https://ijs.ir/ نشریه جراحی ایران fa daily 1 Wed, 01 Oct 2025 00:00:00 +0330 Wed, 01 Oct 2025 00:00:00 +0330 https://ijs.ir/article_731114.html زمینه و هدف: آپاندیسیت حاد به طور معمول با روش­های جراحی درمان می­شود. پیشرفت­های اخیر در روش­های تشخیصی با گزینه­های جدید درمان غیرتهاجمی همزمان شده است. مطالعات اولیه در زمینه درمان­های غیرتهاجمی تاکنون نشان داده­اند که درمان غیرجراحی آپاندیسیت حاد در برخی موارد خاص در کودکان قابل اجرا است. هدف این مطالعه بررسی شواهـد موجود در ارتباط با اثربخشی، ایمنی و نتایج بلند مدت درمان غیرجراحی آپاندیسیت حاد کودکان است. همچنین این مطالعه مـروری بر روش­های مدیریت این بیماری ارائه می­دهد. مواد و روش‌ها: به منظور انجام این مرور روایی، پایگاه­های داده اسکوپوس، امبیس، ISI و گوگل اسکولار را مورد جست و جو قرار دادیم. مقالات اصلی و مروری و متاآنالیزهای مرتبط با درمان غیرجراحی آپاندیسیت حاد در کودکان را وارد مطالعه کردیم. جهت انجام این مطالعه از روش توصیفی - تحلیلی بهره بردیم. تمام مقالات مرتبط به دقت تحت مطالعه و فیش برداری قرار گرفتند و در بخش­های مختلف این مطالعه از نتایج و نکات آنها استفاده شد. یافته‌ها: اگر بیماران مبتلا به درستی برای درمان غیرجراحی انتخاب شوند، مدیریت غیرجراحی آپاندیسیت حاد طول مدت بستری کوتاه‌تر در بیمارستان و میزان رضایت بهتر در بیمار و همراه آن را به دنبال دارد. عوامل کلیدی در انتخاب بیماران مناسب برای مدیریت غیرجراحی شامل سن کمتر، تظاهرات بالینی خفیف­تر، طول مدت علائم کمتر، لکوسیتوز محدودتر و CRP در مطالعـات آزمایشگاهی و قطر آپاندیس کمتـر در تصویربرداری است. کارآزمـایی‌های تصادفی‌سازی و کنتـرل‌شـده بیشتر و همگـون­تری که با طول مـدت پیگیـری طولانی­تر و تجویز آنتی‌بیوتیک­های مشابه  همراه باشند، برای نتیجه­گیـری نهایی مـورد نیاز است. نتیجه‌گیـری: گرچه شواهد مطالعات قبلی، از مدیریت غیرجراحی آپاندیسیت حاد ساده در کودکان حمایت می‌کند، ایجاد دستورالعمل‌های روشن جهت انتخاب بیماران ضروری است تا از تشخیص اشتباه و ایجاد عوارض شدید جلوگیری شود. https://ijs.ir/article_732420.html دوران سالمندی بنابه تعریف از 65 سالگی شروع می­شـود. در دوران سالخـوردگی فیزیولـوژی کل بدن دستخوش کاهـش می­شود و با بالاتر رفتن سن نیز کاهش افزایش می­یابد. ارگان­های حیاتی بدن کم و بیش دچار ناکارآمدی فیزیولوژی می­شوند و قلب نیز به علت کاهش سلول­هایش و جایگزین شدن آن با فیبروز و چربی دچار افزایش حجم و اختلال سیستم هدایتی می­شود، به علت کاهش قدرت انقباض و عدم پذیرندگی کافی هنگام دیاستول دهلیزها نیز تحت تأثیر قرار گرفته و احتقان ریوی پیش می­آید با ناکارآمدی جذب اکسیژن در ریه­ها و کاهش تعداد الوئل­ها و خاصیت ارتجاعی آن ریه نیز دچار نزول فیزیولوژی می­شود. سیستم عصبی نیز دچار نارسائی تدریجی و مشکل شناختی و کاهش قدرت حافظه می­شود و پس از عمل بیمار ممکن است، دچار هذیان شود که باید از آن پیشگیری کرد. سیستم ایمنی نیز ضعیف شده و با کاهش سلول­های آن مستعد بیماری­های عفـونی و عفونت پس از عمل جراحی می­شود. بیمـاری­های