جنگهای داخلی آمریکا، اولین جنگ مسلحانه بزرگ بود که در طی آن گلوله و تفنگ به قاتلی واقعی بدل شدند. بیش از نود درصد (90%) جراحتهای وارده در طی این جنگ ناشی از اصابت گلوله بودند. پیچیدگی فزاینده تسلیحات مورد استفاده در طی جنگها، نحوة ارائه خدمات و مراقبتهای جراحی را بصورت بنیادین متحول نمودند. مواجهه با تعداد بسیار زیادی مجروح و زخمی (فقط در ارتش اتحادیه به تنهایی، 000/100 سرباز در میدان جنگ کشته شدند، 000/225 نفر به علت بیماری-های مختلف و 000/25 نفر نیز بعلت حوادث، خودکشی و نظایر این موارد کشته شدند). موجب طراحی و استفاده از سیستمی برای برخورد با آسیبها و تلفات گروهی شامل ایستگاههای کمکهای اولیه، بیمارستانهای صحرایی و عمومی گردید.
