زمینه و هدف: با توجه به افزایش شیوع جراحی پیوند عروق کرونر و نقش برجسته خودکارآمدی بر کیفیت زندگی و همچنین پیش آگهی و عود این بیماری، مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط خودکارآمدی و کیفیت زندگی در بیماران تحت جراحی پیوند عروق کرونر بستری در بیمارستان شهید چمران شهر اصفهان در سال‌های 90-1389 انجام شد. مواد و روش‌ها: در این پژوهش مقطـعی از نوع همبستگی، 110 بیمار تحت جراحی پیوند عروق کرونر مراجعه‌کننده به کلینیک بازتوانی قلب بیمارستـان شهید چمـران شهر اصفهـان به روش هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها به وسیله پرسشنامه‌های کیفیت زندگی SF-36 و خودکارآمدی عمومی (GSF) جمع‌آوری گردید و با استفاده از آزمون‌های آماری تی مستقل، آنالیز واریانس و آنالیز رگرسیون توسط نرم افزار SPSS نسخه 18 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نمره کلی خودکارآمدی در واحدهای مورد پژوهش (3/10) 23/21 و نمره کلی کیفیت زندگی در آنها (1/16) 06/60 بود. نتایج مطالعه نشان داد که بین نمره خودکارآمدی با کیفیت زندگی رابطه مستقیم وجود داشت که این بدان معنی است که با افزایش خودکارآمدی، کیفیت زندگی افزایش می‌یابد و برعکس. نتیجه‌گیـری: با توجه به وجود ارتباط معنادار بین نمره خودکارآمدی و کیفیت زندگی واحدهای مورد پژوهش در این مطالعه، شایسته است پرستاران با طراحی و اجرای مداخلات مناسب، زمینه را برای بهبود خودکارآمدی این بیماران فراهم کرده و از این طریق به ارتقای کیفیت زندگی این افراد کمک نمایند.