استادیار گروه جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، واحد تهران، بیمارستان بوعلی، تهران، ایران
چکیده
پژوهش در مورد اصول اخلاقی جزئی از قضاوت علمی است هم چنان که اصول اخلاقی بالینی بخشی از قضاوت بالینی است. بسیاری از مسائل اخلاقی در پژوهش از نقص اندیشیدن به انسجام اخلاقی به همان خشکی و جدیت اندیشیدن به اعتبار علمی نشأت میگیرد. اصول اخلاقی حاکم بر تحقیقات جراحی، بالینی و زیست پزشکی که بر روی انسانها انجام می-شوند به شکلی بنیادی با هم یکسان هستند. این اصول طی 40 سال گذشته در اسناد متعدد و انتشارات بیشماری به فهرست درآمده و مورد بحث قرار گرفتهاند. هرچند لازم است احترام درخوری، برای ضرورت و بهرهدهی هیئت رسمی بازنگری، و کمیته بررسی مسائل اخلاقی و مشارکت عمومی در ارزیابی پروتکل تحقیقاتی بر روی انسانها، قائل شد، با این وجود نگریستن به اصول اخلاقی به عنوان تحمیل مستبدانه قوانین از خارج یا اعمال الزام و فشار سلطهطلبانه بر روند تحقیقات بالینی، اشتباه است. طراحی و عمل کردن به اصول اخلاقی در پژوهش نباید به عنوان موضوعاتی هماهنگ و حاکم در خود تلقی شوند.
