درگذشت الکساندر اول (1825 – 1777 میلادی، Alexander I) در دهة 1820 میلادی به شورش اشراف و نظامیان ناراضی منتهی گردید که اولین ظهور نیروهای انقلابی در روسیه را مشخص میساخت. خاستگاه و منشاء انقلابیون بعدی، به این نیروهای به اصطلاح دکابریستها یا دسامبریستها باز میگشت. نیکلای اول (1855 – 1796 میلادی) جانشین برادر خود الکساندر اول گردید. در دوران حاکمیت سی ساله نیکلای اول در تلاش برای حذف و از بین بردن تفکرات پیشرو انقلابی یکی از شدیدترین سرکوبها صورت گرفت. این شیوه رهبری محافظه کارانه از بسیاری جنبهها بازتابی از وضعیت پزشکی اولیه بود که هیچ قرابتی با پزشکی پیشرفته سایر کشورهای اروپایی نداشت.
