زمینه و هدف: هیپوکلسمی پس از جراحی تیروئیدکتومی، یکی از عوارض شایع و مهم است که می‌تواند منجر به عوارض بالینی جدی شود. در این مطالعه، به بررسی عوامل مرتبط با بروز هیپوکلسمی پس از عمل جراحی تیروئیدکتومی پرداخته می‌شود.
مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر یک مطالعه مقطعی تحلیلی بود که با هدف تعیین عوامل مرتبط با بروز هیپوکلسمی پس از عمل تیروئیدکتـومی در بیمارستان شهید بهشتی قم طی سال‌های ٩١-٩٨ انجام شد. عوامل مرتبط با هیپوکلسمی در این بیماران سنجیده شد. در نهایت تمامی اطلاعات وارد نرم افـزار SPSS نسخه 22 شد و با آزمون‌های آماری تی تست و کای اسکوئر مـورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: میانگین سنی بیماران شرکت کننده در این مطالعه 97/11 ± 16/42 سال بود. 47 بیمار مرد (7/12 درصد) و 322 بیمار زن (3/87 درصد) تشکیل دادند. 70 بیمار (19 درصد) بیماران بدخیمی تیروئیدی داشتند، 28 بیمار (6/7 درصد) هاشیموتو، 68 بیمار (4/18 درصد) گریوز و در نهایت 183بیمار (6/49 درصد) گواتر مولتی ندولار داشتند. میزان CA بعد از عمل در سه مرحله (بلافاصله، یک و شش ماه بعد عمل) تفاوت آماری معناداری بر اساس نوع عمل جراحی تیروئیدکتومی، سرطان تیروئید، بیماری هاشیموتو و گواتر مولتی ندولار، مدت زمان عمل، هماتوم نداشت (P > 0.005)، اما کلسیم یک ماه بعد عمل در بیماران گریوز و کسانی که آسیب عصب ریکارنت داشتند، ارتباط آماری معناداری داشت (P < 0.005).
نتیجه‌گیری: شناسایی و درک دقیق عوامل مرتبط با بروز هیپوکلسمی پس از تیروئیدکتومی اهمیت بسیاری در بهبود نتایج جراحی و کاهش عوارض جانبی دارد. توصیه می‌شود که پزشکان با دقت عوامل خطر را شناسایی کرده و از استراتژی‌های پیشگیرانه مناسب، از جمله نظارت بر سطح کلسیم و تجویز مکمل‌های لازم بهره‌برداری کنند.