زمینه و هدف: با توجه به اینکه شیوع اعمال جراحی غیرمامایی نامشخص بوده و به دنبال آن اطلاعات لازم برای پیامدها و عوارض آن در دست نیست، ممکن است عده­ای از جراحان اقدام به انجام اعمال جراحی غیرمامایی در زنان باردار نمایند و موجب بروز عوارضی بر مادر و جنین شوند؛ لذا مطالعه حاضر با هدف شیوع اعمال جراحی غیر مامایی در زنان باردار و عوارض مرتبط با آن بر پیامد بارداری در زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان بعثت همدان در طی بازه زمانی 96-1392 انجام شد.
مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع توصیفی مقطعی می­باشد و مشارکت 45 زن باردار کاندید جراحی­های غیرمامایی که طی سال­های 1392 تا 1396 به بیمارستان بعثت دانشگاه علوم پزشکی همدان مراجعه کرده بودند، انجام شد؛ اطلاعات مرتبط با نوع جراحی، پیامدهای جراحی برای مادر و نوزاد و همچنین عوارض جراحی برای هر بیمار ثبت شد.
یافته‌ها: در این مطالعه تعداد 45 زن باردار با میانگین سنی 77/6±13/28 و میانگین سن بارداری 97/8±20/19 هفته شرکت نمودند. شایع‌ترین علل جراحی‌ها شامل تروما و شکستگی‌های اندام (رتبه اول) و آپاندیسیت (رتبه دوم) بودند. از میان جراحی‌های انجام ‌شده، تنها یک مورد به روش لاپاراسکوپیک بود و همه جراحی‌ها اورژانسی بودند. از 45 زن تحت جراحی غیرمامایی، بیشترین عوارض شامل تغییر نوع زایمان (از طبیعی به سزارین) و سقط جنین بود. در مجموع 7 مورد سقط جنین مشاهده شد که در مواردی به دنبال جراحی‌های تروما، سوختگی و خونریزی مغزی اتفاق افتاد. همچنین یک مورد زایمان زودرس در هفته 37 بارداری به روش سزارین در نتیجه جراحی ارتوپدی مادر پس از ترومای اندام مشاهده شد.
نتیجه‌گیـری: نتایج این مطالعه نشان داد که تروما و شکستگی‌های اندام شایع‌ترین علل جراحی‌های غیرمامایی در زنان باردار بوده‌اند. بیشتر جراحی‌ها اورژانسی بوده و تنها یک مورد به روش لاپاراسکوپیک انجام شده است. مهم‌ترین عوارض پس از جراحی شامل تغییر نوع زایمان از طبیعی به سزارین و سقط جنین بوده است. سقط جنین در برخی موارد به دنبال جراحی‌های مربوط به تروما، سوختگی و خونریزی مغزی مشاهده شد.