استاد گروه جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، بیمارستان سینا، بخش جراحی عمومی
چکیده
فتق “Hernios”، به عنوان یک بیماری شناخته شده از روزگار باستان همواره توجه بشر را به خود جلب کرده و بعضی از تظاهرات و علائم و درمانهای مختلف آن، مورد توجه پیشینیان بوده است. در طی گذشت دوران باستان تا دوران سلمانی ـ جراحان پیشرفت عمدهای در شناخت و درمان آن حاصل نکردهاند ولی با ظهور رنسانس در اروپا و جایز شدن دیسکسیون و تشریح، دانش پزشکان از آناتومی فتقها افزایش یافته و با معرفی روشهای استریل کردن توسط لیستر و تثبیت جایگاه بیهوشی در جراحی، تحول اساسی در درمان فتق ایجاد شده است. از زمان باسینی و در طول یک قرن اخیـر، پیشرفتهای گستردهای در روشهای جراحی مختلـف بافتی و بکارگیری از پروتـزهای فلزی و غیر فلـزی در جراحی به طور همزمان حاصل گشته است. امـروزه با پیشرفت تکنولوژی و بهینه سازی انواع مشها، روشهای جراحی بهتری برای ترمیـم بافتی با استفاده از پـروتز و لاپاراسکوپ برای درمان فتـق بکار گرفته میشود. از طرفی افـزایش مهـارت جراحان، با رعایت اندیکاسیـونهای روشهای مختلف جراحی، میـزان عـود بیماری کاهش یافته و عـوارض پس از جـراحی نیز کمتر شده است.
