زمینه و هدف: عفونت‌های شغلی (HIV, HBV, HCV) معظل جدی سیستم‌های بهداشتی درمانی هستند. گزارش شده است که بیش از 35 میلیون کارکنان بهداشتی (HCWS) در سرتاسر دنیا در معرض صدمات پوستی با وسائل تیز آلوده هستند. این عفونت‌ها از طریق خون و مایعات بدن بیماران حین مراقبت‌های درمانی از طریق فرو رفتن سوزن آلوده و پاشیده شدن خون یا مایعات به HCWS منتقل می‌شود. بخش جراحی و اتاق عمل به لحاظ انجام روش‌های درمانی تهاجمی، تماس مکرر با خون و مایعات بدن بیماران و استفاده از انواع وسائل برنده در معرض خطر بالا ابتلا به عفونت‌های شغلی هستند. مواد و روش‌ها: در این بررسی مروری براساس معیارهای ورود به مطالعه (انجام پژوهش‌هائی که در 10 سال اخیر در محیط‌های بهداشتی درمانی انجام شده بودند) و به منظور تعیین عوامل خطر و میزان اثربخشی راهکارهای مؤثر برای کاهش بروز عفونت‌های شغلی 17 مقاله خارجی و 10 مقاله داخلی انتخاب و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج پژوهش‌ها نشان‌دهنده شیوع بالای وقوع تماس با مایعات بدن بیماران (80-30%) هستند. بیشترین تماس‌ها در اتاق عمل، در پرستاران، حین بخیه کردن و درپوش‌گذاری سوزن رخ می‌دهد و برای کاهش بروز فرو رفتن سوزن آلوده و تماس پوستی با مایعات آلوده، رعایت احتیاطات استاندارد در تمام محیط‌های بهداشتی درمانی اکیداً توصیه می‌شود. حین عمل جراحی بکارگیری روش‌هائی چون منطقه ایمن در میز جراحی، روش ایمن جابجائی وسائل تیز، پوشیدن دو دستکش در تمام جراحی-ها، استفاده از وسائل حفاظتی و وسایل تیز ایمن و گزارش تماس اثربخشی قابل ملاحضه‌ای را نشان داده‌اند. مطالعات عواملی چون استرس کاری، عجله، کمبود پرسنل، تجربه کاری، خستگی، اورژانسی بودن اقدامات و ازدحام کار را از علل بروز حوادث معرفی می-کنند. نتیجه‌گیـری: پیشگیری از فرو رفتن سوزن آلوده و آسیب‌های شغلی به لحاظ شیوع بالا از اولویت‌های بخش‌های جراحی و اتاق عمل است. مدیران بیمارستانی و مسئولین پرستاری می‌توانند با توجه به ویژگی‌های کاری و بر مبنای ثبت دقیق آسیب‌ها، استراتژی‌های پیشگیری مناسب را اتخاذ کنند.