همـراه مانند دیابت و آرتروز، مشکلات قلبی ریوی و سیستـم عصبی، کاتاراکـت، پروستاتیسم، ضعف شنوائی، بینایی و یا بیماری­های بدخیم، بهبودی بیمار را کند می­کند و روی هم رفته خطر عمل جراحی را در سالخوردگان بالا می­برد، عضلات هم همراه با استخوان دچار تحلیل شده Frailty که اداره بیمار را پس از عمل و تصمیم به عمل جراحی را دشوار می­کند، برای مشکلات سالمندان راهکارهائی وجود دارد که شایسته است، قبل از عمل از آن دستورالعمل­ها استفاده کرده و بیمار را در بهترین وضعیت کارکردی فیزیولوژی به اطاق عمل برد. https://ijs.ir/article_731119.html زمینه و هدف: سرطان­های پستان دارای گیرنده HER2 نسبت به سایر انواع سرطان پستان رفتار تهاجمی و سرعت رشد بیشتری دارند. لذا وضعیت HER2 فاکتور تاثیرگذاری در پروگنوز و برنامه درمانی بیماران می­باشد. اخیراً تفاوت موارد HER2 منفی، شامل سه گروه 0 ، 1+ و 2+ بینابینی با نتیجه منفی در تست­های FISH و یا [In Situ Hybridization (ISH)]CISH، مورد توجه قرار گرفته است. شواهد نشان داده که رفتار بیولوژیکی این تومورها ممکن است با هم متفاوت باشند. این مطالعه با هدف بررسی خصوصیات بالینی و پاتولوژیک در این سه گروه با تاکید بر خصوصیات تومور انجام شده است. مواد و روش‌ها: در این پژوهش مقطعی-تحلیلی گذشته­نگر، اطلاعات 3745 بیمار با HER2 منفی استخراج و متغیرهای کیفی با تست کای اسکوار و متغیرهای کمی پیوسته با توجه به نرمالیتی داده­ها توسط تست مناسب، در 3 گروه بررسی شدند. یافته‌ها: میانگیـن سنی بیمـاران 37/11 ± 96/50 بود. نتـایج مقایسه بین 3 گـروه نشان داد که بیماران گروه HER2 بینابینی و ISH منفی، جوانتر از دو گروه دیگر بودند (03/0=P ). همچنین سایز توده پاتولوژیک در این بیماران کوچکتر و میانگین اندکس پرولیفراسیون (Ki67%) آنها از دو گروه دیگر با تفاوت آماری واضح بیشتر است (001/0P <). علاوه بر این، در بیماران HER2 بینابینیISH  منفی، گرید سه (1/22%)، مارژین مثبت (9%) و متاستاز (1/11%) بیشتری نسبت به دو گروه دیده شد. در نهایت میزان عود (1/26%) و مرگ و میر (7/24%) بیشتری در گروه HER2 بینابینیISH  منفی، گزارش شد. از طرفی بیشترین تعداد بارداری (20/2±18/3)، سابقه خانوادگی مثبت (2/23%) و شاخص توده بدنی (71/4 ±91/27)، مربوط به HER2 صفر بود. در پاتولوژی بزرگترین سایز تومورها (59/19±74/28) و بیشترین درگیری غدد لنفاوی (2/53%) و درگیری لنفووسکولار (6/58%) در گروه HER2 صفر مشاهده شد. گروه HER2-low (یک مثبت)، با کمترین میزان گرید 3 (7/13%)، مارژین مثبت (3/4%) و کمترین میزان عود (5/11%)، کم تهاجمی­ترین گروه شناخته شد. برای گروهHER2  صفر و HER2-low ، اکثراً شیمی درمانی ادجوانت انجام شده بود (3/62% و 3/51%) و برای گروه HER2 بینابینی ISH منفی، شیمی درمانی نئوادجوانت آمار بیشتری داشت (52%). نتیجه‌گیـری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه به نظر می­رسد که در میان 3 گروه HER2 منفی، بیماران با HER2 بینابینی ISH منفی، تهاجمی­ترین و گروه HER2-low یک مثبت، پیش آگهی بهتری نسبت به سایر گروه­ها داشته­اند. یافته­های این مطالعه توصیه