زمینه و هدف: اعتقاد بر این است که مکان قرارگیری آپاندیس در زنان حامله به دنبال رشد جنین و افزایش اندازه رحم تغییر می‌یابد. بنابراین انتظار می‌رود در صورت ابتلا زنان حامله به آپاندیسیت حاد، علائم بالینی به قسمت‌های بالا و کناری‌تر حفره شکم منتقل گردد، این موضوع می‌تواند در نحوۀ تشخیص آپاندیسیت حاد و مکان برش جراحی مؤثر باشد. مواد و روش‌ها: به منظـور بررسی مـوقعیت آناتومیـکی آپاندیس در زنان حامـله یک مطالعه به صورت توصیفی مقطعی بر روی 240 زن حامـله انجـام شد. در این بیمـاران هنگام جـراحی لاپاراتـومی یا سزارین موقعیت آناتومیکی آپاندیس نسبت به نقـطه مـک برنی ارزیابی گـردید. بیمـاران در دو گـروه فـول ترم (سن جنین 37 ≤ هفـته) و پری ترم (سن جنیـن 20-37 هفـته) تقسیـم شـدند. موقعیت قـرارگیری آپاندیس در 50 بیمـار دیگـر شامـل مـرد و زن غیـر حامله به عنوان گـروه کنتـرل مـورد مطالعه قرار گرفت. یافته‌ها: در 188 بیمار (3/78%) آپاندیس در محدوده برش مک برنی قرار داشت. در 52 بیمار (7/21%) مکان قرارگیری آپاندیس به فضای زیر کبد (28 بیمار) و فلنک راست (24 بیمار) تغییر یافته بود. در 46 بیمار سکوم در فضای زیر کبد و فلنک راست قرار داشت، فقط در 6 بیمار به طور واضح تغییر مکان قرارگیری آپاندیس به طرف بالا و کنارۀ راست حفرۀ شکم مشاهده گردید. مقایسه موقعیت آناتومیکی آپاندیس و سکوم در بیماران فول ترم و پری ترم با 50 بیمار گروه کنترل بر اساس آزمون کای اسکور دارای تفاوت آماری معنی‌دار نبود. نتیجه‌گیـری: موقعیت قرارگیری آپاندیس در زنان حامله با بزرگ شدن رحم معمولاً تغییر نمی‌کند. در اینگونه بیماران هنگام شک به آپاندیسیت حاد و بدون عارضه، مبنای آناتومیکی برای تشخیص بالینی و مکان برش جراحی مانند افراد غیر حامله بوده و ربع تحتانی راست شکم و نقطه مک برنی پیشنهاد می‌شود.