زمینه و هدف: ارزشیابی درونی، فرآیندی سیستماتیک جهت جمع‌آوری و تحلیل اطلاعات به‌منظور تعیین فواید و مضرات یک برنامه و میزان حصول اهداف آن می‌باشد .هدف از این مطالعه، ارزیابی درونی جراحی عمومی در دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه بود. مواد و روش‌ها: این پژوهش توصیفی - مقطعی در گروه جراحی عمومی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در سال 1400 انجام شد. ابتداً داده‌های مربرط به 9 حوزه ارزشیابی درونی (رسالت و اهداف آموزشی، مدیریت و سازمان‌دهی، برنامه آموزشی هیأت علمی، دانشجویان، منابع آموزش، پژوهش، سنجش و ارزشیابی و دانش‌آموختگان) از طریق چک‌لیست‌ها و پرسشنامه‌ها جمع‌آوری و سپس وضعیت گروه‌ها در حوزه‌های ارزشیابی درونی تعیین شد. نتایج با استفاده از نرم‌افزار STATA-14 با تأکید بر روش‌های آمار توصیفی شامل فراوانی و درصد، مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که وضعیت اکثر حوزه‌ها در گروه جراحی عمومی مطلوب بود. بالاترین مطلوبیت در حوزه مربوط به منابع آموزشی (فضا، امکانات و تجهیزات آموزشی و درمانی)، (75/117 امتیاز، 1/98%) قـرار داشت. همچنین، در حوزه پژوهش (5/57 امتیاز، 8/71%) وضعیت نیمه مطلوب کسب گردید. نتیجه‌گیـری: گروه آموزشی جراحی عمومی در حوزه‌های رسالت و اهداف آموزشی، مدیریت و سازمان‌دهی، برنامه آموزشی، هیأت علمی، دانشجویان، منابع آموزشی، سنجش و ارزیابی و دانش‌آموختگان درجه مطلوب را کسب نموده است. در این موارد جهت حفظ و ارتقای بیشتر و همسو بودن بـا نیازهای در حال تغییرات دائمی و متناسب با پیشرفت علم و تکنولوژی همگام می‌بایست تلاش گردد و به منظور بهبود حوزه پژوهش که درجه نیمه مطلوب را کسب کرده است؛ بررسی و برنامه‌ریزی دقیق نیاز است تا با جهد و مساعی مضاعف نسبت بـه احراز جایگـاه مطلوب، شرایط مهیا شود.