می­کند که بیماران با HER2 بینابینی و ISH منفی، تحت پیگیری­های بیشتر و با فواصل کمتری قرار بگیرند. https://ijs.ir/article_731120.html زمینه و هدف: موتاسیون‌های ژنتیکی در بیماری تب خانوادگی مدیترانه­ای به‌طور مستقیم باعث بروز التهاب و فعال‌سازی سیستم ایمنی بدن می‌شوند. این التهاب‌ها معمولاً در نواحی مختلف بدن از جمله شکم رخ می‌دهند و به همین دلیل، این علائم می‌توانند با علائم آپاندیسیت مشابه باشند. در بسیاری از موارد، این التهاب‌های شکمی به‌طور مکرر بروز می‌کنند و گاهی اوقات ممکن است پزشکان نتوانند به راحتی تشخیص دهند که آیا این التهاب‌ها به دلیل آپاندیسیت هستند یا تب خانوادگی مدیترانه­ای؛ لذا مطالعه حاضر جهت پر کردن این شکاف موجود و با هدف تعیین انجام آپاندکتومی بر اساس موتاسیون­های مختلف بیماران مبتلا به تب خانوادگی مدیترانه­ای زیر 18 سال انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت توصیفی مقطعی و در دانشگاه علوم پزشکی اردبیل با مشارکت بیماران مبتلا به تب خانوادگی مدیترانه‌ای که به اورژانس بیمارستان کوثر اردبیل مراجعه کرده‌اند، انجام شد. داده‌ها از سوابق بالینی و پزشکی بیماران جمع‌آوری و به‌طور سیستماتیک تحلیل شدند در طی بازه زمانی ابتدای فروردین ماه سال 1402 تا انتهای شهریور ماه سال 1403، 120 بیمار زیر 18 سال که به اورژانس بیمارستان مراجعه کرده بودند، وارد مطالعه شدند. اطلاعات مربوط به سن، جنسیت، نوع موتاسیون یافت‌شده و سابقه جراحی قبلی بیماران جمع‌آوری و ارتباطات میان متغیرهای جمعیتی و بالینی با نتایج درمانی بررسی گردید. مقایسه اطلاعات به کمک آزمون آماری کای اسکوئر انجام شد. یافته‌ها: در این مطالعه، از میان 120 بیمار مبتلا به تب خانوادگی مدیترانه‌ای، تنها 14 بیمار (معادل 67/11%) تحت آپاندکتومی قرار گرفتند. بیماران بر اساس انجام یا عدم انجام آپاندکتومی به دو گروه تقسیم شدند و فراوانی آپاندکتومی بر اساس نوع موتاسیون ژنی مقایسه گردید. نتایج نشان داد که بین انجام و عدم انجام آپاندکتومی بر اساس نوع موتاسیون ژنی هیچ اختلاف معناداری وجود نداشت (700/0=P) به این معنی که موتاسیون‌های مختلف تأثیری در تصمیم‌گیری برای انجام آپاندکتومی در این بیماران نداشتند. نتیجه‌گیـری: در نهایت، این مطالعه نشان می‌دهد که در بیماران مبتلا به تب خانوادگی مدیترانه‌ای، موتاسیون‌های مختلف ژنی تأثیر قابل توجهی بر تصمیم‌گیری برای انجام یا عدم انجام آپاندکتومی ندارند. این یافته‌ها اهمیت توجه به سایر عوامل بالینی مانند تاریخچه پزشکی، وضعیت ایمنی و نشانه‌های بالینی را در هنگام تصمیم‌گیری درمانی برجسته می‌سازند. https://ijs.ir/article_731132.html زمینه و هدف: همودیالیز از طریق کاتترهای موقت در ورید فمورال برای بیمارانی که دچار نارسایی کلیوی مرحله نهایی (End Stage Renal Disease) هستند و نیاز به دسترسی عروقی اورژانسی دارند، ضروری است. این مطالعه به ارزیابی کارایی و ایمنی دو اندازه مختلف کاتتر (۲۰ سانتی‌متر و ۲۴ سانتی‌متر) پرداخته است تا انتخاب بهینه کاتتر بالینی مشخص شود. هدف با مقایسه دو کاتتر، تلاش برای معرفی کاتتری با کاهش نقص عملکرد