زمینه و هدف: سوختگی در تمام جوامع یک چالش عمده بهداشت و سلامت است و بیش از هر نوع ترومای دیگر برای بیمار و خانواده بیمار اختلال جسمی، روانی و بار بهداشتی و اقتصادی به دنبال دارد. بیشترین آمار سوختگی در مناطق توسعه نیافته و در حال توسعه دیده می‌شود که بیشتر به دلیل بی‌توجهی و عدم آگاهی افراد جامعه است. اسید هیالورونیک (هیالورونان) به عنوان یک ترکیب کلیدی در ماتریکس خارج سلولی می‌باشد و از طریق چندین مکانیسم شناخته شده در فرایند ترمیم زخم نقش دارد. هدف ما در این مطالعه بررسی اثربخشی کرم اسید هیالورونیک و سیلورسولفادیازین در درمان زخم سوختگی بوده است. مواد و روش‌ها: این پژوهش به منظور تعیین اثربخشی کرم اسید هیالورونیک و سیلورسولفادیازین در درمان زخم سوختگی در مرکز آموزشی درمانی شهید مطهری انجام شد. تعداد 60 بیمار در دو گروه شاهد و گروه پژوهش انتخاب شدند و بصورت یک سوکور در یک ناحیه بر اساس روش جاری طبق دستور پزشک از پماد سیلورسولفادیازین و در ناحیه دیگر از کرم حاوی اسید هیالورونیک اسید و سیلورسولفادیازین استفاده شد. در این تحقیق اندازه‌گیری درد و خارش با معیار عددی (10-0) و ترمیم زخم با مقیاس آنالوگ بصری که با گرفتن عکس و سپس تجزیه و تحلیل آن با برنامه تصویری با نظر متخصص زخم انجام شد. در این مطالعه از آزمون‌های ناپارامتری نمونه‌های وابسته ویلکاکسون و آزمون T مستقل جفت شده و جدول آماری آنالوگ بصریاستفاده شد. یافته‌ها: نتایج حاصله از این پژوهش نشان می‌دهد که تفاوت معناداری بین میزان خارش با معیار عددی (10-0) در دو روش درمان (دو نوع پماد استفاده شده) وجود ندارد (655/0P-value = ). همچنین تفاوت معناداری بین میزان درد با معیار عددی (10-0) در دو روش درمان نیز دیده نمی‌شود (053/0P-value = ) اما بین مدت زمان ترمیم در دو نوع شیوه درمان تفاوت معنادار در پماد ترکیبی اسیدهیالورونیک و سیلور دیده می‌شود (040/0= P-value). نتیجه‌گیـری: با توجه به نتایج کسب شده در دو روش مقایسه‌ای پماد ترکیبی سیلور و اسید هیالورونیک با پماد سیلور سولفادیازین و کوتاه‌تر شدن زمان اپی تلیالیزاسیون استفاده از این پماد برای پانسمان زخم‌های سوختگی درجه 2 و 3 توصیه می‌شود.