استادیار گروه جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، واحد تهران، بیمارستان بوعلی، تهران، ایران
چکیده
قدیمیترین روش سازماندهی اطلاعات برای نگارش کتاب و مقاله، فیشنویسی است. بریدههایی از کاغذ که روی هر کدام مطلـب مختصـری نوشته شده و درکنار آن شمـارهای مشخص کننده محل قـرار گرفتن تقریبی آن در متن است. با توجه به حجیم بودن اطلاعات جدید، روشهای سنتی هیچ کارایی ندارد. این مقاله راهنمای سازماندهی مراجع اطلاعات با توجه به شرایط موجود است.