کاتتر، کاهش میزان عفونت و بهبود کارایی طولانی مدت آنها برای بیماران مبتلا به بیماری کلیوی مرحله نهایی (ESRD) است. مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی و کنترل‌شده، ۸۰ بیمار مبتلا به نارسایی کلیوی نیازمند همودیالیز موقت، به‌صورت تصادفی به یکی از دو گروه کاتتر ۲۰ سانتی‌متری و ۲۴ سانتی‌متری تخصیص یافتند. بیماران به مدت دو هفته از نظر کارایی و بروز عوارض شامل عفونت، ترومبوز و هماتوم پیگیری شدند. یافته‌ها: دو گروه از بین۵3 مرد (25/66%) و ۲۷ زن (75/33%) بود که گروه اول با کاتتر 20 سانتی­متری و میانگین سنی (7/13±5/52) و گروه دوم کاتتر 24 سانتی متری و میانگین سنی (9/12±56/0) سال بود. خصوصیات دموگرافیک دو گروه مشابه بود و تفاوت معناداری از نظر سن، جنس و بیماری‌های همراه بین آن‌ها وجود نداشت. شایع‌ترین عارضه، ترومبوز 19 بیمار (75/23%)، که به تفکیک در گروه اول (5/17%) 7 نفر و در گروه دوم (30%) 12 نفر مشاهده شد. پس از آن عفونت در 13 بیمار (25/16%) که به تفکیک در گروه اول (20%) 8 نفر و در گروه دوم (5/12%) 5 نفر و هماتوم در 11 بیمار (75/13%) که به تفکیک در گروه اول (20%) 8 نفر و درگروه دوم (5/7%) 3 نفر بود. کارایی کاتتر پس از دو هفته در گروه ۲۰ سانتی‌متری ۶۵% و در گروه ۲۴ سانتی‌متری ۶۰% بود که تفاوت معناداری بین آن‌ها مشاهده نشد (712/0P = ). نتیجه‌گیـری: هر دو کاتتر ۲۰ سانتی‌متری و ۲۴ سانتی‌متری ورید فمورال عملکرد و میزان عوارض مشابهی در طول دوره دو هفته‌ای نشان دادند. این نتایج پیشنهاد می‌کند که می‌توان انتخاب اندازه کاتتر را بر اساس شرایط بیمار انجام داد، زیرا هر دو گزینه از نظر کارایی و ایمنی قابل قبول هستند. https://ijs.ir/article_731133.html زمینه و هدف: بررسی اثرات آماده‌سازی تغذیه‌ای بر عوارض پس از عمل جراحی در بیماران مبتلا به سرطان مری نه تنها می‌تواند به بهینه‌سازی نتایج درمانی کمک کند، بلکه گامی مهم در جهت ارتقاء مراقبت‌های مبتنی بر شواهد و کاهش ناهمگونی در شیوه‌های درمانی موجود به شمار می‌رود. این مطالعه مرور نظام‌مند و فراتحلیل، با هدف تجزیه ‌و تحلیل دقیق شواهد موجود در این زمینه، به بررسی تأثیر آماده‌سازی پیش از جراحی مبتنی بر تغذیه بر شدت عوارض پس از جراحی در بیماران مبتلا به سرطان مری می‌پردازد. مواد و روش‌ها: در این مرور نظام‌مند و فراتحلیل، که با رعایت راهنمای PRISMA انجام شد، جستجوی مقالات در پنج پایگاه داده بین‌المللی و دو پایگاه ایرانی تا خرداد ۱۴۰۴ انجام گرفت و تنها مطالعات کارآزمایی بالینی تصادفی وارد شدند. در این مطالعات، آماده‌سازی تغذیه‌ای به‌صورت مصرف مکمل یا تغذیه از راه لوله به مدت حداقل ۷ روز در نظر گرفته شد و در برخی مطالعات با ورزش و مداخلات روانی نیز همراه بود. استخراج داده‌ها، ارزیابی کیفیت مطالعات (ابزار کوکران) و تحلیل آماری توسط دو ارزیاب مستقل انجام شد. برای تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها از نسبت خطر (RR)، تفاوت میانگین وزنی (WMD)، و آزمون I² جهت بررسی ناهمگنی استفاده گردید. نتایج با نرم‌افزار RevMan تحلیل و سطح