زمینه و هدف: پیشتر چنین تصور می‌شد که طحال یک ارگان با اهمیت و با عملکرد ویژه‌ای نیست، بنابراین درمان انتخابی بیماری‌های طحال انجام اسپلنکتومی کامل بوده است. با شناخت بیشتر عملکرد طحال و نقش مهم آن در فیزیولوژی بدن مشخص شد که اسپلنکتومی کامل باعث افزایش ایجاد نقص سیستم ایمنی در فرد می‌گردد و آنها را مستعد به بعضی عفونت‌های خاص و همچنین ابتلاء به ترمبوآمبولی می‌کند. مطالعه حاضر با هدف بررسی دقیق‌تر تغییرات سیستم ایمنی از جمله سطح ایمنوگلوبولین‌ها در همراهی با بررسی تغییرات بافتی و میزان رژنراسیون قطعات طحال پیوند شده از خود بیمار، طراحی گردید تا در صورت کارایی مناسب بتوان هرچه بیشتر از عوارض اسپلنکتومی ناگریز به خصوص در اثر تروما کاست. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه مداخله‌ای مقطعی، 19 بیمار بالای 12 سال مبتلا به ترومای غیرنافذ که در سال‌های 92-1393 دچار ترومای بلانت شدید طحال شده و به تشخیص پزشک معالج، کاندید اسپلنکتومی کامل بودند، به صورت سرشماری و با اخذ رضایت کتبی وارد مطالعه شدند. پس از تأیید شدن کاندید بودن بیمار برای اسپلنکتومی توضیحات لازم به بیمار ارائه و عدم وجود معیارهای خروج، بیماران مورد ارزیابی قرار گرفتند و در نهایت جراحی پیوندی انجام گرفت. در نهایت تمامی اطلاعات بیماران وارد نرم افزار SPSS نسخه 16 شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها در قسمت آمار توصیفی از شاخص‌های مرکزی و پراکندگی (میانگین و انحراف معیار) جداول و نمودارها بهره گرفته شد و در قسمت آمار استنباطی در آزمون اندازه‌های تکراری و در صورت نرمال نبودن داده‌ها از معادل آن، آزمون فریدمن استفاده شد. یافته‌ها: در مطالعه حاضر، در مجموع 19 بیمار با میانگین سنی 78/18±58/42 که 14 نفر (7/73%) آنها مرد بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج آنالیز تک متغیره نشان داد که میزان لنفوسیت در طول زمان (قبل از جراحی، 3 ماه پس از جراحی و 6 ماه پس از جراحی) اختلاف معنی‌دار آماری داشت (P=0.024)، ولی متغیرهای هموگلوبین (P=0.192)، گلبول قرمز (P=0.177)، هماتوکریت (P=0.192)، پلاکت (P=0.221) و لکوسیت (P=0.071) در طول زمان اختلاف معنی‌داری نداشتند. وجود یا عدم وجود اجسام هاول در طول زمان اختلاف معنی‌داری داشت (P=0.042) به طوری که اجسام هاول در 6 ماه پی از جراحی کمتر از 3 ماه پس از جراحی مشاهده شد. میانگین فاگوستیک طحال در 3 ماه پس از جراحی و 6 ماه پس از جراحی اختلاف معنی‌داری داشت (P=0.044)، به طوری که در میانگین فاگوستیک طحال در 6 ماه پس از جراحی بیشتر از میانگین فاگوستیک طحال در 3 ماه پس از جراحی بود. نتیجه‌گیـری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر، با افزایش قطعه‌های پیوندی می‌توان اختلاف بین افراد با پیوند طحال از خود بیمار و افراد با طحال سالم را به کمترین میزان ممکن رساند. پیوند قطعاتی از طحال خود بیمار نشان داده است که می‌تواند یک جایگزین درمانی بسیار مناسب برای اسپلنکتومی باشد.