در پایان سده نوزدهم، جراحی آمریکا به درجه‌ای از کمال و بلوغ رسیده بود که به اصول حرفه‌ای گری خود متکی باشد، مراکز جراحی بزرگ در تمامی بخش‌های ایالات متحده تأسیس شده و جراحی در ایالات متحده همچنان در حال پیشرفت و گسترش بود. آنچه جراحان آمریکایی فاقد آن بودند همبستگی گروهی بود که توسط سازمان‌ها و موسساتی نظیر کالج سلطنتی بریتانیای کبیر یا آکادمی جراحی فرانسه ایجاد می‌شد. اگرچه انجمن‌ها و جوامعی نظیر انجمن پزشکی آمریکا (1847 میلادی، AMA)، جامعه جراحی آمریکا (1880 میلادی، ASA) و انجمـن‌های گـروه‌های متعدد تخصصی تأسیس شده بودند، فاقد هرگونه قدرت و توان قابل ملاحظه قانون‌گـذاری بودند. این جوامع عمدتاً مجامعی صرفاً آموزشی بودند و هیچگونه کنترل و نظارتی بر صدور پروانه یا مجوز فعالیت پزشکان و جـراحان نداشتند. فقدان نظام سازمان یافته در آموزش و تربیت جراحان و صدور مدرک و پروانه فعالیت در جراحی آمریکا تا قرن بیستم همچنان ادامه داشت. جراحان آمریکایی نیز همچون همکاران اروپایی خود بصورت فردی افراد برجسته و موفقی بودند. درک کامل جزئیات تحول و تکامل تاریخی جراحی در ایالات متحده بدون آگاهی از مطالبی درباره زندگی شخصی جراحان امکان‌پذیر نمی‌باشد. ناتان اسمیت (1839 – 1762 میلادی، Nathan Smith) اهل رهبوت ماساچوست (Rehoboth, Massachusetts) بوده که در دانشکده پزشکی هاروارد تحصیل نموده و در سال 1790 میلادی فارغ التحصیل گردید. در اوایل زندگی حرفه‌ای خود وی به آموزش پزشکی علاقمند گردید و با هیئت امنای کالج دارتموث (Dartmouth) تماس گرفته و آنان را متقاعد ساخت تا در مجتمع خود دانشکده پزشکی نیز تأسیس نمایند. با مـورد پذیرش قرار گرفتن طرح پیشنهـادی‌اش، اسمیت جهت ادامه تحصیل و ارتقای قابلیت‌های حرفه‌ای خود جهت وظیفه‌ای که پیش رو داشت عازم ادینبورگ و لندن گـردید. در پائیز 1797 میلادی وی به کشور بازگشته و مدت کوتاهی پس از آن دوره‌های آموزش پزشکی خود در دارتموث را آغاز نمود. اسمیت بصورت استاد تمام وقت دارتموث فعالیت نموده و دوره‌های آموزشی خود را برای سال‌های متمادی تکرار کرد.