زمینه و هدف: آسیب‌های سر، شایع‌ترین علت مرگ و میر سرنشینان موتورسیکلت به دنبال حوادث ترافیکی هستند. تأثیر مثبت استفاده از کلاه ایمنی در کاهش مرگ و میر موتورسواران در مطالعات بسیاری مطرح و تأیید شده است. از منظر بالینی، یافتن نوع خاصی از کلاه ایمنی که در مقایسه با سایر انواع بتواند محافظت بیشتری از سر، صورت و گردن به عمل آورد، موضوع مورد بحث مطالعات بسیاری بوده است. با این حال بیشتر مطالعات در این باره گذشته‌نگر و یا با تعداد نمونه اندک صورت گرفته‌اند. مواد و روش‌ها: این پژوهش به صورت آینده‌نگر در بین سال‌های 1391 الی 1393 در مرکز تروما بیمارستان سینا صورت گرفت. مصدومین موتورسوار دارای کلاه ایمنی که تروما به ناحیه سر و گردن داشتند، بدون در نظر گرفتن سن، جنس، و شدت ترومـا وارد مطالعه شدند. بیماران بر اساس انواع کلاه ایمنی مـوجود در بازار کشـور به 4 گروه تقسیم شدند. جـزئیات آسیب ارگان-های بدن و همچنین شدت تروما بر اساس معیار استاندارد ISS برای هر بیمار ثبت گردید. پیگیـری کوتاه مدت و بلنـد مدت بیماران طی مراجعه به درمانـگاه نوروتروما و پزشـکی قانونی بیمارستان سینا صورت گرفت. اطلاعـات به دست آمده با نرم افزار SPSS 22 آنالیز و از T-TEST، X2 و رگرسیون لجستیک دو حالته و چند حالته استفاده شد. یافته‌ها: 384 بیمار (371 مرد، 13 زن) دارای کلاه ایمنی و ضربه به سر، واجد معیارهای ورود به مطالعه بودند. میانگین سنی بیماران 13±32 بود. میانگین شدت تروما بر اساس ISS در بیماران 9/6±45/8 بود. 6 مورد فوت (GOS=1) در بیمارستان (6/1%) حادث گردید. در تروماهای صورت با درجه AIS=1 کلاه‌های جلو باز و پوشاننده ورتکس و گوش‌ها نسبت به کلاه جلو بسته به ترتیب 2 برابر و 4 برابر شانس بیشتری برای آسیب صورت ایجاد نمودند (هر دو P = 0.002; 95% CI: 1.7, 10.5). این میزان در تروماهای صورت با درجه AIS=2 بیش از 14 برابر بود.(P = 0.009; 95% CI: 1.98, 122.8) سایر آسیب‌های جمجمه و مغز و گردن ارتباط معنی‌داری با نوع کلاه ایمنی نداشتند. نتیجه‌گیـری: به نظر می‌رسد استفاده از کلاه جلو بسته محافظت بیشتری در برابر آسیب‌های خفیف، متوسط و احتمالاً شدید صورت، نسبت به انواع دیگر کلاه ایمنی ایجاد می‌کند. ارتباطی بین نوع کلاه ایمنی و آسیب‌های جمجمه، مغز و گردن دیده نشد. به نظر می‌رسد می‌توان کلاه جلو بسته را به عنوان کلاه ایمنی استاندارد به موتورسواران پیشنهاد کرد.