زمینه و هدف: تغییرات هماتولوژیکی بسیاری در بیماران سوختگی شدید رخ می‌دهد. یکی از این تغییرات، ترومبوسیتوپنی است که در طی درمان سوختگی وسیع به دلایل مختلف از جمله عفونت امکان دارد به وقوع پیوندد. شمارش روزانه پلاکت در تشخیص زود هنگام عفونت و عوارض ثانویه بعد از سوختگی برای شروع درمان مؤثر بسیار اهمیت دارد. در این مطالعه ما رابطه اسکارکتومی بر افزایش تعداد پلاکت بیماران پس از عمل جراحی و همچنین کاهش میزان مرگ و میر بیماران را مورد بررسی قرار دادیم. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی بر روی 52 بیمار با میزان 40 تا 50 درصد سوختگی که به مرکز درمانی شهدای یافت آباد مراجعه کرده بودند، انجام شد. داده‌های آزمایشگاهی که به طور روزانه اندازه‌گیری می شد ،به ویژه تعداد پلاکت بیماران در روز اسکارکتومی ثبت گردید. از تست آماری تی زوجی و یا معادل غیـرپارامتریک آن برای مقایسه تعداد پلاکت در هر گروه قبل و بعد از جراحی و از تست آماری تی مستقل و یا معادل غیرپارامتـریک آن برای مقایسه اختلاف بین پلاکت قبل و بعد از عمل جراحی بین گـروه‌ها استفاده شد و تمـامی نتایج به وسیله نرم‌افزار آماری SPSS 16.0 تحلیل شدند. یافته‌ها: میانگین سنی بیماران 70/16 ± 69/29 بود. 74 % موارد (38 نفر) بهبودی پیدا کرده و ترخیص شده‌اند و 26% (14 نفر) از کل جمعیت مورد مطالعه فوت کرده‌اند. با توجه به نرمال بودن توزیع، از آزمون تی مستقل برای مقایسه اختلاف‌ها استفاده شد که اختلاف معنادار نبود (P=0.091). نتیجه‌گیـری: از مقایسه یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که عمل جراحی اسکارکتومی در همه بیماران سوختگی، چه آنهایی که فوت می‌کنند و چه آنهایی که زنده می‌مانند باعث افزایش پلاکت می‌شود. اما این افزایش پلاکت در هر دو گروه معنی‌دار نبوده و نمی‌تواند به عنوان یک تعیین کننده پیش‌آگهی و مرگ و میر، مطرح باشد.