در مدتی کوتاه پس از انقلاب اسلامی، بروز جنگ تحمیلی و وجود تعداد بی‎شماری مجروحین جنگی، جراحان مملکت را با وظیفه‎ای دشوار و بی‌نهایت مهم روبرو کرد. عدم آشنائی جراحان ما با درمان جراحان جنگی که به کلی با طبابت جراحی معمولی متفاوت است نیز بر مشکلات موجود افزود. در شرایط فوق وجود یک تشکل علمی برای کمک به افزایش دانش جراحان و آشنا کردن آنها به نحوة درمان مجروحین جنگی و همچنین پیشرفت‌های جراحی در سطح دنیا کاملاً ضروری به نظر می‌رسید. در 26 آذر ماه سال 1364 به همت معدودی از جراحان به عنوان هیأت مؤسس دعوتی به صورت عام از جراحان بعمل آمد و هفتاد و چهار نفر در آن شرکت کردند و اولین هیأت مدیرة جامعه جراحان ایران بر طبق اساسنامه‎ای که به تصویب وزارت کشور رسید انتخاب شد و جامعه جراحان ایران متشکل از تمامی انجمن های رشته‌های مختلف جراحی قدم به عرصة وجود گذاشت.