دستیار گروه جراحی پلاستیکو زیبایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان حضرت فاطمه(س)
چکیده
زمینه و هدف: گرفت پوستی یکی از شایعترین اعمال جراحی است که توسط جراحان ترمیمی انجام میشود و به طور گسترده-ای برای جایگزینی پوست آسیب دیده ناشی از مصدومیت، سوختگی یا زخمهای مزمن به کار میروند. هرچند برداشتن گرفتهای پوستی کم ضخامت یک فرآیند جراحی خرد محسوب میشود، اما گاهی با اختلالات و عوارض قابل توجهی همراه هستند. هدف این مطالعه تعیین اثربخشی پانسمانهای هیدروکلوئیدی حاوی نقره در درمان زخم ناحیه برداشت گـرفتهای پوستی کم ضخامت بود. مواد و روشها: این کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده بر روی 42 بیمار که برای بازسازی دیفکت پوستی نیاز به گرفت پوستی کم ضخامت داشتند، انجام شد. پس از برداشته شدن گرفت پوستی، بیماران به صورت تصادفی بلوکبندی در دو گروه پانسمان هیدروکلوئیدی حاوی نقره با برند Aquacel Ag (گروه مداخله) و گروه پانسمان به صورت سنتی (گـروه کنتـرل) قرار گرفتند. بیماران در روزهای 3، 5 و 7، 14 و 21 ویزیت شدند. در هر نوبت ویزیت اگر پانسمان خیس بود گازهای رویی برداشته شده ولی پانسمان اصلی دست نخورده باقی میماند. عفونت زخم، درد هنگام تعویض پانسمان، میزان و سرعت روند اپیتلیالیزاسیون و اسکار محل زخم نیز در پایان ماه ششم در دو گروه مقایسه شد. دادههای جمعآوری شده با استفاده از آزمونهای t- test و یومن ویتنی نرم افزار SPSS نسخه 24 تحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد بین میانگین تعداد دفعات نیاز به پانسمان، میزان اپیتلیالیزه شدن زخم، در دو گروه پانسمان هیدروکلوئیدی با نقره و پانسمان سنتی اختلاف معنیدار آماری وجود داشت (05/0 > P-value)؛ اما بین میانگین میزان شیوع عفونت (000/0، 050/0) درد هنگام تعویض پانسمان (140/0، 190/0)، اسکولاریتی (520/1، 670/1)، پیگمانتاسیون (520/1، 670/1) و ضخامت اسکار (760/1، 00/2) به ترتیب در دو گروه پانسمان هیدروکلوئیدی با نقره و پانسمان سنتی اختلاف معنیدار آماری وجود نداشت (05/0