مقایسه میزان جذب اتوگرافت غضروفی به دو شکل خرد شده بدون پوشش و خرد شده پوشیده در فاشیا، در خرگوش

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

استاد گروه جراحی ترمیمی و پلاستیک، دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان حضرت فاطمه، بخش جراحی پلاستیک، تهران، ایران

چکیده
زمینه و هدف: استفاده از گرافت غضروفی خرد شده در سال‌های اخیر در جراحی رینوپلاستی مورد توجه جراحان پلاستیـک قـرار گرفته است. بسیاری از نویسندگان برای جلوگیری از پخش شدن غضروف خرد شده و شکل‌گیری بهتر گرافت توصیه به استفـاده از پوشش‌های مختلـف مثل فاشیای تمپورال، آلودرم یا سرجی سل برای پوشش گرافت غضروف خرد شده کرده‌اند. هدف از این مطالعه مقایسه میزان جذب و قابلیت حیات غضروف اتوگرافت در دو گروه گرافت غضروفی خردشده بدون پوشش وگروه غضروف خرد شده پیچیده در فاشیا می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه از 15خرگوش نر سفید نژاد نیوزلندی با وزن تقریبی 2000 تا 2500 گرم و سن 12 تا 16 هفته استفـاده شد. ما از غضروف خرد شده گوش خرگوش به صورت اتوگـرافت استفاده کردیم. یکی از نمونه‌ها را با فاشیا لاتای خرگوش پوشاندیم و دو پاکه زیر جلدی در پشت خرگوش در دو طرف ستون فقـرات کمـری ایجاد کردیم. پس از توزین دقیق نمونه‌ها در پاکه سمت راست گـرافت پیچیده در فاشیا و در پاکه چپ گرافت بدون پوشش را کاشتیم. پس از 12 هفته نمونه‌ها خارج گردیده و با دقـت توزین شدند و عکس‌برداری انجام شد. نمـونه‌ها رنگ‌آمیزی همـاتوکسیلیـن ائوزین شـدند و تحت بررسی هیستولوژیک قرار گرفتند. یافته‌ها: میزان جذب غضروف در گروه گرافت غضروفی خرد شده پیچیده در فاشیا بیشتر از گروه گرافت غضروفی خرد شده بدون پوشش بود (P-value

کلیدواژه‌ها