زمینه و هدف: با توجه به شیوع نسبتاً بالای کیست هیداتید در کشور و عدم اطلاع کافی از خصوصیات بیماران و بیماری در کودکان، این تحقیق روی مراجعین به بیمارستان‌های کودکان مفید، بهرامی، آیت ا... طالقانی و امیر کبیر طی سال‌های 1366 لغایت 1386 انجام گرفت. مواد و روش‌ها: تحقیق به روش گذشته‌نگر و با مراجعه به بایگانی مدارک پزشکی و با استفاده از سیستم طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها (ICD10) صورت گرفت. پرونده‌های کودکان 1 تا 14 ساله که با تشخیص قطعی کیست هیداتید، در اعضای مختلف تحت عمل جراحی قرار گرفته بوده‌اند، با تکمیل فرم اطلاعاتی که شامل اطلاعات هویتی بیماران از قبیل سن، جنس، محل جایگزینی، علائم بالینی، نوع کیست، یافته‌های حین عمل، درمان، عوارض پس از عمل جراحی، عود بیماری، مدت بستری، وضعیت بیمار هنگام ترخیص و بعد از آن و بالاخره پیگیری بیماران بر اساس پروندة بالینی، تماس تلفنی و غیره بود، مورد مطالعه قرار گرفتند. یافته‌ها: در مدت 20 سال تعداد 116 پرونده واجد شرایط وجود داشت که 61 نفر (53 %) پسر و 55 نفر (47%) دختر در محدودة سنی 2 تا 14 سال بودند. با افزایش سن، شیوع آلودگی به شدت افزایش نشان داد. در 98 % موارد نوع کیست، اکی‌نوکوکوس گرانولوزوس بود. در 87 مورد (42/55%) جایگزینی کیست در ریه و61 مورد (86/38%) در کبد بود. علائم بالینی در مبتلایان به کیست هیداتید ریوی، سرفه، تب و تنگی نفس و در مبتلایان به کیست هیداتید کبد، توده شکمی، تب و هپاتومگالی بود. 114 کودک (28/98%) تحت عمل جراحی قرار گرفتند. عود کیست هیداتید در 7 مورد (14/6%) و مورتالیته در 2 مورد (72/1%) وجود داشت. شایعترین عارضه، عفونت زخم (5 مورد) و میانگین مدت بستری 9 روز بوده است. نتیجه‌گیـری: در کودکان با افزایش سن، شیوع ابتلا به کیست هیداتید افزایش یافته و بر خلاف بزرگسالان شایعترین محل جایگزینی کیست، ریه بود. انجام تحقیقات بیشتری برای شناخت علت یا علل بوجود آورنده وضعیت متفاوت این بیماری در کودکان را توصیه می‌نمائیم.