زمینه و هدف: ایجاد یک روش مطمئن برای همودیالیز مزمن در بیماران نارسایی مزمن کلیوی، از مهمترین اقدامات جراحان عروق می‌باشد. استفاده از کاتترهای دائم، اگرچه آخرین اولویت دسترسی محسوب می‌شود، در بسیاری از بیماران اجتناب‌ناپذیر است. طبق معدود مطالعات موجود کاتترهای تونل دار ترانس فمورال نتایج ضعیف‌تری را نسبت به کاتترهای گردنی دارند. مواد و روش‌ها: 36 بیمار تحت همودیالیز مزمن که به دلایل مختلف امکان تعبیه دسترسی دائمی یا کاتتر گردنی در آنها نبود تحت تعبیه کاتتر دائمی از راه فمورال به روش مرسوم در مرکز شهدای تجریش قرار گرفتند و نتایج فوری و دراز مدت آنها در تأمین فلوی مناسب برای همودیالیز و عوارض آنها ثبت شد. یافته‌ها: بر اساس یافته‌های این مطالعه، در مقایسه با گزارش‌های موجود از کارایی مداوم کاتترهای دائمی گردنی و همچنین عوارض آنها، کاتترهای دائمی ترانس فمورال کارایی مداوم قابل قبول و پروفایل عوارض کم خطرتری دارند. موردی از مرگ و میر یا عوارض تهدیدکننده حیات، که احتمال بروز آنها حین تعبیه کاتترهای گردنی وجود دارد، مشاهده نشد. مداخله به موقع جهت رفع عامل ایجاد اختلال در دیالیز، نقش مهمی در حفظ عملکرد طولانی مدت این کاتترها و عدم نیاز به تعبیه دسترسی جدید دارد. نتیجه‌گیـری: کاتترهای دائمی ترانس فمورال، در صورتی که به روش صحیح تعبیه شوند، می‌توانند به مدت قابل قبولی نیاز بیمار به دسترسی را تأمین کنند و می‌توانند آلترناتیو کاتترهای گردنی باشند.