در سال‌های اخیر روش جدیدی در جراحی بنام جراحی کمتر تهاجمی مورد استقبال قرار گرفته است که علاوه بر ایجاد تحول عظیم در رشته جراحی سبب اصلاح بخش مهمی از نقصان و چهره تهاجمی در این رشته شده است. جراحی‌های کمتر تهاجمی معمولا توسط آندوسکوپ‌ها و از طریق سوراخ‌های کوچکی بر روی پوست و یا مجاری بدن مانند مجاری هوایی، گوارشی و غیره انجام می‌شوند و از آسیب‌ها و عوارض کمتری برای بیمار برخوردار هستند. مهمترین ضعف این روش‌ها نسبت به جراحی‌های باز از بین رفتن دید جراح برای اطلاع یافتن از موقعیت آندوسکوپ و یا سایر ابزار جراحی در داخل بدن است که علاوه بر نیاز به تجربه و مهارت بسیار بالای جراح سبب افزایش احتمال آسیب زدن به بافت‌های حساس می‌شود. برای حل این مشکل در سال‌های اخیر سیستم‌های راهبری جراحی ابداع شده‌اند که نمونه‌ای از این سیستم‌ها هم در سال 1390 در داخل ایران ساخته و مورد استفاده قرار گرفته است. وظیفه اصلی سیستم راهبری جراحی تخمین موقعیت ابزار جراحی در داخل بدن و نمایش موقعیت آن به همراه چگونگی حرکت آن بر روی تصاویری است که قبل از جراحی از همان بیمار دریافت شده‌اند. آزمایشات نشان داده است که سیستم‌های راهبری جراحی کیفیت جراحی‌های آندوسکوپیک را افزایش می‌دهند و عوارض ناشی از آن را در بیماران به حداقل می‌رساند و از این رو این سیستم‌ها یکی از مهمترین نیازهای کلیه اتاق‌های عمل در آینده خواهند بود. بنابراین با توجه به پیشرفت سریع این فناوری و لزوم آشنایی جامعه پزشکی و بویژه جراحان با این سیستم در این مقاله بخش‌های مختلف سیستم راهبری جراحی هوشمند، چگونگی عملکرد آن و برخی مزایای استفاده از این سیستم در جراحی‌های آندوسکوپیک مورد بحث و بررسی دقیق قرار گرفته است.