمار در گروه دکامپرسیو کرانیوتومی و 6 بیمار در گروه کرانیوپلاستی هینج (لولا) تشنج داشتهاند. در گروه دکامپرسیو کرانیوتومی 2 بیمار نیازمند تعبیه شانت شدند و برای یک بیمار جهت کنترل هیدروسفالی درناژ ونتریکولار (بطنی) تعبیه شد و در گروه کرانیوپلاستی هینج (لولا) برای 2 بیمار جهت کنترل هیدروسفالی درناژ ونتریکولار (بطنی) استفاده شد. دو بیمار در گروه کرانیوپلاستی هینج (لولا) دچاراستیومیلیت شدند و یک بیمار از گروه دکامپرسیو کرانیوتومی پس از کرانیوپلاستی دچار استیومیلیت شد و یک بیمار دچار عفونت فلپ استخوان در ربع فوقانی شکم در محل ذخیره فلپ شد. درصد اتساع مغزی در بیماران دکامپرسیو کرانیوتومی 22/10% که بیشتر از بیماران کرانیوپلاستی هینج (لولا) با 69/8% بوده که از نظر آماری معنادار نبود. در گروه دکامپرسیو کرانیوتومی 6 بیمار و در گروه کرانیوپلاستی هینج (لولا) 3 بیمار یافتههای ساب دورال افیوژن داشتند. پیش آگهی فانکشنال بیماران در انتهای بازه زمانی 90-30 روز 90 تا 180 روز و 180 تا 365 روز با MRS و GOS در دو گروه دکامپرسیو کرانیوتومی و کرانیوپلاستی هینج (لولا) از نظر آماری تفاوت معناداری نداشت. نتیجهگیـری: به نظر میرسد کرانیوپلاستی هینج (لولا) با توجه به عوارض کمتر و پیش آگهی کوتاه مدت و طولانی مدت مشابه با دکامپرسیو کرانیوتومی میتواند جایگزین مناسبی برای کرانیال دکامپرشن در بیماران افزایش بدخیم فشار داخل جمجمه با علتهای انفارکتوس ایسکمیک، آسیب تروماتیک مغزی، خونریزی ایدیوپاتیک داخل مغزی باشد. با انجام کرانیوپلاستی هینج (لولا) تحمیل یک عمل جراحی ماژور (کرانیوپلاستی) و بار مالی از روی دوش بیمار و سیستم درمان برداشته میشود.https://ijs.ir/article_730983_3e809f48564a76a1394b584892446443.pdfIranian Journal of Surgery1735-409928Winter20201221Evaluation of Blood Sugar Changes and Some of the Related Factors among Diabetic Patients Candidate for Coronary Artery bypass Graft Surgery in Dr Heshmat Hospital during 2019-2020بررسی میزان تغییرات قند خون در بیماران دیابتی تحت عمل پیوند عروق کرونر و برخی عوامل مرتبط با آن در بیمارستان دکتر حشمت رشت در سال های 99-13984049730984ENASedighinejadGhKananiVImantalabAssociate Professor of Anesthesiology, Anesthesiology Research Center, Guilan University of Medical Sciences,
Alzahra Hospital, Rasht, IranAMirmansouriAMohammadzadeh JoryabiMShahbaziMTayefeh AshrafiyehGGhasvarehZPoorhabibiJournal ArticleIntroduction & Objective: Hyperglycemia, which occurs during cardiac surgery, has been shown to be associated with increased morbidity and mortality. The management of hyperglycemia during coronary artery bypass graft surgery has been the focus of investigation in recent years. The aim of this study was to evaluate the rate of changes in blood sugar in patients undergoing coronary artery bypass graft surgery and related factors in Dr. Heshmat Hospital affiliated to Guilan University of Medical Sciences as a referral, educational, treatment center and the only subspecialty heart center in Guilan province. Materials & Methods: This descriptive-cross sectional study was done during 2019-2020. Eligible patients’ candidate for elective CABG surgery enrolled the survey. A questionnaire was filled out containing demographic data and blood sugar at 5 measurement point times. Finally, the collected data were entered into SPSS version 21 and after examining the normality of the data, independent t test was used to compare and determine the factors associated with changes in blood sugar in patients undergoing coronary artery bypass grafting from correlation and Chi square tests. Also, to compare the mean changes in blood sugar in patients undergoing coronary artery bypass graft surgery at the times before induction of anesthesia, before the start of the pump, in the middle of the pump, after