زمینه و هدف: از آنجایی که سووفلوران یکی از گازهایی بیهوشی بسیار موثر در بروز تهوع و استفراغ پس از بیهوشی در کودکان می‌باشد و از طرفی دیگر با توجه به عدم وجود مطالعه‌ای مروری سیستماتیک در رابطه با نقش موثر دکسمدتومدین در پیشگیری از این عارضه، بنابراین هدف از انجام این مطالعه اثربخشی دکسمدتومیدین بر بروز استفراغ پس از جراحی کودکان با سووفلوران بود. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع مرور سیستماتیک و متاآنالیز می‌باشد که بر اساس گام‌های بیانیه PRISMA طراحی و اجرا شده است، کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده که قبل از آغاز سال 2022 منتشر شده بودند، از پایگاه‌های اطلاعاتی Web of Science Embase, PubMed, و Cochrane Library و مگ ایران و SID جستجو و انتخاب شدند. کلید واژه‌های جستجو «دکسمدتومیدین»، «کودکان»، «بیهوشی»، «استفراغ» و «سووفلوران» بودند. متا آنالیز با استفاده از نرم افزار Stata انجام شد. نتایج آماری حاصل از مقایسه داده‌های دو دسته‌ای به صورت نسبت شانس (RRs) و فاصله اطمینان 95درصد ارائه شد. نتایج آماری برای داده‌های پیوسته به عنوان تفاوت میانگین استاندارد شده (SMD) ارائه شد. ناهمگونی بین مطالعات وارد شده با استفاده از آزمون χ2 (سطح معناداری آزمون α = 0.1) بررسی شد و از شاخص I2 برای تعیین کمی اندازه ناهمگنی نتایج استفاده شد. یافته‌ها: در مجموع 672 شرکت کننده از 10 مقاله کارآزمایی بالینی تصادفی شده مورد بررسی قرار گرفتند؛ نتایج که 898/0 = P و 0% = I2 بود. نشان داده شد که دکسمدتومیدین با کاهش بروز استفراغ در مقایسه با دارونما همراه است (60/0- 24/0: 40/0:OR- 001/0 = P). نتیجه‌گیـری: تهوع و استفراغ پس از بیهوشی یکی از عوارض شایع و ناخوشایند می‌باشد که ممکن است ایمنی بیمار را به خطر بیاندازد؛ اطلاع از اثرات داروهای مختلف مؤثر در بروز این عارضه می‌تواند بروز تهوع و استفراغ پس از بیهوشی را با تغییر مواجه سازد؛ نتایج این متاآنالیز نشان داد که دکسمدتومیدین منجر به کاهش بروز استفراغ پس از بیهوشی کودکان با سووفلوران می‌شود.