زمینه و هدف: آسیب الکتریکی مخربترین نوع سوختگی به حساب می‌آید. فراوانی آسیب الکتریکی در مکان‌های عمومی را می-توان شاخصی از میـزان ایمنی کاربرد انرژی الکتریکی در جامعه به حساب آورد؛ این اتفاق می‌تواند احساس ناایمنی وسیعی را در جامعه ایجـاد کند. هـدف از طراحی این مطالعه تحقیـق بر روی الگوی آسیب الکتریکی در مکان‌های عمومی در شمال شرق ایران بوده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطـعی، همه سوختگی‌های الکتریکی پذیرش شده در همه بخش‌های بستری (شامل سوختگی، قلب، ارتوپدی، کودکان و ...) بیمارستان امام رضا واقع در شهر مشهد (شمال شرق ایران) در سال‌های 1391 تا 1395 بر اساس مکان وقوع حادثه دسته‌بندی شدند. سپس آسیب‌های الکتریکی در مکان‌های عمومی وارد مطالعه گردیدند. اطلاعات دموگرافیک بیماران، نوع جریان الکتریسیته، جزئیات حادثه و پیامد نهایی آسیب، از پرونده بیماران استخراج شد و با استفاده از مصاحبه تلفنی نواقص آن برطرف گردید. تحلیل یافته‌ها با استفاده از آمار توصیفی (شاخص‌های مـرکزی و پراکندگی) و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 انجام گردید. یافته‌ها: از 258 مورد آسیـب الکتریکی 50 مورد آن (4/19%) در مکان‌های عمـومی رخ داده بود و بیش از نیـمی از موارد آن (27/54%) ولتـاژ بالا بود. 21 مورد (42%) از آسیب دیدگان کودک بودند. مهمترین عامل زمینه‌ساز وقوع حادثه بالا رفتن از دکل برق یا تیر چـراغ برق (19 مـورد، 38%) و نقص در سیم‌کشی وسایل برقی (16 مورد، 32%) بود. مهمترین دلایل اقـدامی که منجر به آسیب الکتریکی شده، کنجکاوی کودک (15 مورد، 30%)، اقدامات غیر قانونی از قبیل سرقت کابل برق و برق دزدی (11 مورد، 22%)، فعالیت‌های روزمره (8 مورد، 16%) و کبوتر بازی (6 مورد، 12%) بوده است. 6 مورد (12%) مرگ و 22 مورد قطع عضو در بین بیماران اتفاق افتاد. نتیجه‌گیـری: ایمنی شبکه توزیع برق در کشور ما پایین است و باید سیاست‌های مناسبی برای ممانعت از دسترسی آسان به خطوط انتقال برق صورت گیرد و معاینه دوره‌ای ایمنی سیم کشی برق مکان‌های عمومی ممکن است میزان آسیب‌های الکتریکی در مکان‌های عمومی را کاهش دهد.