دانشیار گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، مرکز تحقیقاتتروما، بیمارستان حاج محمد اسماعیل امتیاز و فوریتهای جراحی شهید رجایی
چکیده
ترومبوز عروقی به عنوان یک عارضه مهم قابل پیشگیری در درمان بیماران ترومایی در نظر گرفته میشود. پیشگیری از آن و همچنین بهبود روشهای پیشگیرانه برای بروز این عارضه به دلیل محدودیتهای ناشی از ترومای همزمان از جمله مواردی است که اخیراً مورد مطالعه و توسعه قرار گرفته است. علیرغم سودمندی اثبات شده پیشگیری از ترومبوز عروقی، صدمات همزمان، چالشی را در بیماران تروما به وجود آورده است. این صدمات میتواند به شکل خونریزی غیر قابل کنترل باشد که نیاز به جراحی اورژانسی دارد یا خونریزی ارگانهایی که در حال حاضر تهدیدی برای زندگی نیستند، اما احتمال ادامه خونریزی و در نتیجه شوک (در صدمات ارگانهای جامد شکم) یا گسترش آسیب (در آسیبهای سیستم عصبی) وجود دارد. اتخاذ یک استراتژی مناسب برای پیشگیری از ترومبوز عروقی در بیماران تروما همیشه باید شامل پاسخ به موارد زیر باشد: ارزیابی نیاز به شروع پروفیلاکسی بر اساس خطر ترومبوز عروقی در فرد آسیب دیده. زمان مناسب برای شروع پروفیلاکسی بر اساس تعیین خطر خونریزی و پیشرفت صدمات موجود. تعیین روش مناسب پروفیلاکسی در بیماران ترومایی نیازمند بر اساس شرایط بالینی. نظارت (اثربخشی، ایجاد عوارض جانبی).
