در سال 1799 میلادی، ناپلئون اول قدرت را در فرانسه در اختیار گرفت و در عرض 5 سال خود را امپراتور خوانده و تاجگذاری نمود. در قسمت اعظم دهه بعدی سپاهیان وی دشمنان اروپایی را یکی پس از دیگری منکوب کردند. با وجود این، غرور و خودسریاش وی را واداشت تا با طرحها و نقشههای نظامی غیرقابل اعتماد همچنان به پیش راند که به فاجعه شکست از روسیه منتهی شد (1812 میلادی). در سال 1814 میلادی، دوستان و متحدان سیاسیاش وی را تنها گذاشتند و در ماه آوریل مجبور به استعفا گردید. ناپلئون اول برای تبعیدی که تصور میشد مادام العمر باشد، به جزیره آلب در سواحل ایتالیا فرستاده شد، اما در طی کمتر از یک سال از آنجا گریخته و در ماه مارس 1815 میلادی به جنوب فرانسه رسید و با تعداد قلیلی از پیروانش به سمت پاریس به راه افتاد.