the pump and at the end of the operation, repeated measure test was used. Results: The data from 55 CABG cases were analyzed. Trend of changes was increasing and significant from baseline to the end of surgery (P ˂0.0001). ASA class III, BMI > 30, age above 60, the history of DM more than 10 years and insulin administration during surgery were significantly associated with higher levels of blood sugar in 5 measurements point times (P ˂ 0.05). Conclusions: We found that blood sugar is well controlled in CABG surgery in Heshmat hospital. But special attention should be paid to ASA class III, BMI > 30, Age above 60, insulin administration during surgery, surgery duration more than 180 minutes and the history of DM more than 10 years.زمینه و هدف: بررسیها نشان دادهاند، افزایش قند خون که حین عمل جراحی قلب اتفاق میافتد با افزایش عوارض و مرگ و میر همراه است. در سالهای اخیر اداره افزایش قند خون حین جراحی قلب کانون توجه تحقیقات بوده است. این تحقیق با هدف بررسی میزان تغییرات قند خون در بیماران تحت عمل پیوند عـروق کرونر و عـوامل مرتبط با آن در بیمارستان دکتر حشمت وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان به عنوان یک مـرکز ارجاعی، آموزشی، درمانی و تنها مـرکز فوق تخصصی قلب در استان گیلان انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه توصیفی - مقطعی طی سالهای 99-98 انجام شد. بیماران دارای شرایط کاندید عمل جراحی قلب وارد تحقیق شدند و پرسشنامهای شامل سوالات مربوط به اطلاعات دموگرافیک و اندازهگیری قند خون در پنج ایستگاه، پر شد. در نهایت دادههای جمع آوری شده وارد SPSS نسخه 21 گردید و پس از بررسی نرمالیته دادهها، از آزمونهای Independent t Test جهت مقایسه و جهت تعیین عوامل مرتبط با تغییرات قند خون در بیماران تحت عمل پیوند عروق کرونر از آزمونهای همبستگی و کای اسکوار استفاده شد. همچنین جهت مقایسه میانگین تغییرات قند خون در بیماران تحت عمل پیوند عروق کرونر در زمانهای قبل از القای بیهوشی، قبل از شروع پمپ، در اواسط پمپ، پس از اتمام پمپ و در پایان عمل از آزمون Repeated Measure استفاده شد. یافتهها: اطلاعات حاصل از 55 بیمار آنالیز شد. روند تغییرات قند خون از پایه تا پایان عمل افزایشی و معنیدار بود (001/0P ˂ ). بیماران با طبقهبندی انجمن بیهوشی آمریکا (ASA Class) بالاتر، سن بالاتر از 60 سال، شاخص توده بدنی (BMI) بالای 30، سابقه ابتلا به دیابت بالای 10 سال به طور معنیداری با قند خونهای بالاتری در تمام ایستگاههای اندازه گیری همـراه بود (05/0P ˂ ). نتیجهگیری: براساس نتایج این تحقیق کنترل قند خون در این مرکز در وضعیت قابل قبولی میباشد. اما به بیماران با کلاس بالاتر در طبقهبندی انجمن بیهوشی آمریکا، سن بالاتر از 60سال، شاخص توده بدنی بالای 30، سابقه ابتلا به دیابت بالای 10 سال و اعمال جراحی بیش از 180 دقیقه، باید توجهات ویژهای اعمال شود.https://ijs.ir/article_730984_5635fefe2f531a9a79474a1f7f126229.pdfIranian Journal of Surgery1735-409928Winter20201221Monitoring the Condition of COVID-19 Patients using Profile Approachپایش وضعیت بیماران کووید-19 با استفاده از رویکرد پروفایل5064730985ENAAtashgarHSaffariPhD Student, Industrial Engineering Faculty, Malek Ashtar University of Technology, Tehran, IranAMabhootJournal ArticleIntroduction & Objective: The prevalence of Covid-19 virus is referred to as one of the most important issues in the world. Providing an effective solution to control or treat these patients type can be of great help to human society. The purpose of this paper is to provide a method for monitoring effectively the condition of patients with Covid-19 virus approaching a functional relationship called profile. Materials & Methods: In this paper, for controlling and monitoring the condition of patients with Covid-19 a solution is proposed. The existence of relationship between CD4 T