معناداری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: 5 مقاله کارآزمایی بالینی با تعداد 405 بیمار در این مطالعه مروری سیستماتیک و متاآنالیز گنجانیده شدند؛ نتایج متاآنالیز کاهش معناداری را در بروز عوارض شدید پس از جراحی به نفع مداخله آماده‌سازی پیش از جراحی نشان می‌دهد (66/0=RR، 92/0 – 48/0: 95%CI)؛ همچنین، در آماده‌سازی چندبُعدی (Multimodal Prehabilitation) نیز کاهش مشابهی مشاهده شد (69/0=RR، 97/0 – 49/0: 95%CI). نتیجه‌گیـری: نتایج این مرور نظام‌مند و فراتحلیل نشان می‌دهد که استفاده از آماده‌سازی پیش از جراحی مبتنی بر تغذیه (به‌ویژه در قالب مداخلات چندبعدی) می‌تواند نقش مؤثری در کاهش عوارض شدید بعد از جراحی در بیماران مبتلا به سرطان مری ایفا کند. پیشنهاد می‌شود که مداخلات تغذیه‌ای به‌عنوان بخش الزامی مراقبت‌های پیش از جراحی در بیماران مبتلا به سرطان مری گنجانده شوند.      https://ijs.ir/article_731135.html زمینه و هدف: سرطان پانکراس به عنوان یکی از کشنده­ترین بدخیمی­های حاضر می­باشد که سالیانه موجب مرگ و میر زیادی در ایران و جهان می­شود. علیرغم پیشرفت­های پزشکی و اطلاعات جدید در مورد سرطان­ها، تومورهای پانکراس می­تواند با علائم بالینی و آزمایشگاهی مختلفی بروز و در نتیجه تشخیص داده شود. لذا، این مطالعه با هدف بررسی یافته­های کلینیکی و پاراکلینیکی بیماران مبتلا به تومور پری آمپولار و سر پانکراس انجام شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی گذشته­نگر، بیماران مبتلا به توده سر پانکراس و ناحیه پری آمپولار که در بیمارستان امام خمینی تهران طی سال­های 1389 تا 1394 جراحی شده بودند، بر حسب معیارهای ورود و خروج وارد مطالعه شدند. با مراجعه به پرونده بیماران اطلاعات فـردی شامل سن، جنس، سابقه مصرف الکل و علائم بالینی بیمـاران ثبت شد. سپس یافته­های آزمایشگاهی و تصویربرداری (سی تی اسکن و سونوگـرافی) و همچنین نوع توده جراحی شده بر اسـاس گـزارش پاتولـوژی جمع­آوری شد. یافته‌ها: این مطالعه شامل 65 بیمار بود که فراوانی مردان (6/67 درصد) بیشتر از زنان (4/32 درصد) بود. میانگین سنی بیماران 6/60 سال بود. هیچ بیماری زمینه­ای گزارش نشد و سابقه مصرف الکل در 18 مورد (6/27%) وجود داشت. زردی شایع­ترین شکایت بود که در همه بیماران وجود داشت و اسهال کمترین علامت (12 بیمار) بود. میزان مرگ و میر 6/4 درصد بود. میانگین سطح بیلی روبین کل 3/3±4/13 بود که بیشتر بیماران (44 نفر) دارای سطوح بالاتر از 8 بودند. میانگین بیلی روبین مستقیم 2/2±9/10 بود که در بیشتر بیماران (39 نفر) از 8 بیشتر بود. مقادیر آلکالین فسفاتاز، PT، AST وALT  نیز افزایش یافته و بالاتر از محدوه طبیعی بود. سونوگرافی شکم در همه بیماران انجام شد که گشادی مجاری داخل و خارج کبدی را نشان داد. سایر یافته­های تصویربرداری شامل توده سر پانکراس، اتساع کیسه صفرا و متاستازهای کبدی بود. سی تی اسکن که در 45 مورد انجام شد، یافته­های مشابهی همراه با کانون­های هیپودنس در پانکراس و متاستازهای کبدی را نشان داد. شایع­ترین پاتولوژی مشاهده شده در مطالعه حاضر آدنوکارسینوم (34 بیمار، 3/52%) بود، در حالی که کیست