بررسی الگوی نویسندگی و میزان استناد به مقالات پژوهشگران ایرانی حوزه جراحی بر اساس داده‌های پایگاه اطلاعاتی آی.اس.آی (ISI)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

کارشناس ارشد اطلاع رسانی، عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور

چکیده
زمینه و هدف: استناد به معنی سند قرار دادن چیزی، تکیه به چیزی کردن و یا سخنی را سند قرار دادن و بدان تمسک جستن می‌باشد. استناد بیانگر نوعی استفاده از دانش پیشین است که به طور کلی نوشته‌های علمی فقط بر خود متکی نیست، بلکه بر بسیاری منابع پیشین هر موضوع استوار است. بنابراین هر چه یک پژوهش، استناد بیشتری به آن شده باشد، زیربنایی بودن و کیفیت آن را می‌رساند. با این اوصاف پژوهش حاضر مؤلفه‌های مختلـف را با توجه به استنادات تولیدات علمی ایرانیان حوزه جراحی مورد بررسی قرار داده است. مواد و روش‌ها: این پژوهش با بهره‌گیری از روش‌ علم سنجی، بررسی میزان دفعات استناد به مقالات پژوهشگران ایرانی در حوزه جراحی با استفاده از داده‌های پایگاه اطلاعاتی آی.اس.آی مورد بررسی قرار داده است. روش کار بدین طریق بود که ابتدا داده‌های مورد نظر در رابطه با پژوهشگران ایرانی در حوزه جراحی، از این پایگاه استخراج سپس به صورت دستی مؤلفه‌هایی مانند تعـداد نویسندگان داخلی و خارجی، جنسیت نویسندگان، انواع تولیـدات علمی، تعـداد صفحات، تعـداد منابع و غیره بدست آمد، سپس داده‌ها وارد نرم افزارSPSS نسخه 20 گردیده و برای تجـزیه و تحلیـل داده‌ها از شاخص‌های آمار توصیـفی و آزمون‌های آماری مثل همبستگی پیرسون، برای آزمون فرضیه دوم از آزمـون t گروه‌های مستقل و برای آزمون فرضیه‌های سوم و چهارم از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه استفاده شده است. یافته‌ها: با توجه به تعـداد نمونه 2931 نفری، یافته‌ها نشـان داد که با افـزایش نویسندگان هر مقاله میزان استناد به آن مقالات نیز افـزایش می‌یابد و همبستـگی مثبت و معنی‌داری برابر با 056/0وجود دارد که در سطـح (01/0 P

کلیدواژه‌ها