زمینه و هدف: از جمله روش‌های رایج جراحی سرطان مـری عمل ترانس هیاتال ازوفاژکتومی می‌باشد. این نوع عمل جـراحی یکی از تکنیک‌های پرعارضه جراحی محسوب می‌گـردد و علیـرغم عـدم انجـام توراکوتـومی که مـزیت اصلی آن می‌باشد، عـوارض ریوی به عنـوان شایعتـرین عـوارض بعد از عمل در این روش شناخته شـده است. با توجه به شیـوع سرطان مـری در ایران و گستـردگی انجام این تکنیک و پراکندگی آمار مراکز جهانی دربارة شیـوع عـوارض این عمل و با توجه به فقـدان آمار دقیـق در این زمینه، انجـام پژوهـش در این رابطه لازم به نظر می‌رسد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی، 122 بیمار مبتلا به سرطان مـری که در طی 6 سال (1375-1381) در بیمـارستان الزهـرا(س) اصفهان تحت عمل جـراحی ترانس هیاتال ازوفاژکتومی به روش Orringer قـرار گـرفته‌ بودند، بررسی شـدند. اطلاعات به دست آمـده بعد از جمـع‌آوری توسط نرم‌افـزار آماری SPSS 11.05 و نیـز با استفـاده از شاخصه‌های آمار توصیفی مـورد تجـزیه و تحلیل قـرار گـرفتند. یافته‌ها: عـوارض ریـوی بعد از عمـل شامل نارسایی تنفسی در 38%، پلـورال افیـوژن در 35%، پنومـوتوراکس در 24%، هموتوراکس در 17%، پنومـونی در 10% و آمپیـم در 2% بیمـاران مشخـص گـردید. نتیجه‌گیـری: نتایج فـوق حاکـی از فـراوانی عـوارض ریـوی بعد از عمـل مذکـور می‌باشـد که در عیـن حال با آمار سایر مراکز تقـریباً مطابقـت دارد و می‌تـواند راهنمـای مناسب جهـت انتخـاب نوع عمـل در سرطان مـری و پیشگیـری از عـوارض آن باشد.