زمینه و هدف: هایپوسپاد یک بیماری شایع مادرزادی بصورت وقفه در رشد زمان مجرا و پره پوس و ایجاد کوردی است که روش‌های جراحی متنوعی دارد. این اختلال بخصوص در موارد شدید اگر اصلاح نشود می‌تواند موجب اختلال در ادرارکردن و حتی اختلال در فعالیت جنسی واختلالات روانی شود. مواد و روش‌ها: از مهر 1396 تعداد 147 بیمار که تحت عمل ترمیم هایپوس قرار گرفتند، از نظر بیماری‌های همراه، محل مجرا، کوردی، نوع عمل ترمیمی، نیاز به سیستوستومی، فلاپ پوستی، فلاپ مخاطی، گلانوپلاستی و عوارض (هماتوم، نکروز فلاپ پوستی، تنگی مئاتوس، فیستول ادراری به پوست، چرخش آلت) و نیاز به عمل مجدد بررسی شدند. یافته‌ها: شایعترین اعمال جراحی MAGPI و TIP بود. شایعترین فلاپ پوستی، فلاپ دورسال 77 مورد (4/52%) بود. فلاپ مخاطی 53 مورد (1/36%)، گلانوپلاستی 73 مورد (7/49%)، تای اوور 16 مورد (9/10%)، استنت 21 مورد (3/14%) و سوند فولی 51 مورد (7/34%) و سیستوستومی 24 مورد (3/16ا%) انجام شد. عوارض هماتوم 3 مورد (2%)، نکروز فلاپ پوستی 3 مورد (2%)، تنگی مئاتوس 2 مورد (4/1%)، فیستول ادراری به پوست 2 مورد (4/1%)، چرخش آلت 2 مورد (4/1%) بودن نیاز به عمل مجدد در 139 مورد (6/94%) موارد نداشتیم. نتیجه‌گیـری: با رعایت کردن اصول عمل، استفاده از تکنیک مناسب و اصول فلاپ گذاری و ترمیم مجرا و استفاده از فلاپ مخاطی و استفاده درست از سوند فولی، استنت، می‌توانیم عوارض جراحی را تا حد زیادی کاهش دهیم. نتایج ما بسیار بهتر از نتایج مقالات بود.