زمینه و هدف: تروما یکی از علل شایع مرگ و میر در سراسر دنیاست. یکی از مسائل کمتر پرداخته شده در مبحث تروما، اتساع حاد معده و عواقب آن پس از تروما می‌باشد. در این مطالعه به بررسی شیوع و همچنین بررسی ارتباط اتساع حاد معده با میزان کاهش سطح هشیاری در بیماران با ترومای انرژی زیاد پرداخته شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه گذشته‌نگر توصیفی تعداد ۱۷۷ بیمار ترومایی با انتقال انرژی زیاد (High Energy) که بعلت شدت تروما یا عارضه ناشی از آن در نهایت در بخش مراقبت‌های وی‍ژه بستری شدند وارد تحقیق شدند و از نظر دیلاتاسیون حاد معده در بدو ورود مورد بررسی قرار گرفتند و اطلاعات مربوط به آنها بصورت وجود یا عدم وجود اتساع حاد معده بر اساس سن و جنس و سطح هشیاری اولیه (GCS) مورد بررسی واقع شد و نتایج بر اساس نرم افزار آماریSPSS با استفاده از آزمون‌های پیرسون و اسپیرمن تحت آنالیز قرار گرفت. یافته‌ها: از میان ۱۷۷ بیمار که وارد مطالعه شدند، 157 نفر را مردان (7/88%) و سهم کوچکی را زنان (11/3%) تشکیل دادند. سن بیماران ترومایی در محدوده ۳ ماه تا ۸۸ سال بود. میانگین سنی بیماران مورد مطالعه 34/4 با انحراف معیار 6/19 سال محاسبه شد. از این میان تعداد ۲۲ بیمار (12/4%) در نهایت فوت شدند. شیوع اتساع حاد معده در کل بیماران بر اساس معیار تعریف شده 62/1% با فاصله اطمینان 95 درصد در محدوده 54 تا 70 درصد محاسبه شد. همچنین داده‌ها بر اساس امتیاز کمای گلاسکو نیز مقایسه شدند. بیشترین میزان ارتباط بین بروز اتیاع حاد معده و کاهش سطح هشیاری در امتیازات 3 و 8 و 13 و 14 مشاهده شد. نتیجه‌گیری: با توجه به مشاهدات و اطلاعات بررسی شده بروز اتساع حاد معده در بیماران ترومایی با انرژی زیاد، قابل توجه است و احتمال این عارضه با کاهش سطح هشیاری افزایش می‌یابد. به نظر می‌رسد سن و مرگ و میر ارتباط چندانی با بروز اتساع حاد معده ندارند. تعبیه لوله نازوگاستریک به ویژه در بیمارانی که امتیاز کومای گلاسکوی آنها کمتر یا مساوی ۱۴ است، ضروری به نظر می‌رسد. حتی کاهش خفیف سطح هشیاری نیز با بروز بالای اتساع حاد معده همراه است. در رابطه با میزان حساسیت و اختصاصیت تشخیصی سی تی اسکن یا گرافی ساده اطلاعات چندانی در دسترس نیست که می‌تواند موضوع مطالعات بعدی باشد.