cells and lymphocyte count provided the opportunity of designing a profile to monitor the condition of the patient. The information of the patients published in scientific sources is used to analyze the validation of the proposed model. Results: Although in the process of treatment of patients with Covid-19, the number of CD4 T cells and the number of lymphocytes are considered separately, this paper proposes that these two parameters should be considered in a functional relationship at the same time. The findings of this paper show that considering the proposed functional relationship provides a more effectiveness condition for a physician’s judgment. Conclusions: The results of this research show that the profile approach provides an effective condition to analyze the status of a patient with Covid-19 considering a functional relationship between CD4 T and lymphocyte count. In addition, the results of this research are capable of leading one to use the proposed approach for evaluating vaccines and drugs prepared for this disease type.زمینه و هدف: شیوع ویروس کووید-19 یکی از مباحث مهم در جهان محسوب میشود و به دست آوردن روشهایی برای کنترل و یا درمان آن میتواند کمک بسیار مهمی به جامعه بشری نماید. هدف از این مقاله ارائه روشی برای پایش وضعیت بیماران مبتلا به ویروس کووید-19 به کمک طراحی یک رابطه تابعی، بنام پروفایل میباشد. مواد و روشها: در این مقاله راهکاری برای کنترل و پایش وضعیت بیماران مبتلابه کووید-19 با توجه به وجود رابطه تابعی بین سلولهای CD4 T و تعداد لنفوسیتها و با استفاده از رویکرد پروفایل ارائهشدهاست. اعتبارسنجی مدل ارائه شده با استفاده از اطلاعات بیماران مبتلا به کووید-19 در منابع علمی انجامپذیرفتهاست. یافتهها: هرچند که اکنـون در فرایند درمان بیمـاران مبتلا به کووید-19، تغییر تعـداد سلـولهایCD4 T و تعداد لنفوسیتها در مقـاطع مختـلف مـورد توجه قـرار میگیرد، ولی این مقاله نشان میدهـد این دو پارامتـر باید در یک رابطه تابعی بررسی شوند. یافتـههای این مقـاله نشان میدهـد، بررسی رابطه تابعی و پایش پروفایل آن، شرایط قضاوت بهتری را برای پزشکان فراهم میآورد. نتیجهگیـری: نتایج این مقاله نشان میدهد، که با رویکرد پروفایلی، میتوان شرایط یک بیمار مبتلا به کووید-19 را در یک رابطه تابعی بینCD4 T و تعداد لنفوسیتها بهتر تجزیه و تحلیل کرد. بعلاوه آنکه از نتایج این تحقیق و رویکرد پیشنهادی این مقاله، میتوان برای تحقیق و ارزیابی واکسن و یا داروهای تهیه شده برای این بیماری نیز بهره گرفت.https://ijs.ir/article_730985_6f3a7cbfbbdcd336738eabdfffdfe679.pdfIranian Journal of Surgery1735-409928Winter20201221The Incidence of Complications after Gynecologic Elective Surgeries under General Anesthesia and Some Related Factors in Recovery Ward of Alzahra Hospital during 2020بررسی فراوانی عوارض پس از بیهوشی عمومی در اعمال جراحی الکتیو زنان و برخی عوامل همراه در بخش ریکاوری بیمارستان الزهراء در سال 13996573730986ENMTayefeh AshrafiyehZPoorhabibiMRHabibiRShahrokhiAnesthesiologist, Anesthesiology Research Center, Alzahra Hospital, Guilan University of Medical Sciences,
Rasht, IranMAhmadiEShafaati ShamamiNSafaeeJournal ArticleIntroduction & Objective: Recovery is one of the most important wards which require special attention. Patients in this ward could be affected by complications such as pain, shivering, nausea and vomiting and unstable hemodynamic status, which without early therapeutic intervention, poor outcomes may occur. This study was planned aiming to investigate the status of recovery ward of Alzahra hospital. Materials & Methods: In this cross sectional descriptive study, elective surgeries under general anesthesia were evaluated and according to check list vital signs, post-operative nausea vomiting, pain and shivering were documented. Results: A total of 174 cases enrolled the survey. The mean age of our patients was 40.35 year, BMI 29.01 kg/m2, and anesthesia duration 100.74 minutes.73% were in ASA class I. regarding hemodynamic status, two patients were affected by more than 20% <span>drop</span> in BP from baseline, and two had Sao2 less than 94%. 