زمینه و هدف: همودیالیز از طریق کاتترهای موقت در ورید فمورال برای بیمارانی که دچار نارسایی کلیوی مرحله نهایی (End Stage Renal Disease) هستند و نیاز به دسترسی عروقی اورژانسی دارند، ضروری است. این مطالعه به ارزیابی کارایی و ایمنی دو اندازه مختلف کاتتر (۲۰ سانتی‌متر و ۲۴ سانتی‌متر) پرداخته است تا انتخاب بهینه کاتتر بالینی مشخص شود. هدف با مقایسه دو کاتتر، تلاش برای معرفی کاتتری با کاهش نقص عملکرد کاتتر، کاهش میزان عفونت و بهبود کارایی طولانی مدت آنها برای بیماران مبتلا به بیماری کلیوی مرحله نهایی (ESRD) است.
مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی و کنترل‌شده، ۸۰ بیمار مبتلا به نارسایی کلیوی نیازمند همودیالیز موقت، به‌صورت تصادفی به یکی از دو گروه کاتتر ۲۰ سانتی‌متری و ۲۴ سانتی‌متری تخصیص یافتند. بیماران به مدت دو هفته از نظر کارایی و بروز عوارض شامل عفونت، ترومبوز و هماتوم پیگیری شدند.
یافته‌ها: دو گروه از بین۵3 مرد (25/66%) و ۲۷ زن (75/33%) بود که گروه اول با کاتتر 20 سانتی­متری و میانگین سنی 
(7/13±5/52) و گروه دوم کاتتر 24 سانتی متری و میانگین سنی (9/12±56/0) سال بود. خصوصیات دموگرافیک دو گروه مشابه بود و تفاوت معناداری از نظر سن، جنس و بیماری‌های همراه بین آن‌ها وجود نداشت. شایع‌ترین عارضه، ترومبوز 19 بیمار (75/23%)، که به تفکیک در گروه اول (5/17%) 7 نفر و در گروه دوم (30%) 12 نفر مشاهده شد. پس از آن عفونت در 13 بیمار (25/16%) که به تفکیک در گروه اول (20%) 8 نفر و در گروه دوم (5/12%) 5 نفر و هماتوم در 11 بیمار (75/13%) که به تفکیک در گروه اول (20%) 8 نفر و درگروه دوم (5/7%) 3 نفر بود. کارایی کاتتر پس از دو هفته در گروه ۲۰ سانتی‌متری ۶۵% و در گروه ۲۴ سانتی‌متری ۶۰% بود که تفاوت معناداری بین آن‌ها مشاهده نشد (712/0P = ).
نتیجه‌گیـری: هر دو کاتتر ۲۰ سانتی‌متری و ۲۴ سانتی‌متری ورید فمورال عملکرد و میزان عوارض مشابهی در طول دوره 
دو هفته‌ای نشان دادند. این نتایج پیشنهاد می‌کند که می‌توان انتخاب اندازه کاتتر را بر اساس شرایط بیمار انجام داد، زیرا هر دو گزینه از نظر کارایی و ایمنی قابل قبول هستند.