زمینه و هدف: شیوه‌های مختلفی برای پانسمان محل برداشت پیوند پوست در بیماران سوختگی به کار می‌رود که تشابه آنها در وجود درد، محدودیت حرکت اندام و احتمال عوارض موضعی مانند اسکار و عفونت می‌باشد. از غشاء آمنیون برای بهبودی و ترمیم زخم‌های مختلف استفاده شده است. بر این اساس کارآیی غشا آمنیون به عنوان پانسمان بیولوژیکی در محل برداشت پیوند پوست از نظر کیفیت درد، تحرک اندام، میزان عفونت و زمان جدا شدن پانسمان مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش‌ها: مطالعه به صورت یک کار آزمایی بالینی بر روی 32 بیمار بستری در بخش سوختگی بیمارستان انجام شد. هر یک بیمار به عنوان نمونه مورد مطالعه و کنترل در نظر گرفته شد. غشاء آمنیون در سزارین‌های الکتیو پس از رد شدن عفونت‌های قابل انتقال از طریق جفت تهیه و در محل برداشت پیوند پوست استفاده می‌شد، این ناحیه با طرف دیگر که به روش معمولی پانسمان می‌شد، مقایسه و طبق پروتکل طرح از نظر شدت درد، میزان تحرک اندام، عفونت و زمان جدا شدن پانسمان‌ها بررسی شد. یافته‌ها: 14 بیمار زن و 18 مورد مرد بودند. میانگین شدت درد در ناحیه مطالعه تا روز پنجم پس از جراحی کمتر از ناحیه کنترل بود، وضعیت تحرک اندام در ناحیه مورد مطالعه بهتر از ناحیه کنترل بود، شدت درد و تحرک در دو ناحیه مورد مطالعه و کنترل به ترتیب از روز ششم تا روز چهاردهم تفاوت نداشت، میزان عفونت و زمان جدا شدن پانسمان در نواحی مورد مطالعه و کنترل تفاوت نداشت. نتیجه‌گیـری: به نظر می‌رسد استفاده از غشاء آمنیون در محل برداشت پیوند پوست احتمالاً به دلیل تسریع در اپی‌تلیالیزاسیون و ترمیم سریعتر زخم باعث کاهش شدت درد و تسهیل تحرک اندام در محل برداشت پیوند در روزهای اول پس از جراحی می‌گردد. بنابراین کاهش احتمال نیاز به تجویز مسکن و احتمال عوارض کم تحرکی بیماران سوختگی پس از پیوند پوست و ترخیص سریع‌تر بیماران مورد انتظار است.