زمینه و هدف: عدم ﺗﻌﺎدل ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻫﻤﻮﺳﺘﺎزی ﺧﻮن در پیشگیری از تشدید ﺍﻧﻌﻘﺎﺩ ﻭ ﻓﻴﺒﺮﻳﻨﻮﻟﻴﺰ در بیماران مبتلا به ترومبوز وریدی عمقی، اهمیت بسیاری دارد. اﻃﻼﻋـﺎت ﻣﺘﻨﺎﻗﻀـﯽ درﺑـﺎره ﺗـﺄﺛﯿﺮ اﻧـﻮاع ﻓﻌﺎﻟﯿـﺖ ورزﺷﯽ ﺑﺮ ﻋﻮاﻣﻞ ﻓﯿﺰﯾﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ مؤثر بر ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﻫﻤﻮﺳﺘﺎز ﺧﻮن وﺟﻮد دارد. از این‌رو، هدف از پژوهش حاضر مقایسه تأثیر شش‌ماه برنامه ترکیبی مراقبتی با مکمل‌دهی سیر بر عوامل انعقادی (فیبرینوژن و پلاکت‌ها) در مردان میانسال مبتلا به ترومبوز وریدی عمقی بود. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع تجربی و با طرح کارآزمایی بالینی انجام گرفت. جامعه آماری شامل مردان میانسال مبتلا به ترومبوز وریدی عمقی بودند. ازبین افراد واجد شرایط تعداد 40مرد میانسال مبتلا به ترومبوز وریدی عمقی شهر کرمانشاه که به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. شیوه گمارش آزمودنی‌ها به گروه‌ها از نوع تصادفی‌سازی جایگزینی بود که در چهار گروه: 1. تمرین ترکیبی، 2. تمرین ترکیبی+مکمل سیر، 3. مکمل سیر 4. کنترل تقسیم شدند. زمان اجرای پژوهش زمستان سال 1399 بود. تمرین ترکیبی به‌مدت 24 هفته با تواتر 3جلسه در هفته انجام گرفت. مکمل سیر روزانه 1200 میلی‌گرم استفاده شد. فاکتورهای فیبرینوژن و تعداد پلاکت‌ها قبل و پس‌از 24هفته اندازه‌گیری شد. از آزمون کوواریانس، آزمون t زوجی و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری (05/0=α ) استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد هم تمرین ترکیبی و هم مصرف سیر بر کاهش میزان فیبرینوژن و تعداد پلاکت‌ها تأثیر معناداری داشتند (001/0>α)، اما این تغییرات در گروه کنترل معنادار نبود (به‌ترتیب فیبرینوژن و پلاکت: 863/0=α، 434/0=α). همچنین 24هفته تمرین ترکیبی توأم با مصرف سیر بیشترین میزان کاهش میزان فیبرینوژن و تعداد پلاکت‌ها را نسبت‌به سایر گروه‌ها در افراد مبتلا به ترومبوز وریدی عمقی در پی داشت (001/0>α). نتیجه‌گیـری: ﻣﺼﺮف سیر به‌همراه تمرینات ترکیبی (مقاومتی - هوازی) به مدت شش ماه ﻣﻮﺟﺐ تعدیل ﻓﺎﮐﺘﻮرﻫﺎی انعقادی شامل فیبرینوژن و تعداد پلاکت‌ها در ﺑﯿﻤﺎران ترومبوز وریدی عمقی که تحت درمان داروی وارﻓﺎرﯾﻦ بودند، ﺷﺪ. بنابراین به این افراد ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽﺷﻮد از تمرینات ترکیبی توأم با مصرف سیر به‌دلیل تأثیر بر ﻓﺎﮐﺘﻮرﻫﺎی فیبرینوژن و تعداد پلاکت‌ها و نقش مفید و مهم این فاکتورها در برقراری تعادل مجدد هموستاز استفاده شود.