زمینه و هدف: هیپوکلسمی یکی از عـوارض شدید جراحی تیروئید است. این عارضه معمولاً به دنبال صدمه غدد پاراتیروئید حین جراحی اتفـاق می‌افتد. این مطالعه با هـدف بررسی فراوانی و ریسک‌ فاکتورهای هیپوکلسمی بعد از عمل تیروئید در بیمارستان شهید بهشتی بابل در سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷ انجام شده‌ است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، نمونه‌گیری به روش آسان و 160 بیمار که در سال‌های 1395 تا 1397در بیمارستان شهید بهشتی بابل تحت جراحی تیروئید قرار گرفتند، وارد مطالعه شدند. مقدار کلسیم سرم بلافاصله بعد از جراحی، روز اول پس از جراحی و در صورت بروز هیپوکلسمی در روز 4 بعد از جراحی و سال عمل توسط مجریان طرح از پرونده بیماران تکمیل گردید. داده‌ها با نرم افزارSPSS V.22 تجزیه و تحلیل گردید. از شاخص‌های توصیفی و آزمون‌های کای اسکوار و رگرسیون لجستیک استفاده شد. P value کمتر از 05/0 معنی‌دار تلقی گردید. یافته‌ها: میانگین‌سنی بیماران به‌طورکلی برابر 12/15±07/45 سال و میانه برابر 5/46سال بود. در بررسی ارتباط (یک متغیره) بین متغیرهای جنس، بدخیمی تیروئید، نوع بدخیمی و نوع جراحی با هیپوکلسمی، تنها نوع جراحی با هیپوکلسمی ارتباط معناداری نشان داد، بطوریکه کمترین میزان هیپوگلسمی مربوط به لوبکتومی بود (004/0 = P). با استفاده از رگرسیون لجستیک (در حالت چند متغیره)، عـوامل مؤثر بر هیپوکلسمی مـورد ارزیابی قرارگرفت. درنهـایت مشخـص گردید که افـراد با تیروئیـدکتومی کامل بیش از 3 برابر نسبت به لوبکتومی شانس هیپوکلسمی در آنها افزایش می‌یابد (004/0 = P و70/3 = OR). نتیجه‌گیـری: با توجه به نتایج، فراوانی هیپوکلسمی همانند سایر مطالعات انجام‌ شده در داخل و خارج از کشور بوده ‌است و جراحی توتال تیروئیدکتومی شانس بروز هیپوکلسمی را افزایش می‌دهد.