آدنوم سروزی تنها در 1 بیمار (5/1%) گزارش شد. نتیجه‌گیری: یافته­های مطالعه حاضر نشان داد که شیوع سرطان پانکراس در افراد مسن­تر و مردان بیشتر است. همچنین زردی و اتساع مجاری داخل و خارج کبدی به عنوان شایعترین یافته به ترتیب کلینیکی و پاراکلینیکی بود. همچنین افزایش بیلی روبین و آلکالن فسفاتاز نیز از علائم آزمایشگاهی شایع در بیماران و آدنوکارسینوما نیز بیشترین پاتولوژی گزارش شده در بیماران مبتلا به سرطان پانکراس بوده است. https://ijs.ir/article_731136.html توده‌های کیستیک بزرگ آدنکسال، به‌ویژه در بیماران مسن، چالش‌های تشخیصی و درمانی قابل‌توجهی ایجاد می‌کنند. در این گـزارش، مورد خانم 71 ساله‌ای ارائه شده است که با یک توده کیستیک کمپلکس آدنکسال 10 کیلوگـرمی مشکوک به سیست‌آدنوما یا سیست‌آدنوکارسینوما مواجه بود. بیمار به مدت شش ماه از درد شکمی، تورم، تنگی نفس و اختلالات عملکـردی مانند مشکل در راه رفتـن و خواب رنج می‌برد که به مـرور شدت یافت. آزمایشات آزمایشگاهی افـزایش قابل‌توجه مارکـرهای توموری CA-125 و CA-19-9 را نشان داد که احتمال بدخیمی را تقویت می‌کرد. سی‌تی اسکن شکم و لگن یک توده کیستیک بزرگ با سپتوم‌های متعدد را که تا قسمت‌های فوقانی شکم گسترش یافته بود، تأیید کرد. بیمار تحت جراحی توتال ابدومینال هیسترکتومی به همراه اوفورکتومی دوطرفه قرار گرفت و توده 10 کیلوگرمی با موفقیت و بدون عوارض خارج شد. پس از جراحی، بیمار برای ادامه درمان به متخصص انکولوژی ارجاع شد. این گزارش بر اهمیت تشخیص زودهنگام، برنامه‌ریزی دقیق جراحی و مدیریت چندتخصصی در مواجهه با توده‌های بزرگ آدنکسال تأکید دارد. https://ijs.ir/article_731137.html پلی‌یورتان‌ها یک خانواده گسترده از پلیمرها هستند. این مواد مـوقعیت قابل‌توجهی در صنایع پزشکی دارند. کاربـرد پلی‌یورتان‌ها نامحدود است. اما باید در نظر داشت که درواقع پلی‌یورتان­ها بهترین مواد برای تولید دستگاه‌هایی برای کاربردهای خاص هستند. بر این اساس ما مروری بر برخی از کاربردها را ارائه می‌کنیم که ممکن است کامل نباشند اما بر فرآیندهای خاص، نتایج قابل‌بحث و پتانسیل توسعه­های آتی متمرکز هستند. تجهیزات جراحان قلب بدون نقش قابل‌توجه پلی‌یورتان‌ها در بالون‌های درون آئورتی، کیسه‌های خون برای دستگاه‌های کمک بطنی (VADs)، کاتترها و لیدهای ضربان‌ساز به‌عنوان مهم‌ترین موارد را نشان می‌دهند. نتایج آزمایش پلی‌یورتان‌ها به‌عنوان مجراهای خونی به دلیل کمبود مقاومت بلندمدت در برابر تجزیه هنوز کامل نشده‌اند. ایمپلنت­های سینه پوشش داده ‌شده با فوم PU بخشی از بحث­های علمی را شامل می‌شوند. استفاده از پلی‌یورتان محدود است، اما این مواد ویژگی­های جالب‌توجهی دارند. زخم‌پوش‌های قلبی و داربست­های مهندسی بافت امکان توسعه‌های جدید را میسر می­سازند. https://ijs.ir/article_731138.html جان سینگ دورسی (1818 – 1783 میلادی، John Syng Dorsey) برادرزاده فیلیپ سینگ دورسی بوده و نزد عموی خود به کارآموزی پرداخت. همزمان با اشتغال در مطب عموی خویش در کلاس­های دانشگاه پنسیلوانیا نیز شرکت کرده و مدرک پزشکی خود را در سال میلادی 1802 از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت نمود. در سال 1803 میلادی جهت ادامه تحصیلات عازم لندن و پاریس گردید. پس از بازگشت به ایالات متحده در فیلادلفیا به طبابت پرداخت و در سال 1807 میلادی به عنوان استاد کرسی جراحی در محل تحصیل سابق خود برگزیده شد. مدت کوتاهی پس از ان به عنوان جراح بیمارستان پنسیلوانیا انتخاب گردید.  