زمینه و هدف: ماموپلاستی کاهنده (کوچک کردن پستان) یکی از اعمال جراحی شایع جراحی پلاستیک محسوب می‌شود و یکی از تکنیک‌های شایع بکار رفته روش پدیکول تحتانی است. افتادگی پل تحتانی پستان (Bottoming out) از عوارض دراز مدت آن محسوب می‌شود. چندین راهکار تعریف شده‌اند که نتیجه کاملی نداشته‌اند. این مطالعه در پی آن است با معرفی روشی بنام ثابت کردن تاشدگی Plication Fixation)) این عارضه را به حداقل برساند. مواد و روش‌ها: 66 بیمار کاندید ماموپلاستی با پدیکول تحتانی، با ثبت اطلاعات دموگرافیکی (جمعیت شناختی) به طور تصادفی در 2 گروه پدیکول تحتانی به تنهایی و پدیکول تحتانی با ثابت کردن تاشدگی تحت جراحی قرار گرفتند. شاخص‌های طول زمان عمل، مقدار نسج برداشته شده، حس بعد عمل، از بین رفتن نیپل و فراوانی افتادگی پل تحتانی پستان اندازه‌گیری شد و همراه برخی متغیرهای دیگر با روش کای اسکوار و فیشر آنالیز آماری شدند. یافته‌ها: میزان پلیکاسیون در گروه دوم 2/2±10 سانتی‌متر بود. میزان آسیمتری (غیر قرینگی) قبل عمل هم از 5 به یک مورد کاهش یافت. یک مورد سروما در این گروه دیده شد. میزان افتادگی پل تحتانی پستان در گروه اول به طور معنی‌داری بیشتر از گروه ثابت کردن تاشدگی بود. نتیجه‌گیـری: پدیکول در جراحی پدیکول تحتانی برای حفظ خونرسانی و حس نیپل اهمیت دارد، ولی از ایرادات بالقوه آن افتادگی قسمت تحتانی پستان با گذشت زمان است که با این تکنیک تا زیادی جلو آن گرفته می‌شود. عوارض ناشی از پدیکول نیز تا حد زیادی برطرف می‌شوند. به نظر می‌رسد استفاده از تکنیک ثابت کردن تاشدگی در مورد ماموپلاستی کاهنده با عوارض کم توانسته است نتایج دراز مدت بیشتری در مقایسه با روش معمول پدیکول تحتانی داشته باشد.