زیست سازگاری استنت های کرونری قلب

نویسندگان

پژوهشگر مهندسی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشکده علوم و فن آوریهای پزشکی

چکیده
بیماری‌های قلبی - عروقی علت غالب مرگ و میر در کشورهای توسعه یافته و یا با استرس بالا است. بیماری عروق کرونری در بین بیماری‌های قلبی - عروقی شایع‌تر و خطرناک‌تر است. ابداع استنت‌ها با هدف درمان بیماری عروق کرونری یک اختراع بسیار مؤثر بود که به راحتی از طریق پوست وارد و در عروق کرونری به عنوان داربست کار گذاشته می‌شوند. استنت‌های کرونری شامل درمانی ترکیبی است به این صورت که از یک داربست فلزی به همراه دارو تراپی پیشرفته استفاده می‌شود. این استنت‌ها با نام استنت‌های رها کننده دارو شناخته می‌شوند. به کار گیری یک استنت محدودیت‌های آنژیوپلاستی با بالن را رفع می‌کند ولی به عنوان یک محرک حاد برای تشکیل ترومبوز و پیشرفت تکثیر بیش از اندازه نئواینتیما نیز عمل می‌کند. اولین نسل از استنت‌های رها کننده دارو به طور مؤثر ری - استنوسیز درونی استنت را کاهش داد اما به طور چشمگیری بهبود را به تأخیر انداخت. از طرفی این استنت‌ها مستعد ترمبوز دیر هنگام هستند. این موضوع منجر به عوارض واضح کلینیکی در طولانی مدت می شوند لذا با وجود پیشرفت-های حاصل شده، استنت‌های کرونری هنوز ناسازگار با عروق باقی مانده‌اند. این مطالعه مروری است بر توسعه استنت‌های کرونری و راه‌های بهینه‌سازی که هدف آن تخفیف عوارض اصلی کلینیکی ترمبوز و ری - استنوسیز است. همچنین آخـرین پیشرفت‌ها در زمینه طراحی ایمپلنت‌های کرونری که به خوبی زیست سازگار باشند، ارائه شده است.

کلیدواژه‌ها