https://ijs.ir/article_731139.html زمینه و هدف: خطای پزشکی قصور خدمت یا ارتکاب عمل اشتباه در برنامه ریزی یا اجرا تعریف می‌شود که به طور بالفعل یا بالقوه باعث یک نتیجه یا عوارض ناخواسته می‌شود. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی شکایت‌های انجام شده در ارتباط با مشکلات و حوادث عروقی ارجاعی به پزشکی قانونی استان فارس در طی سال‌های 1387 تا 1397 می‌باشد. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه گذشته‌نگر، به سرشماری کلیه پرونده‌های تشکیل شده با عنوان شکایت از مشکلات و حوادث عروقی مربوط به تمامی رشته‌های قلب و عروق، فوق تخصص جراحی عروق، جراحی، ارتوپدی، یورولوژی، زنان، گوش حلق بینی، جراحی فک و صورت، پزشکان عمومی و کارشناسان درمانی در طی سال‌های 1387 تا 1397 در پزشکی قانونی استان فارس پرداخته ‌شد و داده‌های مورد از اطلاعات موجود در پرونده‌های موجود در کمیسیون اداره کل پزشکی قانونی استان فارس نیاز جمع‌آوری گردید. یافته‌ها: در این مطالعه، تعـداد 59 نفر شاکی از جراحی‌های عـروق مورد بررسی قـرار گرفتند. که شامل 33 مرد (9/55%) و 25 زن (4/42%) بودند. افراد متشاکی نیز شامل 42 مرد (2/71%) و 7 زن (9/11%) بودند. غالب افراد شاکی دارای سطح تحصیلات ابتدایی و دارای شغل آزاد بودند. فراوانی سالانه تشکیل پرونده علیه قصور پزشکی جراحی عروق روند صعودی داشته و از نظر نوع کمیسیون تمام موارد نوع اول استانی و مجدد استانی بودند. در این مطالعه، 37 پرونده نهایتاً تبرئه شده و 21 پرونده نیز به محکومیت ختم گردید که معادل 6/35% از پرونده‌ها بوده‌است. فراوان‌ترین محل ذکر شده در مورد وقوع قصور پزشکی در این مطالعه بیمارستان دولتی و پس از آن بیمارستان خصوصی قرار داشتند. همچنین فراوانترین علت شکایت (27 پرونده) مربوط به فوت بیمار بوده ‌است. نتیجه‌گیـری: نتایج بدست‌آمده حاکی از سطح تحصیلات پایین افراد شاکی و نیز سطح تحصیلات بالای اغلب افراد متشاکی بود. همچنین اغلب افراد شاکی و متشاکی را افراد مذکر تشکیل می‌دادند. از طرفی، فراوانترین شکایات مربوط به بیمارستان‌های دولتی بود که بیماران به صورت اورژانسی به آن مراکز مراجعه کرده‌ بودند. پس از آن بیمارستان­های خصوصی و مراجعه انتخابی بیماران قرار داشت. در این مطالعه همچنین فوت بیماران بیشترین عارضه احتمالی قصور پزشکی بود و پس از آن عوارض درمان قرار داشت. پس از بررسی پرونده‌های شکایات قصور پزشکی در کمیسیون‌های اولیه و مجدد استانی اغلب افراد متشاکی تبرئه و حدود یک سوم از آنها محکوم به انجام قصور پزشکی گردیدند. https://ijs.ir/article_731140.html در همه­گیر شناسی بروز (Incidence) به پیش آمدن موارد مبتلا به یک بیماری در یک جمعیت در یک دوره مشخص از زمان گفته می­شود.1و3و4و6