حرفه ای گری در دستیاران بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی ایران و عوامل مؤثر بر آن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

استادیار گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران

چکیده
زمینه و هدف: حرفه‌ایی‌گری به رفتارها، اهداف و یا کیفیتی گفته می‌شود که حرفه یک فرد متخصص را مشخص می‌نماید. آموزش حرفه‌ای‌گری بخش ضروری برنامه آموزشی دستیاران بالینی است. این مطالعه قصد دارد به ارزیابی سطح حرفه‌ایی‌گری و عوامل مؤثر بر آن در دستیاران مشغول به تحصیل در بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی ایران بپردازد. مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی شامل 117 دستیار دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال 1395 بود. امتیاز حرفه‌ای‌گری و خرده-مقیاس‌های آن پیامدهای مورد مطالعه بود که با استفاده از نسخه فارسی و اعتبار یافته مقیاس طراحی شده توسط برد طب داخلی آمریکا (ABIM) اندازه‌گیری شد. از آزمون تی، آنالیز واریانس و رگرسیون خطی چندگانه در تحلیل داده‌ها استفاده شد. یافته‌ها: میانگین ± انحراف استاندارد سن 103 دستیار 17/30 ± 22/2 بود. میانگین ± انحراف استاندارد امتیاز حرفه‌ای‌گری و نیز خـرده‌مقیاس‌های شرافـت و درستکاری، احتـرام و نوع دوستی و تعـالی به ترتیب برابر با 63/0 ± 1/6، 35/6 ± 0/1،03/6 ± 9/0 و 58/5 ± 38/1 بود. نتایج نشان داد رشته تحصیلی (زنان و اعصاب) عامل مؤثر بر حرفه‌ای‌گری بود (05/0 P

کلیدواژه‌ها