زمینه و هدف: عوارض حین تعبیه کاتتر ورید مرکزی باعث موربیدیته و البته گاهی هم مرگ و میر در بیماران می‌شود. کاتترگذاری به روش سنتی براساس راهنمایی نشانه‌های سطحی انجام می‌گیرد که در بسیاری از کشورهای پیشرفته، کاملاً منسوخ شده است و این در حالی است که به کمک سونوگرافی بر بالین بیمار می‌توان کاتترگذاری را با کم‌ کردن عوارض انجام داد. مواد و روش‌ها: طی این مطالعه مورد شاهدی 213 بیمار تحت تعبیه کاتتر ورید مرکزی قرار گرفتند که 105 بیمار با سونوگرافی و 108 مورد بدون سونوگرافی تعبیه شد. تمامی کاتترها تحت بی‌حسی موضعی و توسط یک جراح تعبیه شد و تأثیر سونوگرافی در کاهش عوارض، موفقیت‌آمیز بودن تعبیه کاتتر و آسیب عناصر اطراف ورید مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای بررسی نرمال بودن توزیع داده‌های کمی از آزمون کلموگروف - اسمیرنوف و برای بررسی همگنی واریانس در گروه‌ها از آزمون لوین استفاده شد. برای آزمونِ اختلاف جنسیت، پونکسیون شریانی، شدت درد، صدمه عصبی، موفقیت تعبیه کاتتر و رضایت‌مندی بیمار در دو گروه از آزمون کای دو و یا آزمون فیشر استفاده شد. یافته‌ها: 213 بیمار وارد مطالعه شدند که از این بیماران 129 مرد و 84 زن بودند. در گروه با سونوگرافی موفقیت تعبیه کاتتر در 105 بیمار (100%) و در گروه بدون سونوگرافی در 96 بیمار (9/88%) مشاهده شد، تعداد دفعات بیشتر از یک بار برای پونکسیون ورید در گروهی که بدون سونوگرافی تحت تعبیه کاتتر ورید مرکزی قرار گرفتند (38 بیمار) به صورت معنی‌داری بالاتر از گروه با سونوگرافی (12 بیمار) بود (001/0 P-value