برزویه، نام پزشک برجسته عصر خسرو انوشیروان (حک 531 – 579 م) و مترجم کتاب پنجه تنتره (کلیله و دمنه) از زبان سنکریت به پهلوی ساسانی میباشد. یکی از مهمترین منابع برای بررسی زندگی برزویه، بخش آغازین کتاب کلیله و دمنه است، بر اساس مطلبی که ابن مقفع ترجمه آن را در مقدمه نسخه عربی کلیه و دمنه (باب برزویه طبیب) آورده است. پدر برزویه از سپاهیان و مادرش از خاندان علمای دین زرتشت بودهاند. پدر و مادر برزویه را بیش از دیگر فرزندان گرامی میداشتند، در پرورشش کوشیدند و از هفت سالگی او را به آموزش دانش پزشکی تشویق میکردند. برزویه با رغبت و تمایل شدید به یادگیری توانست پس از طی کردن آموزشهای پایه و مراحل مختلف، در پزشکی به شهرت شایستهای دست یابد.
