زمینه و هدف: شایعترین علت شکم حاد، آپاندیسیت حاد است و تنها درمان مؤثر آن آپاندکتومی می‌باشد. بیماران پس از آپاندکتومی از ظاهر نامطلوب اسکار، آبسه و عفونت زخم محل بخیه شاکی می‌باشند که با توجه به شیوع آپاندیسیت در دومین و سومین دهة عمر، زخم آن از نظر مسائل زیبائی حائز اهمیت می‌باشد. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه نتایج ترمیم زخم عمل آپاندکتومی با دو روش Subcuticular Suture و Mattress Suture می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعة تحلیلـی که به روش مقطعـی و به صـورت کارآزمایی بالینـی کنتـرل شـده صورت گـرفته است، 207 بیمـار که از فـروردین 1384 تا آذر ماه 1385 با تشخیـص‌بالینی ‌آپاندیسیت ‌حاد در بخش جـراحی یکی از بیمارستـان‌های شهید صدوقی، مـرتاض و سیدالشهداء یزد، تحت آپاندکتومی قـرار گرفته بودند به روش کـارآزمایی بالینی کنتـرل شده در دو گروه الف:(Subcuticular) و ب: (Mattress) مـورد مطالعه و مقایسه قـرار گرفتند و بیمـاران تا 3 ماه بعـد از عمـل طی 4 مرحله، از نظر بیشتـرین پهنـای اسکار، عفـونت زخم و آبسه محل در مطب جراح پیگیـری شدند. اطلاعات به دست آمـده توسـط برنامه رایانه‌ایSPSS 11.5 و با استفاده از آزمون آماری ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قـرار گرفت. یافته‌ها: میانگیـن پهنـای اسکار در گـروه الف: (Subcuticular) 96/0 میلی‌متـر و در گـروه ب: (Mattress) 7 میلی‌متر بود، که با 0001/0= P-Value از نظـر آمـاری دارای تفاوت معنی‌داری می‌باشـد. در مـورد آبسه محل سوچـور، تنها یک مـورد آبسه محل سوچـور (معـادل 8/0 درصد) و آن هـم درگـروه الف دیـده شد، در حالـی که در گـروه ب هیـچ مـوردی از آبسه گـزارش نشـد که این تفـاوت با 45/0= P-Value از نظـر آماری معنـی‌دار نمی‌باشـد. در هیـچ کـدام از گـروه‌ها، مـوردی از عفـونت زخم گزارش نشـد. در این مطالعـه، فاکتـورهای سن و جنس متغیـر مخـدوش‌گر بودنـد که با استفـاده از آنالیـز کوواریانس اصلاح و کنترل شد. نتیجه‌گیـری: با توجه به‌‌ یافته‌های این مطالعه، روش Subcuticular Suture درترمیم زخم‌های آپاندکتومی به عنوان روش برتر از نظر زیبایی شناخته شد.