زمینه و هدف: واریکوسل گشاد شدن وریدهای تستیکولار و شبکه وریدی پمپنی فرم در محدوده طناب اسپرماتیک است. درمان‌های متفاوتی همانند جراحی باز، میکروسرجری، لاپاراسکوپی، اسکلروتراپی و موارد دیگر برای واریکوسل وجود دارد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه پیامدهای دو تکنیک لاپاراسکوپیک و باز در درمان جراحی بیماری واریکوسل بود. مواد و روش‌ها: در یک مطالعـه مـداخله‌ای تصـادفی شده، 96 بیمار مراجعه‌کننده به مراکز درمانی الوند و بعثت شهرستان همدان با تشخیص قطعی واریکوسل، پس از تکمیل فرم رضایت‌نامه تحت بررسی قرار گرفتند. سایز تستیس با استفاده از کولیس ورنیه در عرض و ارتفاع اندازه‌گیـری شد و بیمـاران تحت آنالیـز مایع سمن قرار گرفتند. بیماران به صورت تصادفی در 2 گروه (48 نفر در هر گروه) قرار گرفتند. پیگیری بیماران جهت ارزیابی هر گونه عارضه مرتبط با درمان مثل عفونت زخم، هیدروسل، هماتوم و... تا 1 ماه ادامه داشت. بررسی از نظر عود یا عدم درمان به صورت وجود واریکوسل بارز کلینیکی علیرغم درمان و ارزیابی‌های مرتبط با فاکتورهای ناباروری پس از 6 ماه انجام شد. ارزیابی از جهت سایز تستیس و آنالیز سمن پس از 3 و 6 ماه بود. در پایان 6 ماه نتایج در دو گروه مقایسه شدند. اطلاعات جمع‌آوری شده با استفاده از شاخص‌های فراوانی، میانگین، انحراف معیار و در موارد مورد نیاز برای با استفاده از آزمون آماری تی تست و تی تست زوج و در موارد مقایسه داده‌های کیفی با استفاده از آزمون کای اسکور آنالیز انجام شد. مبنای معنی‌داری نتایج 05/ 0P ≤ در نظر گرفته شد. یافته‌ها: آنالیز سمن در کل بیماران بعد از 6 ماه در مقایسه با قبل از عمل، تفاوت واضحی را به نفع بهبود این فاکتورها بعد از عمل نشان داد. در هر گروه هم به صورت جداگانه این ارزیابی‌ها انجام شد و در هر دو گروه لاپاراسکوپی و باز تفاوت معنی‌دار آماری به نفع بهبود فاکتورهای آنالیز سمن وجود داشت. تغییرات در این فاکتورها قبل و بعد از عمل در دو گروه مقایسه شد و تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده نشد. به این معنی که دو گروه از نظر تأثیر بر فاکتورهای باروری تفاوتی نداشتند. هیچ عودی از واریکوسل در طی 6 ماه گزارش نشد. زمان اقامت در بیمارستان در دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت. از نظر عوارض مرتبط با جراحی تفاوت آماری معنی‌داری بین دو گروه وجود نداشت. نتیجه‌گیـری: جراحی واریکوسلکتومی باز و واریکوسلکتومی لاپاراسکوپیک دارای برآیندهای پس از عمل تقریباً برابر از نظر میزان بهبود پارامترهای مایع منی و عوارض پس از جراحی می‌باشند. البته مطالعات بیشتری در آینده با حجم نمونه بالاتر و طول مدت پیگیـری بیشتر مـورد نیاز است تا با اطمینان بیشتری در مورد مزایا و معایب این دو روش به قضاوت پرداخت.