3.4% complained from PONV, and 107% reported shivering. 81.6% had no pain. Conclusions: The patients had proper conditions in recovery ward, but patient’s age and their healthy status should be considered as well.زمینه و هدف: بخش ریکاوری یکی از بخشهای مهم و نیازمند توجه ویژه میباشد. بیماران در این بخش میتوانند دچار عـوارضی از جمله درد، لرز، تهوع استفراغ و بیثباتی همودینامیک شوند که در صورت عدم مداخله درمانی به موقع میتواند پیامـدهای ناگـواری در پی داشته باشد. این مطالعه با هـدف بررسی فراوانی عوارض پس از بیهوشی عمومی در اعمـال جراحی غیر اورژانس زنان و برخی عوامل همراه در بخش ریکاوری بیمارستان الزهراء رشت انجام گرفت. مواد و روشها: در این مطالعۀ توصیفی مقطعی، کلیه بیمارانی که جهت انجام عمل جراحی غیراورژانس زنان تحت بیهوشی عمومی در طی سال 99 قرارگرفته بودند، به صورت نمونهگیری تصادفی وارد مطالعه شدند و در بخش ریکاوری مورد ارزیابی قرار گرفتند و براساس یک چک لیست مشخص، علائم حیاتی و عوارضی مانند درد، تهوع استفراغ و لرز بیماران ثبت شد. در نهایت داده-های جمعآوری شده وارد نرم افزار SPSS-V.21 گردید و برای تجزیه وتحلیل دادهها در جهت تعیین ارتباط متغیرها از آزمونهای پیرسن و اسپیرمن و آزمون کای اسکوار و آزمون دقیق فیشر استفاده شد. سطح معنیداری آزمونها (05/0> P) در نظر گرفته شد. یافتهها: در این تحقیق 174 بیمار بررسی شدند. میانگین سنی بیماران 36/10±35/40 سال، میانگین شاخص توده بدنی بیماران برابر 55/5 ± 01/29 کیلوگرم بر متر مربع و متوسط زمان بیهوشی 74/100 دقیقه بود. 73 (127%) بیماران در طبقهبندی انجمن بیهوشی آمریکا در کلاس I قرار داشتند. در مورد ثبات همودینامیک فقط دو بیمار افزایش فشار خون بالای 20 درصد پایه و 2 نفر درصد اشباع اکسیژن خون زیر 94% را تجربه نمودند. 81/0% بیماران از هیچ دردی شکایت نداشتند و فقط 4/3% بیماران از تهوع استفراغ بعد عمل و 7/1% از لرز شکایت داشتند. نتیجهگیـری: بر اساس نتایج این مطالعه مشخص گردید، بیمارانی که تحت اعمال جراحی غیراورژانسی در این مرکز قرار گرفتند، در بخش ریکاوری از عوارض محدودی شکایت داشتند. اما سن پایین بیماران و وضعیت سلامتی مناسب آنها را نیز باید در نظر داشت.https://ijs.ir/article_730986_af220d87f2ac178872921084327b74ca.pdfIranian Journal of Surgery1735-409928Winter20201221Improvment of Skin injuries and Performance of Animal, Cellular and Clinical Tests by Starch/ HA / Royal Jelly / PU Scaffold Productionبهبود جراحات پوستی و انجام تست های حیوانی، سلولی و آزمایشگاهی با ساخت اسکفلد نشاسته/هیالورونیک اسید / ژل رویال با pu7481730987ENMMovahediAAsefnejadAssistant Professor of Department Biomedical Engineering, Science and Research Branch, Islamic Azad
University, Tehran, IranMRafieniaMTKhorasaniJournal ArticleIntroduction & Objective: Existing dressings do not have the ability to protect against damage and contamination by microorganisms ideally. The aim of this study is to obtain a scaffold of polyurethane – starch, royal jelly and hyaluronic acid by electrospinning method and a scaffold with suitable biological properties for wound healing is made. Materials & Methods: To make a nanofiber scaffold, first 10% by weight / weight of polyurethane is dissolved at room temperature for 2 hours. Royal jelly was added to the polyurethane solution in 3, 6 and 8% ratios, starch and hyaluronic acid (1% by weight / weight) and electrospinning was performed. The scaffold prepared were characterized SEM, MTT, cell culture and in-vivo