زمینه و هدف: انتخاب روش جراحی مناسب برای ترمیم هرنی اینگوینال از موضوعات مورد بحث در جراحی می‌باشد و در این میان شناخت کارآیی و عوارض هر یک از این روش‌ها به ویژه در مقایسه با هم می‌تواند کمک کننده باشد. لذا هدف از مطالعه بررسی میزان عود فتق‌های اینگوینال عمل شده به روش ترمیم با متد اصلاح شده مش گذاری بوده است. مواد و روش‌ها: بیماران مبتلا به هرنی اینگوینال که تحت هرنیورافی به روش ترمیم با مش پرولن بدون باز کردن فاسیای عـرضی طی سال‌های 1385 تا 1390 قرار گرفتند، وارد مطالعه شدند. مـوارد عـود هرنی (با معیـار شکایت بیمار از بازگشـت علائم در ظاهـر و معاینه پزشک معالج و دیدن برآمـدگی ناحیه در نگاه و مـوارد قابل لمس هرنی در معاینه با دست) با ذکـر تاریخ عـود ثبت شد. تمام بیمـاران مـراجعه کننده با شکایت فتـق اینوگینال که مـورد جراحی ترمیم فتق قـرار گرفتند، مـرد بوده‌اند. داده‌ها با نرم افزار 22 SPSS V. تجزیه و تحلیل گردید. از آزمون‌های کای اسکوار و تی تست برای متغیرهای کمی و کیفی استفاده شد. P-value کمتر از 05/0 معنی‌دار تلقی گردید. یافته‌ها: در این مطالعه تعداد 126 بیمار مبتلا به فتق اینگوینال که تحت عمل جراحی ترمیم فتق اینگوینال قرار گرفتند، بررسی شدند. میانگین سنی بیماران مورد مطالعه برابر 61/14±24/51 که حداقل 18 و حداکثر 96 سال بوده‌اند. در پیگیری انجام گرفته مشخص شد که هیچ یک از بیماران مورد مطالعه دچار عود نشده‌اند. نتیجه‌گیـری: بر اسـاس نتایج این مطالعـه، هیچ مـوردی از عـود در روش ترمیم فتق با متد اصلاح شده مش‌ گذاری دیده نشده است.