زمینه و هدف: تروما به عنوان بزرگترین علت مرگ و میر کودکان پس از یک سالگی در سطح جهان مطرح می‌باشد و ارائه خدمات اورژانس پیش بیمارستانی [Emergency Medical Service (EMS)] برای کودکان حادثه دیده به عنوان یک مشکل قابل توجه در سطح جهان باقی است. مطالعة حاضر به هدف بررسی انواع، شاخص‌های زمانی ارائه خدمات و مـرگ و میر پیش بیمارستانی برای مأموریت‌های آمبولانس 115تهـران به دنبال تروما برای اطفال انجام شد. مواد و روش‌ها: مطالعة حاضر به صورت گذشته‌نگـر انجام شد. تمـامی تمـاس‌های با اورژانس 115 تهران به دلیـل تروما برای کـودکان سنین 15 سال و کمتـر که در فاصله زمانی بهمـن ماه 1384 لغـایت اردیبهشت 1385ثبت شـده بود، بررسی گـردید. داده‌های دمـوگرافیک، نوع حادثه، شاخـص‌های زمانی خدمات اورژانس و پیامـد پیش از بیمارستـان (مـرگ) بیمـاران ثبت گردید. یافته‌ها: طی این مـدت، 335 مـورد تمـاس به دلیل تـرومای اطفـال با EMS تهران انجـام شده بود. از این بین 211 مورد (63%) مـربوط به پسران بود. محـدوده و میانگیـن (+ انحـراف معیار) سنی بیمـاران به ترتیب برابر 15-1 و 6/3 ± 3/11 سال بـود. تصادفات با 197 مـورد (8/58%)، شایع‌ترین نوع حادثه بـود. 9 بیمـار (1/5%) پیش از رسیدن آمبولانس به محل حادثه فوت کردند، اما در حین انتقـال، هیـچ بیماری در آمبـولانس فـوت نکرد. میانگیـن زمان رسیدن به بالین بیمار برابر 2/6 ± 7/14 دقیقه بود. بیمـاران فـوت شـده در مقایسه با بیمـاران زنده رسانده شـده به بیمارستان دارای زمان رسیدن آمبولانس به بالین کوتاه‌تری از نظر آماری بودند. نتیجه‌گیـری: در تهران، تـروما علت حـدود یک سوم از تمـاس‌های مربوط به اورژانس پیش بیمارستانی اطفال را به خود اختصاص می‌دهـد، که نشان‌دهنده توجه سیستـم EMS کشور و برنامـه‌ریزی‌های مـؤثر و کار آمد سیستم بهداشتی کشورمان جهت ارتقای این بخش در کودکان می‌باشد. اگر چه شاخص‌های زمانی ارائه خـدمات به اورژانس پیش بیمارستانی در مقایسه با برخی از کشورها مناسب‌تر می‌باشد، اما با وضعیت ایده‌ال فاصله دارد، و نیازمند برنامـه‌ریزی می‌باشد. با توجه به اینکه طبق مطالعة حاضر، کاهش زمان ارائه خدمات آمبولانس‌ها به کودکان دچار تـروما با کاهش معنی‌دار مـرگ و میر همـراه است، ضرورت چنین تلاشی دو چندان می‌نماید.