of the scaffolds. Results: With the addition of royal jelly, the viscosity of the solution is increased and the diameter of the electrospun fibers is increased. In the MTT test, L929 fibroblast cells showed much better proliferation on polyurethane – starch - hyaluronic acid - royal jelly than other scaffold. Animal studies show that the percentage of recovery in the group treated with polyurethane-starch, containing hyaluronic acid and royal jelly scaffold from the seventh to the fourteenth day after the injury is higher than the percentage of wound healing in other groups and significant control group. Conclusions: Polyurethane-Starch electrospun scaffold with a content of hyaluronic acid (1% w/w) and Royal Jelly (6%) is prepared which is biologically suitable for use in skin tissue to heal wounds. Royal Jelly improves cell proliferation and adding it to scaffold also increases cellular adhesion to scaffolding. The findings of this study suggest that the use of this electrified scaffold can be effective in wound healing.زمینه و هدف: اسکفلدهای (داربستها) موجود توانایی محافظت از صدمات و آلودگیها به وسیلهی میکرواورگانسیمها به صورت ایدهآل را ندارند. هدف از انجام این پژوهش ساخت اسکفلد PU – نشاسته، ژل رویال و هیالورونیک اسید با انجـام تستهای سلولی وآزمایشگاهی میباشد، درنهـایت به داربستی دست یافت که دارای ویژگـیهای مناسب بیولـوژیکی برای درمان جـراحات پوستی باشد. مواد و روشها: برای ساخت داربست نانوالیافی، ابتدا 10% وزنی/وزنی PU در دمای محیط به مدت 2 ساعت حل شده است. ژل رویال در نسبتهای 3، 6و 8% ، نشاسته و هیالورونیک اسید (1% وزنی/وزنی) به محلول PU اضافه شد و الکتروریسی انجام شد. برای بررسی مورفولوژی نانوالیاف از میکزوسکوپ الکترونی روبشی (SEM) بهره گرفته شد. به منظور ارزیابی بیولوژیکی آزمون برون تن و در نهایت آزمون درونتن انجام گردید. دادهها به صورت میانگین ± انحراف معیار (MEAN±SD) به دست آمده و برای تحلیل آماری از نرمافزار SPSS (ویرایش 16) استفاده گردید و از آزمون آماری واریانس یک طرفه (ANOVA) استفاده شد، سطح معنیدار بودن اختلافات با 05/0>P محاسبه گردید. یافتهها: با افزودن ژل رویال، ویسکوزیته محلول افزایش یافته و قطر الیاف الکتروریسی بیشتر شده است. سلولهای فیبروبلاست L929 بر روی داربست پلی یورتان، نشاسته، ژل رویال و هیالورونیک اسید تکثیر بسیار بهتری نسبت به داربست پلی یورتان – نشاسته، هیالورونیک اسید نشان داد. مطالعات حیوانی نشان میدهد درصد بهبودی در گروه تحت درمان با داربست پلی یورتان – نشاسته، حاوی هیالورونیک اسید و ژل رویال از روز هفتم تا چهاردهم بعد از جراحت بیشتر از درصد بهبودی زخم در گروههای دیگر و گروه کنترل معنادار میباشد. نتیجهگیـری: داربست الکتروریسی شده پلی یورتان و نشاسته با محتوی 1 درصد وزنی هیالورنیک اسید و 6 درصد حجمی ژل رویال از نظر بیولوژیکی مناسب برای استفاده در بافت پوست به منظور ترمیم زخم میباشد. ژل رویال تکثیر سلولی را بهبود بخشیده و افزودن آن به داربست چسبندگی سلولی داربست را نیز بیشتر نمود. یافتههای این مطالعه نشان میدهد استفاده از این داربست الکتروریسی شده میتواند برای ترمیم کنندگی زخم مؤثر واقع گردد.https://ijs.ir/article_730987_a0f81e68179d45da918d16a0ce5f78e2.pdfIranian Journal of Surgery1735-409928Winter20201221A Case Report of Synchronous Medullary and Papillary Thyroid Carcinoma with Bilateral Lymph Node Metastasisگزارش مورد همزمانی کارسینوم مدولاری و پاپیلاری تیروئید با متاستاز غدد لنفاوی دو طرفه8286730988ENMTSalehianPPakhshaieResident of General & Vascular Surgery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences and Health Services,
