زمینه و هدف: در صورت بسته شدن یکی از شریان‌های عمده اندام فوقانی امکان ایجاد ایسکمی بصورت پارستزی و درد هنگام بالا گـرفتن اندام و یا اسپاسـم در انگشتـان و مچ هنگام استفاده از ادوات موسیقی ایجاد می‌شود. ایسکمی ایجاد شده حتی پیش کسانی که کلاترال‌های خوبی دارند، ایجاد می‌شود. لذا باز کـردن مجدد شریان بسته شده نزد بیماران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. مـواد و روش‌ها: پانـزده بیمار که بعلت تروما دچار ضایعه شـریانی در یکی از عروق اصلی مثل براکیال، رادیال و یا اولنار شده بـودند و جهـت باز کردن شریان مسـدود شده اقـدام به جراحی شده بود، مـورد بررسی قرار گرفتند. ده مـورد ترمیم سر به سر شریان و در نزد چهـار بیمـار ترمیم با گـرافت وریدی و در یک مورد ترمیم با گرافت مصنوعی انجام شد. تمـام بیمـاران با نـخ پرولن 0/10 و 0/8 ترمیـم شدند و بیمـاران برای مدت یک سال تحت پیگیـری قرار گرفتند. تمـام شریان‌های عمل‌ شده کالـر داپلـر شدند. یافته‌ها: 14 شریان از 15 شریانی که تحت عمل جراحی ترمیم شریان بسته شده اندام فوقانی قرار گرفته بودند در بررسی انجام شده در خلال 5 ماه باز بودند (%93)، بعد از 12 ماه 13 شریان از 15 شریان (%6/86) که تحت عمل جراحی شریان‌های بسته شده اندام فوقانی قرار گرفته بودند، مورد برر سی مجدد قرار گر فته که باز بودن آنها ثابت شد. 2 شریان از 15 شریان عمل شده بعد از یک سال بسته شده بودند (%4/13). نتیجه‌گیـری: بسته شدن یکی از شریان‌های اصلی اندام فوقانی در نزد بعضی از بیماران بخصوص کسانی که از ادوات موسیقی استفاده می‌کنند و یا در بعضی از کارگران که در هنگام کار کردن دچار اسپاسم انگشتان و مچ دست می‌شوند، رخ می‌دهد و لذا باز کردن مجدد شریان‌های بسته شده نزد آنها از واجبات می‌باشد.