Taleghani Hospital, Tehran, IranHParsaSMolanaieKRahravieJournal ArticleIntroduction & Objective: Papillary thyroid carcinoma (PTC) and medullary thyroid carcinoma (MTC) are two distinct types of thyroid carcinoma that have different origins. An association between medullary and papillary thyroid cancer is rare and occurs as either discrete lesions or as a mixed lesion. We present the case of a patient diagnosed with synchronous medullary and PTC with bilateral lymph node metastasis. Materials & Methods: A 36-year-old man had a follow-up checkup because over the last year his serum carcinoembryonic antigen (CEA) levels had been elevated. During a thyroid examination, nodules were palpable on both sides of his thyroid gland. Ultrasound-guided fine needle aspiration showed PTC of the right lobe of the thyroid but a diagnosis could not be made for the sample from the left lobe. Total thyroidectomy was performed and after surgery, the synchronous MTC and PTC diagnosis was confirmed using the pathologic findings. Conclusions: From the pathology findings after surgery, the patient was diagnosed with synchronous MTC and PTC with bilateral lymph node metastasis. We recommend paying more attention to the synchronous emergence of these thyroid tumors in men in order to avoid misdiagnoses.زمینه و هدف: سرطان تیروئید پاپیلاری و سرطان تیروئید مدولاری دو نوع متفاوت از سرطانهای تیروئید هستند که منشأ متفاوتی دارند. ارتباط بین سرطان تیروئید پاپیلاری و مدولاری نادر است و به صورت ضایعات جدا از هم یا ضایعات مختلط اتفاق میافتند. ما یک بیمار مبتلا به سندروم مدولاری و به صورت همزمان سرطان پاپیلاری همراه با متاستاز غدد لنفاوی دو طرفه را معرفی خواهیم کرد. معرفی بیمار: بیمار آقای 36 سالهای بود که به دلیل بالا بودن میزان آنتی ژن کارسینوامبریونیک سرم (CEA) طی یک سال گذشته تحت پیگیری قرار گرفت. در طی بررسی تیروئید، ندولها در هر دو لوب غده تیروئید قابل لمس بود. بررسی FNA زیر گاید سونوگرافی، سرطان پاپیلاری لوب راست تیروئید را نشان داد، اما بررسی تشخیصی برای نمونه لوب چپ امکانپذیر نبود. به همین دلیل تیروئیدکتومی به صورت کامل انجام شد و بعد از جراحی، تشخیص همزمان سرطان مدولاری و سرطان پاپیلاری با استفاده از یافته های پاتولوژیک تأیید گردید. نتیجهگیـری: از یافتههای پاتولوژی بعد از جراحی در بیمار، وجود همزمان سرطان مدولاری و سرطان پاپیلاری به همراه متاستاز گره لنفاوی دو طرفه میباشد. ما توصیه میکنیم برای جلوگیری از تشخیص نادرست، به ظهور همزمان این تومورهای تیروئیدی در مردان توجّه بیشتری شود.https://ijs.ir/article_730988_8bac059738f4a4d5b5b733b5b391dafc.pdfIranian Journal of Surgery1735-409928Winter20201221تاریخ جراجی: بریتانیای کبیر و ایرلند در سده نوزدهم (برگرفته از کتاب تاریخ مصور جراحی)8796730989ENMJaber AnsariJournal Articleمطالبی درباره بیماریهای دستگاه ادراری برای نخستین بار در سال 1832 میلادی منتشر و گزارش دو مورد بیماری رکتال که با اسپاسم اسفنکتر مقعدی همراه بود در سال 1835 میلادی نگاشته شد و مقالهای در مورد تومورهای سروکیستیک پستان در 1840 میلادی به چاپ رسید. در سال 1846 میلادی کتاب 352 صفحهای مطالب بالینی دربارة جراحی و کتاب مهم مطالبی مصور دربارة موضوعات مختلف پاتولوژی و جراحی همزمان به چاپ رسید. در کتاب اخیر حاوی نخستین توصیف بالینی از لنگش متناوب در انسان بود. برودی همواره در تشکیلات و سازمانهای طبی نیز شرکت داشته و به عنوان رئیس کالج سلطنتی جراحان (1844 میلادی)، انجمن سلطنتی (1858 میلادی) و سازمان نظام پزشکی (1858 میلادی) خدمت نمود.https://ijs.ir/article_730989_4e08ae8b846ff76f94f685de69005336.pdfIranian Journal of Surgery1735-409928Winter20201221پژوهش در جراحی: تبادلات بین المللی در آموزش جراحیرر98101730990ENS.A.MirmalekAssistant Professor of General Surgery, Azad University of Medical Sciences and Health Services, Boali Hospital,
Tehran, IranJournal Articleمقاله ذیل راهنمای مختصری برای جراحانی که تمایل به ادامه آموزش و تحصیل در خارج از کشور دارند، میباشد.https://ijs.ir/article_730990_e1bb0b2d2fcfce288bbbf2eb297a55b9.pdf